{"id":4860,"date":"2026-06-12T12:01:13","date_gmt":"2026-06-12T10:01:13","guid":{"rendered":"https:\/\/svjmedia.nl\/amersfoort\/?p=4860"},"modified":"2026-06-12T12:01:27","modified_gmt":"2026-06-12T10:01:27","slug":"twintig-kunstenaars-openen-hun-deuren-tijdens-kunstroute-hoogland","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/svjmedia.nl\/amersfoort\/4860\/twintig-kunstenaars-openen-hun-deuren-tijdens-kunstroute-hoogland\/","title":{"rendered":"Twintig kunstenaars openen hun deuren tijdens Kunstroute Hoogland"},"content":{"rendered":"

Dit weekend verandert de Amersfoortse wijk Hoogland in een groot openluchtmuseum. Tijdens de Kunstroute Hoogland openen kunstenaars hun huizen, tuinen en ateliers voor bezoekers die op een laagdrempelige manier kennis willen maken met kunst.<\/strong><\/p>\n

Leo\u2019s Oord vormt het vertrekpunt van de route; in de hoge ruimte van deze oude kerk staan schilderijen opgesteld tussen bakstenen pilaren en houten banken. Zonlicht valt door de glas-in-loodramen naar binnen en werpt gekleurde patronen over de vloer. Het licht weerspiegelt op bronzen beelden, laat sieraden glinsteren en zorgt ervoor dat de felle kleuren van schilderijen extra opvallen. Bezoekers lopen langzaam langs de werken, blijven hier en daar stilstaan en praten zachtjes over wat ze zien.<\/p>\n

Volgens Sylvia Slangen, voorzitter van de organisatie, begon de kunstroute in 2013, inmiddels vindt alweer de veertiende editie plaats. Sinds 2018 leidt Slangen de organisatie. \u2018Het is een heel leuk initiatief om in de eigen wijk met kunst bezig te zijn en kunstenaars te promoten,\u2019 vertelt ze.<\/p>\n

Wat de route bijzonder maakt, is dat kunstenaars hun eigen woonomgeving openstellen. Achtertuinen veranderen tijdelijk in kleine exposities en ateliers worden plekken waar bezoekers direct in gesprek kunnen gaan met de maker.<\/p>\n

\u2018Dat maakt het ook kwetsbaar, want mensen stellen hun eigen huis open,\u2019 zegt Slangen. Maar juist dat persoonlijke aspect vindt ze belangrijk. \u2018Ik vind het altijd leuk om te weten wat de context van de kunstenaar is, waarom iemand iets maakt en wat het verhaal erachter is.\u2019<\/p>\n

Slangen doet de organisatie samen met vier andere vrijwilligers. \u2018Er gaan veel uren in zitten, maar het is het is heel leuk om samen zoiets neer te zetten,\u2019 zegt ze lachend. \u2018Maar het is heel leuk om samen zoiets neer te zetten.\u2019<\/p>\n

Naast organisator is Slangen ook zelf kunstenares. Haar portretschilderijen hangen dit weekend in de kerk. E\u00e9n werk trekt direct de aandacht: een naschildering van een oude foto van haarzelf met haar neven en nichten. Vrijwel het hele doek bestaat uit grijstinten, behalve het jasje van de jonge Sylvia, dat met grove rode penseelstreken van het doek af lijkt te springen. \u2018Het was een zwart-witfoto, en ik weet niet meer welke kleuren de anderen droegen,\u2019 vertelt ze aan een bezoeker. \u2018Maar mijn eigen rode jas herinner ik me nog heel goed. Daarom heb ik alleen dat deel kleur gegeven.\u2019<\/p>\n

Volgens Slangen is juist de toegankelijkheid een belangrijk onderdeel van de kunstroute. \u2018Anders kun je ook naar een museum,\u2019 zegt ze. \u2018Hier is het persoonlijker. Mensen lopen makkelijker naar binnen.\u2019<\/p>\n

Vanuit de kerk loopt de route langs twintig locaties verspreid door Hoogland. E\u00e9n daarvan is de tuin van kunstenares Ans van de Wolfshaar. Achter haar huis staan schilderijen, beelden en keramiek tussen bloeiende bloemen en hoge planten opgesteld.<\/p>\n

\u2018Als alles in de schuur blijft staan, komt er niks tot leven,\u2019 vertelt ze terwijl ze bezoekers ontvangt. \u2018Nu kan ik het mooi buiten neerzetten, tussen de bloemen.\u2019<\/p>\n

Over de hele tuin zijn kunstwerken zorgvuldig geplaatst. Aan het einde van een smal klinkerpad staat een groot abstract schilderij met rode, zwarte en blauwe strepen tussen paarse vingerhoedskruiden en witte madeliefjes. De kleuren van het doek lijken bijna over te lopen in de bloemen eromheen. Onder een witte partytent filtert zacht licht door het tentdoek en valt op kleinere schilderijen die tussen het groen staan opgesteld. Tussen hoge grassen en bloeiende stokrozen staan bronzen beelden verscholen.<\/p>\n

Van de Wolfshaar geniet vooral van het directe contact met bezoekers. \u2018Er zijn veel bekenden en het is gezellig,\u2019 zegt ze. \u2018Ik vind het leuk om over mijn werk te vertellen.\u2019<\/p>\n

Toch houdt ze bewust een grens tussen priv\u00e9 en publiek. De tuin en schuur zijn open, maar haar huis blijft gesloten. \u2018Ik zou het niet prettig vinden om dat ook open te stellen,\u2019 zegt ze. \u2018Dan denk ik niet dat ik mee zou doen.\u2019<\/p>\n

Het persoonlijke contact is overal merkbaar. Ondanks het wisselvallige weer zit de tuin vol bezoekers. Mensen verzamelen zich rond de kunstwerken, maar ook aan de tafels op het terras en op zonnige plekken in het gras ontstaan lange gesprekken.<\/p>\n

Beeldhouwster Anni Balk doet dit jaar voor de achtste keer mee aan de route. Ze maakt vooral bronzen familiebeelden en heeft meerdere werken in de tuin staan.<\/p>\n

\u2018Hier hangt een hele gemoedelijke sfeer,\u2019 vertelt ze terwijl ze naast een beeld staat van vijf mannen op de fiets. \u2018Dat komt door de tuin, door de kleuren en doordat mensen hier rustig rondlopen.\u2019<\/p>\n

Voor Balk brengt de route ieder jaar ook spanning met zich mee. \u2018Echt slapeloze nachten,\u2019 zegt ze lachend. \u2018Ik wil van tevoren precies weten waar alles moet staan.\u2019<\/p>\n

Ze hoopt dat haar beelden dit weekend een nieuwe eigenaar vinden, al blijft ze daar ook nuchter onder. \u2018Vandaag nog niet,\u2019 antwoordt ze lachend op de vraag of ze al iets verkocht heeft. \u2018Bronzen beelden zijn duur en meestal maak ik ze in opdracht.\u2019<\/p>\n

Anni voelt zich zichtbaar op haar gemak in de informele setting van de kunstroute. Andere kunstenaars raadt ze dan ook aan om mee te doen. ‘Je moet het doen als je het leuk vindt dat mensen je werk zien,\u2019 zegt ze. \u2018Maar je moet ook wel een beetje lef hebben.\u2019<\/p>\n

De Kunstroute Hoogland laat zien hoe dichtbij kunst kan voelen wanneer het niet aan witte museumwanden hangt, maar tussen bloemen, woonhuizen en oude kerkramen te zien is. Bezoekers kijken dan niet alleen naar kunstwerken, maar ontmoeten ook de mensen erachter.<\/p>\n

Twintig Kunstenaars stelden tijdens de Kunstroute Hoogland hun werk open voor het publiek. De route liep door Hoogland en bood een gevarieerd aanbod aan kunst, van portretten en abstracten schilderijen tot bronzen beelden. Het was voor de kunstenaars niet alleen een kans om hun werk te tonen, maar ook in gesprek te gaan met bezoekers uit hun eigen omgeving. Deze reportage geeft een kijkje achter de schermen bij de Kunstroute Hoogland en drie kunstenaars die eraan deelnemen.<\/p>\n