Column: De achtbaan, maar dan anders

Column: De achtbaan, maar dan anders

Foto: Anouk Jansen

Borden die aangeven naar welke parkeerplaats jij heen moet gaan, iemand die de auto’s en fietsers begeleid naar de juiste plek en een lange rij wachtende personen. Zo’n 50 mensen staan buiten te wachten tot zij naar binnen mochten om getest te worden op corona, onder hen ook veel kinderen.

Volle parkeerplaats en een lange rij die maar langer lijkt te worden. Alsof mensen met zijn alle een omroep hebben gedaan op Facebook ‘kom laten wij met zijn alle gaan testen in Amersfoort!’. Wachtenden maken ook foto’s van de rij, dit waarschijnlijk om thuis te laten zien dat het echt zo druk was.

Het is koud en er is geen zon te bekennen. Gelukkig regent het niet. De een na de ander komt binnen en vraagt “Is dit echt de rij om getest te worden? Dan ben je al super ziek en moet je ook nog buiten in de kou wachten.” Het helpt ook niet dat degene voor je te druk bezig is met zijn telefoon en niet doorloopt, op de schouders tikken en hem erop wijzen lukt niet vanwege de anderhalf meter afstand.

Na ongeveer dertig minuten laten de deurwachters weer mensen naar binnen. Het is nu tijd voor de volgende rij. Met een zigzaggende rij is het net alsof je beste vriendin je meesleurt in die ene achtbaan waar je niet in durft, je weet dat je gaat, maar je wilt het niet.

Achter een oud treinwagonstel zie je verschillende witte kamers, vierkant met een klein hokje waar iemand zit die je gegevens controleerd. Het voelt alsof je een kaartje gaat kopen voor de volgende attractie. Nadat je je vervoersbewijs hebt laten zien ben je aan de beurt. Je loopt langs een muur, met een zwart-witte foto van iets uit Amersfoort zoals de Koppelpoort richting die ene stoel. Je gaat zitten en de GGD-medewerkster vraagt aan jou: “is dit de eerste keer?’’ Ze legt uit wat er gaat gebeuren en dan kan de test beginnen. Eerst een wattenstaaf in je keel en daarna met dezelfde wattenstaaf in je neus.

Na de test ga je via de uitgang naar buiten en zie je dat die lange rij van 45 minuten geleden langer is geworden. De man die iedereen de weg wijst is ook verbaasd “Hoelang heb je gewacht? Bizar eigenlijk.”

Over de auteur

Anouk Jansen

Ik ben Anouk en ik ben beginnend journalist. Zelf heb ik een passie voor sport (specifiek voetbal), maar over nieuwe dingen/onderwerpen leren vind ik ook erg leuk!

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *