Salma Hayek speelt Frida Kahlo, met een lach door de pijn en tranen heen

Salma Hayek speelt Frida Kahlo, met een lach door de pijn en tranen heen

AMSTERDAM – De film van deze avond is ‘Frida’, de welbekende Mexicaanse kunstenares met een enorm bewogen leven. Nu alle culturele instellingen dicht zijn waaronder bioscopen, dacht ik het is een perfect moment om een film via Cinetree te kijken. Films die door experts worden uitgezocht en die je volgens hen gezien moét hebben, een film met inhoud.

Actrice Salma Hayek weet Frida Kahlo goed af te beelden. Naast dat het uiterlijk goed overeenkomt, wordt Frida als een moedige, eigenwijze en sterke vrouw neergezet. Een vrouw die deed en droeg wat ze wilde met een gevoel voor humor. Tijdens de film komen haar schilderijen tot leven door gebruik van animaties. Waanbeelden die leiden naar haar prachtige schilderijen. Elk schilderij verteld een verhaal en een periode in haar leven.

De film start en ik krijg gelijk een goed gevoel erbij. Mooi gefilmd en ondanks dat de film uit 2002 komt, is het niet te zien door de kwaliteit van de beelden. Het begint bij het bekende busongeluk wat op haar achttiende gebeurde, waardoor ze heel haar leven verlamd is geweest. Bij het einde van de val wordt het geromantiseerd neergezet en is het goud dat ze in haar handen had over haar hele lichaam heen gesprankeld. Het beeld wat te zien is is triest, maar kleurrijk door de rode kleur bloed en het goud dat over haar heen is gevallen. Gecombineerd met de witte outfit die ze aan heeft, komen de kleuren nog beter tot zijn recht.

En dan begint het ware leven van Frida Kahlo, gespeeld door Salma Hayek. Liggend in bed en verpakt in wit gips van haar borsten tot haar enkels, vol getekend met kleurrijke vlinders tot dat er geen ruimte meer over is. Haar liefdevolle ouders besluiten haar een schildersezel met doek cadeau te geven. En haar reis als kunstenares begint. Opmerkend zijn alle spiegels die in haar kamer staan, waardoor ze uitstekende zelfportretten kon schilderen.

Frida is sterk geopinieerd, maar opzoek naar bevestiging voor haar schilderijen en dan ontmoet ze haar toekomstige man Diego Rivera, gespeeld door Alfred Molina. Het huwelijk met haar man en beroemde kunstenaar Diego Rivera is alles behalve trouw. Diego is een verleidelijke man, met dubbel de omvang van Frida en twee keer zo oud als Frida. Alfred Molina speelt de rol enorm goed en geloofwaardig. Hij is zowel lief voor Frida, als een overtuigende verleider naar andere vrouwen. Naast dat ze getrouwd waren, beleefden ze allebei seksuele avontuurtjes. Frida met mannen als met vrouwen.

Ondanks haar stormachtige relatie met Diego, is ze tot twee keer toe met hem getrouwd. En blijven ze bij elkaar tot haar einde en bleven ze goede vrienden. Ook worden haar sterke politieke opvattingen in de film vertoond. Dit werd minder opvallend vertoont dan ik had verwacht. Zo kreeg ik niet het feministische gevoel, waar ze bekend om staat, ondanks dat ze iemand was die op haar eigen benen kon staan in die tijd.

Ze kreeg aan het einde van de film haar zo gewilde eigen expositie in het land waar ze vandaag kwam, Mexico. Haar man Diego sprak mooie woorden namens haar,  aangezien ze het advies had gekregen om in bed te blijven. Zo eigenwijs dat Frida was kwam ze alsnog naar de expositie. Geheel in haar eigen bed, getild een aantal mannen. De werken komen stuk voor stuk nog even flitsend voorbij met als eind de bekende afscheidsquote “Ik hoop dat het vertrek vreugdevol is en ik hoop nooit terug te keren.”

Een overtuigende film met passie en vreugde, maar ook immense verdriet erin verwerkt. Salma Hayek weet elke leeftijd en scene van Frida Kahlo enorm goed over te brengen, waardoor je er helemaal in zit.

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *