Medische missie in Suriname

Medische missie in Suriname

Het coronavirus heeft de hele wereld in haar greep. Hier in Nederland loopt het aantal besmettingen ondertussen weer op en worden de maatregelen weer aangescherpt. Ook in Suriname verslechterde de situatie de afgelopen maanden snel. Verpleegkundige Marcel Rekers vertrok voor twee weken naar Suriname om daar te helpen op de Intensive Care. “We zijn gegaan met een groep van 14 verpleegkundigen, intensivisten en een chirurg in opleiding.” 

Sterre Rekers, 7 juli 2021

Hoe is de situatie in Suriname?
In Suriname is een op dit moment een derde Covid-19 golf actief, het komt vooral door de lage vaccinatiegraad in het land. Er is een kort aan vaccines. De communicatie over de vaccinatie is beperkt en er is veel wantrouwen.
Dat betekent overvolle ziekenhuizen, met als gevolg dat het land richting code ‘zwart’ ging. Dat wil zeggen dat er keuzes worden gemaakt wie er behandeld gaat worden tegen het virus. Om dit te voorkomen heeft het ministerie van Welzijn, Volksgezondheid en Cultuur (WTC) er twee miljoen euro voor uitgetrokken. Vanuit Nederland wordt er nu personeel naar toe wordt gestuurd om te helpen. Er gaan nu ongeveer 30 zorg professionals per week naar toe, om Suriname te ondersteunen.
Ik was één van de missieleden, we zijn vertrokken met een groep van 14 verpleegkundige, intensivisten en een chirurg in opleiding.

Hoe zag deze missie eruit?
Ik ben eerst van Amsterdam naar Paramaribo gevlogen. Daar begonnen we met een briefing. Dat was heel zuiver: we moesten ons conformeren aan het beleid wat er nu in Suriname heerst, we zijn er puur ter ondersteuning. We gaan niet behandelingen en therapieën overnemen. De verpleegkundige daar zijn oververmoeid, wij gaan diensten overnemen zodat ze kunnen uitrusten. Maar we gaan niet Nederlandse behandelingen uitzetten.
‘Daarna werden we als groep verdeeld over de ziekenhuizen. Suriname telt zes ziekenhuizen, waarvan vijf in Paramaribo en waarvan één in het binnenland, in Nickerie. Nickerie ligt ongeveer 245 km ten westen van Paramaribo. Ik ben samen met een chirurg in opleiding naar Nickerie gereisd. De weg ernaar toe is bijna onbegaanbaar.
‘In Nickerie staat een klein ziekenhuis, met ongeveer 100 bedden. Waar alle specialisten in huis zijn. Zo hebben ze een kinderafdeling, cardiologie, verloskunde en een Covid-19 afdeling. Mijn collega deed de Covid-verpleegafdeling en ik stond op de IC.

                                                                           “Er gaan nu ongeveer
                                                          30 zorg professionals per week naar Suriname
                                                                          om te ondersteunen.” 

De gezondheidszorg in Suriname, is het enigszins goed geregeld?
Het is natuurlijk een stuk minimaler dan in Nederland. Maar de beschermingsmiddelen waren voldoende aanwezig. Hierdoor voelde ik mij veilig om het werk te kunnen doen. Daarnaast zijn de behandelingen en middelen heel beperkt. Zo waren er bijvoorbeeld weinig beademingsmachines. Door deze beperkingen zijn niet alle behandelingsmogelijkheden daar mogelijk.
‘Er overlijden daar ook mensen, die het Nederland met de middelen en behandelmethodes misschien wel overleefd hadden. En dat maakt het mentaal gezien heel moeilijk om daar te werken. Als je in de stad leeft, is er best een grote kans dat er een bed voor je is in het ziekenhuis. Maar buiten de stad, zijn de mogelijkheden beperkter. Er zijn maar vijf bedden. Dus sommige mensen hebben dan ‘pech’ dat zij niet de juiste zorg kunnen krijgen. Dat maakt het ontzettend lastig.

Hoe waren de leefomstandigheden voor jullie daar?
Het was goed geregeld. Mijn collega’s in Paramaribo verbleven in een hotel. En ik zat in het binnenland, in een bruynzeelwoning. Dat is een woning op palen. ‘s Morgens stapte we op onze fiets naar het ziekenhuis en daar aten we in de centrale keuken. We zijn maximaal ondersteund en hebben ons ten allertijden veilig gevoeld.

                                                       “Iedereen leeft en werkt daar in een hele goeie
                                                                              harmonie samen.
                                                          Dat maakt het een ontzettend mooi land ” 

De situatie hier in Nederland verslechterd, hoe is het nu daar?
Er wordt wel wat meer gevaccineerd. De lockdown is wat versoepeld, de ziekenhuizen kunnen het wat beter aan. Wat je nu ziet is dat de besmettingscijfers in het binnenland oplopen. De middelen zijn daar ook  wat minimaler dan in de stad, wat het de komende tijd extra zwaar maakt.
‘Nederland gaat proberen tot eind augustus constant een ploeg van rond de 25 mensen daarheen te sturen ter ondersteuning. Ook gaan er constant drie militaire mee, zij helpen om zuurstofflessen te vullen. Want daar hebben ze ook een tekort aan, dat is voor mensen die lijden aan Covid-19 een heel essentieel in de behandeling.

Wat is je uiteindelijk het meest bijgebleven?
We hadden daar een vijfdaagse werkweek, in het weekend konden we uitrusten. In het weekend heeft een Surinaamse spoedeisende hulp verpleegkundige ons meegenomen naar natuurreservaat Bigi Pan. Daar heb ik gezien hoe prachtig Suriname is en hoe gastvrij de mensen zijn. Het is een heel multicultureel land. Iedereen leeft en werkt daar in een hele goeie harmonie samen. Dat maakt het een ontzettend mooi land.

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *