Geen eenzaamheid in het vriendschapshuis

Geen eenzaamheid in het vriendschapshuis

AMSTERDAM – Gelach komt uit de kleine ruimte, verstopt in een sporthal in Amsterdam-Oost. De geur van Marokkaanse Nana Thee in de koude hal, wijst je de weg en laat je weten dat je op de juiste plek bent. Broodjes, beleg en bordjes liggen verspreid over de lange tafel. De gastvrijheid hangt in de lucht. Teruggetrokkenheid is ver te zoeken tijdens deze ontbijt- bijeenkomst.

Elke week organiseert Vriendschap Community Assaadaka tweemaal een ontbijtbijeenkomst met dit keer het thema ‘Omgaan met eenzaamheid’, in het kader van de week van de eenzaamheid. Aan tafel zitten zes Arabische dames en een paar heren. Een aantal vrijwilligers en een paar nieuwe gezichten. De stagiaires zitten giechelend op de blauwe Marokkaanse bank. Ook rabbijn Simon neemt plaats aan de ontbijt tafel. Een klein roze doosje neemt voor hem een plekje op tafel in.

Ahmed El Mesri sluit zich na enige tijd ook aan bij het ontbijt. Dertig jaar geleden richtte hij de organisatie op en nu, met alweer meer dan 200 vrijwilligers, heeft hij een gemeenschap gecreëerd in hartje Amsterdam-Oost. “Ik wilde een plek waar iedereen welkom is, van elke afkomst en met elke religie. Een plek waar man en vrouw gelijk staan.” Ondanks dat hij even ziek is geweest zat hij weer in zijn geliefde ‘vriendschapshuis’.

Simon pakt zijn doosje, staat op en wandelt Achmeds kant op. Eenmaal naast hem zegt hij: “Ik wil je weer van harte welkom terugwensen en daarom heb ik iets voor je meegebracht.” Hij houdt het doosje omhoog. “Ik heb voor jou een flesje met een boodschap dat luidt ‘Just for you with love.’ Hier zit een briefje in met een persoonlijk berichtje.” Met een grote lach wordt het cadeautje aangenomen. “Ik zal dit een ere plekje geven in mijn huis en voor de rest van mijn leven bewaren.”

Hierna is het tijd om de bijeenkomst te starten. Met volle mondjes kijkt iedereen op, wanneer Ahmed de attentie vraagt. Nu hij iedereens aandacht heeft, laat hij zijn nieuwe stagiaire Nora het thema introduceren. “Door corona neemt de eenzaamheid in Nederland toe. Maar wat is eenzaamheid?”, leest ze voor.

Ervaringsdeskundige Siegfried van Hoek neemt hierna het woord. “Empathie van de medemens gaat eenzaamheid tegen, maar toch zijn er fases waar je zelf doorheen moet, daar kan een ander niks aan afdoen. Want eenzaamheid is een solitair proces als het om de emotionele verwerking gaat. Naast zonneschijn bestaat regen. Mijn vader zei altijd: Na je 50e kom je in een bos dat gehakt wordt, iedereen om je heen gaat langzaamaan dood. 

Met af en toe een snik, Verteld hij verder over manieren om eenzaamheid tegen te gaan: Vrede vinden met jezelf, emoties en ervaringen een plaats geven/relativeren en Bidden, het geloof en je relatie tot God.

“Hulp durven vragen en aanvaarden is ook belangrijk”, vult Simon aan. Siegfried eindigt zijn praatje met zijn levensmotto: “een dag niet gelachen, is een dag niet geleefd.”

De aanwezigen wordt gevraagd of ze hun eigen ervaring met eenzaamheid willen delen. Er wordt gesproken over onzekerheden, schaamte. Verhuizen naar een nieuwe plek zonder vrienden of familie. “Ik had het gevoel dat de hele wereld tegen me was gekeerd toen ik onlangs iets zwaars meemaakte. Via vrienden ben ik bij Assaadaka terecht gekomen en heb ik een familiegevoel gekregen. Ik voel me niet meer alleen, we zijn hier samen en horen bij elkaar”, deelt een van de aanwezigen.

Zelf heeft Ahmed ook ervaring met eenzaamheid. Hij vertrok op zijn zestiende vanuit Marokko naar Nederland. “Ik kwam hier niet om te werken maar om te spelen. Ik vond mezelf heel volwassen, maar ik was eigenlijk nog een kind”. Drie jaar later, vlak voor zijn vertrek terug naar huis, had hij een ongeluk waardoor hij ernstig gewond was geraakt. Hij kon niet meer terug naar huis en ook niet meer lopen. Hij was alleen en heeft zijn eigen weg moeten vinden in dit land waar hij de taal niet kende. Hij voelde zich een lange tijd eenzaam. Nu vele jaren later is hij oprichter van Assaadaka, wat vriendschap, eenheid en saamhorigheid betekent. “In elke familie is er wel eens ruzie. Bij de Assadaaka familie blijven we sterk, delen we vriendschap, eenzaamheid en zijn we solidair. Assadaaka is er voor iedereen, ongeacht de achtergrond, cultuur of religie.”

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *