Seksuele intimidatie op de werkvloer

Seksuele intimidatie op de werkvloer

Annabel van Vliet, nu 17 jaar oud, werkt al een paar jaar bij een pannenkoekenrestaurant. Ze kent daar nu iedereen en ging altijd met veel enthousiasme en plezier naar haar werk. Sinds een jaar is dit veranderd. Annabel is een jaar geleden seksueel geïntimideerd. Ze is namelijk betast door haar bijna 20 jaar oudere baas. Nu is de sfeer op werk veranderd en staat zij voor een dilemma. Moet zij het tegen mensen op werk vertellen en haar baan riskeren of moet ze het voor zich houden en deze man gewoon zoveel mogelijk ontwijken?

Wat is er precies gebeurd?

“Op een avond na werk , nu bijna één jaar geleden, waren we nog gezellig aan het schoonmaken met een leuk muziekje erbij. We stonden allemaal dus een beetje te swingen, weet je wel. Mijn baas was altijd wel een beetje flirterig, maar daar zocht ik niks achter. Die avond was hij weer zo. Hij vroeg me soms om met hem te dansen en maakte ook wat opmerkingen over hoe ik er die dag uitzag. Ik glimlachte gewoon terug en dacht er niet teveel bij na.“

“Toen werd al snel duidelijk dat deze avond anders was. Hij was een beetje dronken en was heel handtastelijk. Ik heb mij meerdere keren een beetje ongemakkelijk van hem weggeduwd, maar hij bleef steeds op mij afkomen. Ik wist niet zo goed wat ik moest doen, want het bleef mijn baas. Uiteindelijk is hij wel echt te ver gegaan door mijn kont aan te raken en toen wist ik dat ik snel weg moest. Ik heb mijn tas en jas gepakt en een stomme smoes bedacht waardoor ik eerder weg moest.”

Spreek je hem nu nog?

“Ja ik moet wel. Hij is mijn baas. Ik werk er ook alleen nog omdat er veel vriendinnen van mij er ook werken. Ik wil hem niet de macht laten hebben over mij. Als ik wegga heeft hij zijn zin gehad. Of zo voelt het tenminste.”

Wat is er sinds die avond veranderd?

“Mijn werk is wel anders nu. Ik ben constant bezig met mijn baas ontlopen en ik kijk er soms wel tegenop om überhaupt te gaan werken. Ik voel mij ‘s avonds na werk ook niet meer veilig. Ik zorg dat er elke keer een vriendin mee gaat na werk zodat ik niet meer alleen met hem ben.”

Hoe ben je ermee omgegaan?

“Ik heb het er veel met vriendinnen over gehad. Ik ben ook wel blij dat het alleen maar een beetje aanraken was, want als ik echt verkracht was stond ik hier niet zo gemakkelijk mijn verhaal te doen. Ik durf het mijn ouders niet te zeggen. Dat moet ik eigenlijk wel doen, maar ik vind het in mijn geval misschien niet nodig. Mijn ouders gaan zich alleen maar zorgen maken en ik wil dat ook niet.”

Ben je bang dat het nog een keer gebeurd?

“Ergens wel, maar dan ben ik wel echt weg. Als het ooit nog een keer gebeurt dan meld ik het aan iemand die boven mijn baas staat. En dan wordt het misschien ook tijd om mijn ouders in te lichten. Als ik ooit hoor dat het bij een vriendin/collega van mij ook is gebeurd, neem ik zeker meer actie. Nu hou ik mij nog wel even stil want ik heb geen zin in gedoe.”

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *