Oosters en queer: ‘ik krijg dagelijks te maken met vooroordelen’

Oosters en queer: ‘ik krijg dagelijks te maken met vooroordelen’

Foto: MLM (male loves male) pride vlag.

ARNHEM – Voor Ryan* (18) zit openlijk feesten in Pride Month die aankomende woensdag begint er niet in. Hij zit nog in de kast. Verklaring hiervoor is dat hij is opgegroeid met Oosterse culturen. Hij vertelt zijn verhaal.

‘‘Naast de Nederlandse cultuur ben ik opgegroeid met de Oosterse cultuur/culturen. In mijn geval zijn dit meerdere Aziatische culturen (met Islamitische achtergrond). De Oosterse cultuur is erg breed, maar toch vergelijkbaar. Ik noem het in dit geval dus ook Oosterse cultuur omdat de specifieke culturen overlappen. Naast het spreken van andere talen is onze keuken ook Oosters. We eten eigenlijk dagelijks typische gerechten uit onze cultuur. Daarnaast hebben we ook tradities die in ons dagelijks leven voorkomen. Denk hierbij aan respect, gewoontes, etc..’’

‘‘Wat bij mij past zijn de overkoepelende aspecten van de Oosterse cultuur. Dingen zoals respect en waarden vind ik erg belangrijk. Hetgeen dat minder bij mij past is de conservatieve kant van de cultuur. Ik ben in het algemeen erg progressief. Hier botst het dan. De Oosterse cultuur is in het algemeen – in de tijd van nu – niet vaak LGBTQ+ vriendelijk. Voor de kolonisatie door de Europeanen waren er veel Aziatische culturen die openlijk de LGBTQ+ community accepteerden. Toen was het normaal, maar nu niet meer. Dit komt vaak door religie. Mijn ouders zijn hierin wel wat progressiever, maar dat conservatieve blijft altijd aanwezig. We botsen soms qua meningen, maar in het algemeen verschillen we niet al te veel dat het tot ruzies leidt. De mening van mijn ouders is in dit geval niet belangrijk, wel hun gevoel. Als ze maar van me houden. Als ze ervoor kiezen om niet van me houden door iets zoals homoseksualiteit, dan is dat voor mij geen liefde.’’

‘‘Het is voor iedereen moeilijk om in de kast te zitten. Ook voor mij, omdat het in mijn situatie te lastig is om uit de kast te komen. Dit komt vooral door mijn familie. Niet zozeer mijn eigen gezin maar door tantes, ooms en nichten/neven. Het is vaak erg lastig om mezelf goed te kunnen uiten omdat ik rekening moet houden met het feit dat ik nog niet uit de kast ben. De kenmerken waren er sinds vroeg al, alleen was ik zeker tot mijn puberteit er nog helemaal zeker van dat ik hetero was. Rond mijn 12e wist ik het, maar zei ik tegen mezelf dat ik biseksueel was. Rond mijn 13e heb ik het voor mezelf kunnen accepteren – als een jongen die op jongens valt – en sindsdien schaam ik me er niet voor. Ik schat dat rond de 90% van mijn vrienden ervan weet. Ik heb vooral vrouwelijke vrienden die in het algemeen wat meer accepterend zijn.  Bij iedereen is het eigenlijk goed gevallen, niemand heeft mij aangesproken omdat ze het er niet mee eens waren. Dit komt vooral omdat ik wist dat ze me zouden accepteren en ik geen vrienden zou zijn met iemand die homofobisch is.’’

‘‘Eigenlijk krijg ik dagelijks te maken met vooroordelen. Misschien niet op basis van mijn seksualiteit, maar meer de trekjes hiervan. Ik heb toch wel wat vrouwelijkere trekjes – dat overigens een stereotype is, niet elke LGBTQ+ man is vrouwelijk – en hier worden wel opmerkingen over gemaakt. Ook door familie. Stereotypes over cultuur zie ik elke dag: grappen over Aziaten (heel het continent!) zijn erg genormaliseerd. Ik reageer soms best fel omdat ik vind dat als iemand mij zo kan beledigen, ik ook gewoon mondig mag zijn. Ik heb ook het recht om mijn waarden te verdedigen. Ik zou niet kunnen kiezen tussen wat ik vervelender vind, maar ik reageer meer op cultuur stereotypes. Verklaring hiervoor is dat ik nog in de kast zit en het “teveel verdedigen” van LGBTQ+ ervoor kan zorgen dat mensen me misschien verdenken van LGBTQ+ zijn.’’

‘‘Misschien klinkt het gek, maar cultuur weegt zwaarder voor mij. Ik ben er sterk van overtuigd dat seksualiteit in de toekomst genormaliseerd zal worden: het zal niet eens meer een onderwerp zijn, want wat maakt het uit of je op man, vrouw of geen van beiden valt? Cultuur en etniciteit is in dit geval iets wat je niet zomaar kan wegdenken: het zal er altijd zijn. Ik vind dat cultuur en etniciteit juist een onderwerp moet zijn waar mensen meer over praten. Dit betekent niet per sé dat ik me meer verbonden voel met cultuur dan seksualiteit. Ik woon nu in een Westers land, en ik ben daarnaast niet 1 etniciteit, maar meerdere. Ook met mijn seksualiteit heb ik niet echt een band. Ik ben een jongen en ik val (alleen) op jongens, maar ik identificeer me niet als “homoseksueel” omdat ik niet van labels houd. Ik ben nog jong en voel me eigenlijk nog helemaal niet zo verbonden met beide aspecten.’’

*Ryan is niet zijn echte naam. Ryan’s echte naam is bekend bij de redactie.

Over de auteur

Jasmijn Klerk

Student aan de Hogeschool van Utrecht voor Journalistiek. Schrijfster. Hondeneigenaar (fulltime).

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.