Aan het einde van de tunnel, maar nog niet helemaal

Aan het einde van de tunnel, maar nog niet helemaal

AMSTERDAM – Terwijl ik langzaam mijn ogen open, pak ik mijn telefoon van de kaptafel. Het eerste wat ik lees is een melding over de hoeveelheid corona-doden van vandaag. Niet bepaald het meest optimistische bericht om mee wakker te worden. Pas daarna kijk ik naar de tijd.

Zo zien mijn doordeweekse ochtenden er ongeveer uit. Vrij deprimerend, niet? Hoe verschillend we allemaal ook zijn, ik denk dat aanzienlijk veel mensen zich de laatste tijd nogal leeg voelen. De wereld is niet meer zoals we die eerst kenden. Althans, voor de meerderheid. Niemand zal dit jaar vergeten. Voor mij lijkt het alsof al het ongeluk en alle pijn zijn samengekomen in één lang en ellendig jaar.

Ik heb mij in de jaren 2014, 2017, 2018 en 2019 ellendig gevoeld. In 2014 heb ik te horen gekregen dat ik acute leukemie had. Eind 2017, een week voor mijn 18e verjaardag, is dat teruggekomen. Heel 2018 heb ik gevochten voor mijn leven en de eerste helft van 2019 was ik zwaar depressief.

Toen ik ziek was geloofde de mensen om mij heen in God. Ikzelf niet, nog steeds niet. Ik geloof nu in: Regression to the mean. Ooit gehoord in een tienerserie, heel cliché, maar naar mijn mening zeer accuraat. Als je het googlet zal je veel wiskundige definities vinden, dus ik zal het simpel houden. Regression to the mean, ook wel verloop naar het gemiddelde, houdt in dat dingen nooit voor altijd geheel goed of slecht kunnen zijn. Ze moeten ooit weer naar het middelpunt gaan, dingen moeten ooit weer normaal worden.

Ik heb dagen zó donker gekend dat ik gewoon wilde dat alles ophield. Dat ik mijn moeder aankeek op mijn vijftiende en zei dat ik genoeg had geleefd. Dat ik geheel genezen was, maar alsnog niet naar school kon omdat ik zo ontzettend veel verdriet had en bang werd van mijn eigen gedachtes.

Geloof het of niet, ik ben erbovenop gekomen. Ik zit hier nu achter mijn laptop een openhartig stuk te schrijven voor de studie waar ik al van droom sinds ik dat kale meisje in dat ziekenhuisbed was. Ik heb twee keer acht dagen lang aan de beademing gelegen, het is niet op twee handen te tellen hoe vaak ik op de IC ben beland. Waarschijnlijk zit ik mijn hele leven vast aan anti depressie pillen en de kans dat ik ooit kinderen zal krijgen is nihil. Maar ik leef. Ik heb alsnog de kans om nieuwe herinneringen te maken en hetzelfde geldt voor jou.

Ik weet dat het moeilijk is, hoop hebben. Neem dat maar van mij aan. Ik wil alleen niet dat je opgeeft. Ik kan je niet vertellen dat er licht is aan het eind van de tunnel, want daar ben ik zelf ook nog niet. Ik ben niet dolgelukkig, wie is dat wel, maar ben ook niet hetzelfde verdrietige meisje dat ik zo lang ben geweest. En dat is oké. Dat is goed.

Het voelt nu wellicht alsof je geen grip meer hebt op alles wat er om je heen gebeurd, alsof je verdrinkt in je gedachtes en geleidelijk de controle verliest. Maar ik beloof je dat dat zal veranderen. Dingen zullen weer naar het middelpunt gaan en beter worden. En wie weet, misschien bereik jij het licht aan het einde van de tunnel eerder dan ik en ben jij degene die mij kan vertellen hoe het daar is.

Over de auteur

Nadesty Landvreugd

Hoi! Mijn naam is Nadesty Landvreugd. Ik ben 20 jaar oud en woon in Amsterdam. Ik ben studente Journalistiek aan de Hogeschool van Utrecht. Veel leesplezier en laat me weten wat je van de artikelen vindt!

3 Comments

  1. Julia Willé

    Wauw, wat een krachtige column! Heel aangrijpend maar tegelijkertijd ook heel hoopvol. Wat betreft the regression to the mean, Teenwolf bevat inderdaad wijze levenslessen. Super goed geschreven Nadesty en mooi dat je zo open bent.

    Antwoord
  2. Rosie Wilhelm

    Wat een ongelofelijk mooie column Nadesty! Echt heel goed en mooi geschreven

    Antwoord
  3. dana de Graaf Bierbrauwer

    Echt zo moedig dat je dit zo openhartig in een goed geschreven stuk kan vertellen. Ontroerend en heel goed.

    Antwoord

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *