Kattenkopjes

Kattenkopjes

Een huis vol met plastic speeltjes, een balkon op éénhoog, meubels die het moeten bekopen met vlijmscherpe nagels, een staart die recht omhoog één van de edele delen aan het daglicht blootstelt, voer uit blik, de geur van dier en vooral geen bevelen aannemen. Een kat. Een kat in huis. Iets waar ik voorheen een godsgruwelijke hekel aan had. Ik had het nooit eerder begrepen. Een gedomesticeerde tijger in huis halen. Wie doet dat nou?

Zelf ben ik opgegroeid met drie katten, maar dit waren niet mijn grootste vrienden. De onvoorspelbaarheid en de arrogantie waarmee deze dieren de hele dag rond paraderen. “Mij niet gezien. Doe mij maar een hond”, zei ik voorheen altijd.

Maar deze corona periode doet gekke dingen met een mens. Meer dan ooit lijken we de natuur naar binnen te willen halen. En ook ík heb mij laten verleiden. Het blijkt de beste begroeting die er is. Een kattenkopje.

Over de auteur

1 reactie

  1. Samuel Groenewoud

    Heel mooi! Sterkte Iek!

    Antwoord

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *