Een sfeervol einde voor Café Marktzicht

Een sfeervol einde voor Café Marktzicht

Tweede Hugo de Grootstraat, Amsterdam

AMSTERDAM – De geur van vers gefrituurde bitterballen, lachende gezichten en veel bier. Vanuit de speakers klinkt het nummer ‘Als ze danst’ van Yves Berendse. Terwijl barman Sean de muziek harder zet, zingt iedereen met volle borst mee.

In Café Marktzicht staat deze laatste woensdagavond voor de tweede lockdown in het teken van gezelligheid. TOCH NOEMT KLAASSIEN DE WIT (64) HET ”Verschrikkelijk”, roept Klaassien de Wit (64), eigenaresse van Café Marktzicht aan de Tweede Hugo de Grootstraat. De genomen maatregelen zijn bij haar in het verkeerde keelgat geschoten. Tijdens de persconferentie van dinsdagavond heeft premier Rutte bekend gemaakt dat de horeca vanaf 14 oktober om tien uur ‘s avonds haar deuren moet sluiten. Er mag alleen nog gebruik worden gemaakt van een Takeaway beleid en na acht uur ‘s avonds mag er geen alcohol verkocht worden. Dit wegens de forse stijging van het aantal corona besmettingen. Het RIVM meldt de afgelopen week 16.000 meer besmettingen dan de week daarvoor, een stijging van maar liefst 60%.

Wat de Wit het meest frustreert is dat de horeca lijdt onder het virus, terwijl hier niet de meeste besmettingen plaatsvinden. Uit cijfers van het RIVM blijkt dat maar 1,8% van de besmettingen afkomstig zijn vanuit de horeca. ”Het is allemaal een truc. Er vinden de laatste tijd zoveel criminele activiteiten plaats. Die vecht met die, die schiet die neer en de steekt die. Dit gebeurt allemaal wanneer men dronken is, dus wordt de schuld in onze schoenen geschoven.”

De Wit vertelt met een brok in haar keel dat ze de nieuwe maatregelen wel had verwacht, maar stiekem op iets anders hoopte. Ze is erg ontdaan en weet niet hoe ze nu door moet. Ze werkt al ruim 45 jaar in de horeca. Het café bezit ze net 13 maanden. Voor het virus was het café al een tijd gesloten, wegens de verbouwing van de straat. Na een maand kon de Wit dan eindelijk de deuren openen, maar al snel daarna volgde de eerste lockdown. ”Je kreeg dan wel een vergoeding van 4000 euro, maar dat is ook niets. Als je kosten 8000 euro bedragen, hoe moet je dan verder? Hoe kom je aan je eten?” Met pijn in haar hart bekent de Wit dat ze op dit moment radeloos is. Ze heeft geen keus en zal hoogstwaarschijnlijk de stekker eruit moeten trekken. ”Er worden wekelijks feestjes gevierd in dit café. Ik loop nu duizenden euro’s mis. Ik kan zo niet verder.”

Dat het knusse café waarschijnlijk definitief zal sluiten doet de Wit veel pijn. Het café staat namelijk op de naam van haar zoon. ”Ik heb geen werknemers. We doen alles met z’n twee. Dit café is wat ik voor hem wilde achterlaten, iets wat ik hem cadeau wilde geven. Nu gaat alles kapot.” De Wit heeft al een afspraak met de huisbaas gemaakt. Op dit moment wil ze de sleutels afgeven en zo de financiële zorgen achter zich laten. Ze zal alles missen. Van de doffe lampen en donkere kleuren tot het ouderwetse interieur. Dit café is haar nalatenschap voor haar zoon.

Gerrit Pollema (64) begrijpt dat er nieuwe maatregelen zijn genomen, alleen niet waarom de horeca zo hardhandig wordt aangepakt. ”Geef die mensen toch een kans”, zegt hij. ‘In de supermarkt vinden veel meer besmettingen plaats. Daar zit het probleem. Niet hier.” Ondanks dat Pollema het niet eens is met de regels, erkent hij wel dat het kabinet zich in een moeilijke positie bevindt. ”Alleen samen kunnen we dit probleem oplossen. Want een probleem, dat is het zeker.”

Vaste klant Rob Berk (56) is minder begripvol naar het kabinet toe. Volgens hem wordt de kwestie geheel verkeerd aangepakt. ”Het probleem ligt bij de huisfeestjes.” Ook beaamt hij dat het beleid averechts zal werken. Nu er vanaf acht uur geen alcohol meer verkocht mag worden, zal iedereen net voor die tijd kratten bier inslaan. ”Zo zullen er juist lange rijen bij de supermarkt ontstaan. Kijk maar uit het raam.” Hij wijst naar de Dirk van den Broek aan de overkant van de straat. ”Hier stonden vanmiddag al lange rijen. Niet bepaald corona-proof, of wel?”

Terwijl de Wit Berk een biertje van het huis aanbiedt lijkt de irritatie bij hem op te borrelen. ”Kijk wat voor goed mens Klaassien is”, vertelt Berk. ”Ze verdient dit helemaal niet. Ze heeft me geholpen op momenten dat het echt slecht met me ging.” Het doet hem verdriet dat hij de Wit niet kan helpen. ”Het is ook vervelend voor haar, moet ze elke avond iedereen houden op die anderhalve meter.”

Om acht uur ‘s avonds stipt wordt er geen alcohol meer ingeschonken. Er wordt hier goed op gereageerd. Vanaf dit moment worden de fanta’s en cola’s naar binnen gewerkt. Ondanks de onzekerheid over het voortbestaan van Café Marktzicht gaat de Wit niet met de gebakken peren zitten. Ze blijft keihard werken achter de bar en bedient haar klanten met een sympathieke glimlach.

Ongeacht de sterke meningen over het besluit van het kabinet hangt er een gezellige sfeer in de Marktzicht. Er wordt gedanst en veel bier gedronken. Barman Sean geeft iedereen een rondje en daarna nog een. Aan de corona regels wordt niet gedacht, want het doet er toch niet meer toe volgens de Wit. ”Het is de laatste avond, dus streng zal ik niet meer zijn.  En Als dit echt onze laatste avond ooit is, het zij zo. We maken er iets moois van, zodat we er uiteindelijk uit gaan met een onvergetelijke knal.”

Over de auteur

Nadesty Landvreugd

Hoi! Mijn naam is Nadesty Landvreugd. Ik ben 20 jaar oud en woon in Amsterdam. Ik ben studente Journalistiek aan de Hogeschool van Utrecht.

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *