‘Hoe zou het zijn om met een meisje te zoenen?’

‘Hoe zou het zijn om met een meisje te zoenen?’

AMSTERDAM – Het is vandaag Coming-out day, een internationale dag die in het teken staat van het moment dat lesbiennes, homo’s, biseksuele en transgenders (lhbt+) voor het eerst uit de kast kwamen of in de toekomst nog zullen komen. Maar is zo’n speciale dag eigenlijk wel nodig?

Het uitkomen voor je geaardheid is een moment dat velen zich nog goed herinneren. Anna (20), Cady (18) en Eva (19) gingen al vrij jong door deze zelf ontwikkelingsfase en hun coming out. En ook al staat niets nog volledig vast, één ding is zeker. Volledig hetero zijn ze niet.

Als wat identificeer je je dan wel?

Anna: “Die labels vind ik eigenlijk niet zo chill dus het liefst identificeer ik me als niks. Ik ben gewoon aan het daten met zowel mannen als vrouwen, en, ja, dit vind ik eigenlijk wel prima. Sinds een half jaar/jaar hou ik me niet meer zo vast aan die labels, van je moet in dit hokje passen omdat ik het gewoon nog niet weet. En ik vind eigenlijk ook dat je dat nog niet hoeft te weten.”

Cady: “Ik identificeer mezelf als biseksueel, dus ik val zowel op jongens als op meisjes. Maar ik denk dat het voor sommige mensen verschilt, je kan zeg maar of seksueel aangetrokken worden tot iemand of echt verliefd op iemand worden. Ik denk dat ik allebei heb.”

Eva: “Sommige mensen zouden het panseksueel kunnen noemen maar aangezien ik zelf eigenlijk het hele verschil nog steeds iets te onbegrijpelijk vindt, en de meeste mensen biseksueel iets makkelijker vinden te begrijpen, noem ik het biseksueel. Het houd gewoon in: ik val op jongens, meisjes en misschien alles daar tussen in en langs en boven. Ja, mensen.”

Wanneer kwam je naar jezelf uit?

Anna: “Vanaf mijn twaalfde heb ik wel af en toe gehad dat ik me afvroeg hoe het was om met een meisje te zoenen. Maar ik heb dat toen weggeschreven als ‘oh dat is gewoon nieuwsgierigheid’. En nu sinds een jaar, of misschien wel minder, heb ik zoiets van, ik weet het eigenlijk nog steeds niet zeker, dus ik ben nu gewoon aan het daten met zowel mannen als vrouwen om daar een beetje achter te komen, gewoon wat ervaring op te doen, en te kijken wat bij mij past.”

Cady: “Ik was 11 en startte net op de middelbare school en werd toen verliefd op een bepaald persoon. Ik wist nog niet echt dat het verliefdheid was, maar merkte wel dat ik haar interessanter vond, zeg maar, op een andere manier dan ik bijvoorbeeld vrienden interessant of leuk vond. Uiteindelijk was ik 14 en toen snapte ik pas dat het echt verliefdheid was.”

Eva: “Ik was 15 en op een jongerenvakantie, daar was een meisje en die vond ik heel erg leuk, qua de klassieke crush leuk vinden. Wat ik voorheen op jongens had gehad, had ik bij haar en ik had zoiets van oh, dat is dus ook een mogelijkheid. Het was verder voor mij niet een heel stressvol moment. Het was echt gewoon: ja, oké, geen probleem en weer door.”

 

Wat was jouw eerste coming out naar een ander toe?

Anna: “Mijn vrienden dit jaar, toen we in de tuin zaten. Toen heb ik volgens mij gepraat over dat ik op date ging met een meisje, sowieso omdat ik het prettig vind om mensen te vertellen dat ik op een date ga, gezien het feit dat het via tinder is. Wat ik ook wel merkte is dat daar heel veel meiden het nog aan het uitzoeken zijn en die zijn allemaal van mijn leeftijd. Ik merkte dus wel dat ik niet de enige ben en dat vond ik eigenlijk ook wel heel fijn.”

Cady: “Ik was met vrienden tijdens de schoolpauze bij de Dirk van de broek, lekker eten halen, en toen was ik zo van ‘Ja ik wil het eigenlijk wel vertellen’, maar ik wist gewoon niet zo goed hoe en wanneer, zeg maar wat het goede moment was. Het is wel gewoon een groot ding namelijk. Ik wilde eerst een vriendin apart nemen dus we liepen samen en toen vertelde ik het. Maar ja, zij reageerde heel uitbundig en blij en toen waren de anderen van huh? Wat is er aan de hand? Dus toen heb ik hen alles verteld onderweg terug naar school en dat was echt een hele leuke middag.”

Eva: “Nou, dat was eigenlijk gewoon vijf minuten na mijn realisatie momentje op vakantie naar een vriendin via de telefoon. Ik wist dat ik bij mijn vrienden altijd terecht kon en het grappige is dat zij ook al gewoon een voorgevoel had.”

 

En je familie?

Anna: “Ik vond het dus wel lastig om het onder een kopje te plaatsen van, hé ik ben nu dit, dus dat heb ik ook niet gedaan. Ik heb gewoon tegen mijn gezin gezegd dat ik nu een beetje aan het kijken ben en aan het daten ben met zowel jongens als meisjes. Eigenlijk reageerde iedereen daar super goed op dus dat was wel fijn. Verdere familieleden als opa, oma, oom en tante weten het nog niet. Ik denk dat dat toch echt is omdat ik me bij hun iets minder op mijn gemak voel. Ik ben gewoon bang dat zij het minder goed zullen begrijpen.”

Cady: “Mijn ouders heb ik het toen ik 14 was verteld, maar dat was gewoon prima. Mijn vader zei altijd tegen mijn zus van, ‘weet je, het maakt niet uit met wie je thuis komt’, dus hij zei zo van ‘Awh, heb ik het altijd tegen de verkeerde dochter gezegd’. Een deel van mijn familie weet het echter nog niet, maar dat komt dus gewoon omdat ik niet het gevoel heb dat ik het moet vertellen ofzo. Kijk tuurlijk maak ik er geen geheim van en het is niet dat ik het nooit wil of ga vertellen. Het is gewoon dat ik niet de drang voel om het persé te vertellen, pas als zij bijvoorbeeld mijn huidige vriendin ontmoeten.”

Eva: “Laten we zeggen, ik ben uit naar iedereen en dat is niet heel groot en schokkend geweest. Bij mijn ouders heb ik het heel droog een keer laten vallen. Dat mijn moeder vroeg, ‘ja hoe zou dat zijn, bi, kan me dat echt niet voorstellen’, en dat ik zei ‘ah ja is wel chill’. Trouwens, niet naar iedereen. Beiden mijn opa en oma’s heb ik het nog niet verteld. Dat komt omdat ik het niet zo belangrijk vind. Ik weet dat mijn opa en oma zoiets zouden hebben van oké, ja prima, maar gewoon, ik heb niet de behoefte om daar een punt van te maken. Heb altijd zoiets van ze zullen het wel merken als ik met een vriendin langskomen. Mijn opa en oma weten het dus nog niet, Maar ze mogen het wel weten.”

 

Hoe kijk je zelf aan tegen de term coming-out en de nationale coming-out dag?

Anna: “Ik vind coming-out eigenlijk niet zo geweldig. Het is toch weer een soort van, je moet uitkomen voor wie je bent omdat je dus afwijkt van de norm. Ik vind eigenlijk niet dat er een specifiek moment moet zijn om te onthullen wie je bent, omdat mensen dat gewoon casual zouden moeten meekrijgen van je en ook omdat mensen nog aan het uitzoeken zijn wie ze zijn en coming out heeft een soort van drang dat je moet weten wie of wat je bent. En dan al helemaal een coming out dag. Alsof het echt speciaal is om uit te komen voor wie je bent, want dat is gewoon wie je bent. Het zou mooier zijn als er niet zo’n grens was tussen hetero’s en gays, bi’s, lesbians en weet ik veel wat allemaal. Ik zou het fijn vinden als het gewoon gelijkwaardig aan elkaar is, en op dit moment is dat het nog niet. En dan is zo’n coming out dag ook wel weer goed om het onder de aandacht te brengen, dat er ook nog andere dingen zijn”

Cady: “Ik gebruik het begrip eigenlijk nooit omdat ik niet echt het gevoel heb dat mijn coming out echt een coming out was. Ik vertelde het als ‘jongens ik denk dat ik verliefd ben op een meisje’ en niet perse van ‘jongens ik ben bi’. Maar ik snap dat het voor sommige mensen wel echt een big deal is en dat ze het fijn vinden dat er zo’n dag bestaat. Ik weet namelijk dat veel mensen die dag ook gebruiken om gewoon openlijk er over te zijn en dat gebruiken als coming out, dus voor hun vind ik het natuurlijk fijn.”

Eva: “Ik heb er een haat/liefde verhouding mee qua dat, als iemand de behoefte heeft om een hele grote coming-out te doen, en het gesprek aangaat en het vertelt, kijk daar heb ik helemaal niks op tegen. Het punt dat ik lastig vind is dat mensen het idee hebben dat het erbij hoort, dat ze het moeten doen en daar heb ik meer moeite mee. Want als jij het niet wilt delen, deel je het niet. Wanneer je het klein wilt houden zoals ik deed? Dan mag dat ook. Het hele uit de kast komen, ik vind het lastig worden als jij je gedwongen voelt. Helemaal omdat we eigenlijk standaard aannemen dat iemand heteroseksueel is terwijl ik denk dat er een hele grote groep mensen is die niet volledig heteroseksueel is. Maar als iemand daar echt heel veel uithaalt en inderdaad ook nog op een bepaalde internationale dag, ja waarom zou ik er op tegen zijn. Maar het is eigenlijk niet nodig.”

Over de auteur

Tessa van der Meij

Eerstejaars student journalistiek aan de Hogeschool Utrecht.

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *