Pro Persona gaat het Centrum voor Psychotherapie in Lunteren sluiten. Hoe is dit mogelijk?

Pro Persona gaat het Centrum voor Psychotherapie in Lunteren sluiten. Hoe is dit mogelijk?

LUNTEREN – Marloes van Es is strategisch adviseur bij de Nederlandse GGZ, de netwerkvereniging voor de geestelijke gezondheidszorgbranche. Pro Persona is een van de zorgaanbieders die hier lid van is. Vanwege het blijvend negatief rendement van Pro Persona moet het Centrum voor Psychotherapie (CVP) in Lunteren sluiten. Marloes legt uit hoe dit kan.

Zorgverzekeringswet

Voordat de zorgverzekeringswet is ingegaan, kregen zorgaanbieders gewoon een budget. Hoeveel of op welke manier patiënten hiermee geholpen werden, maakte niet uit. Toen de zorgverzekeringswet werd ingevoerd veranderde dit. De GGZ kreeg geen basistarief meer. Vanaf dat moment gingen ze wonen en zorg scheiden. De zorg wordt vergoed, en het verblijf moet je zelf betalen. Net een soort huren. Er komt dus een klant, in dit geval bij Pro Persona. Zij gaan met jou de behandeling aan. Elk uur behandeling, levert een bepaald bedrag op. Voor elke patiënt heb je met de zorgverzekeraar afgesproken welke bed prijs je hiervoor mag declareren. Dus voor elk opgenomen patiënt per dag, stuur je ook een rekening. De zorgverzekeraar heeft gezegd welk bedrag ze gaan betalen voor de kliniek in Lunteren. Daar moet Pro Persona vervolgens alles van betalen. Het is niet zo dat dat niet kan, maar in deze kwestie zou het kunnen zijn dat Pro Persona een afweging heeft gemaakt. Zij krijgen het gewoon niet meer gedekt. Hierdoor hebben ze met behandelaren bedacht of ambulante behandeling zonder verblijf ook niet effectief is.

Ambulante zorg

Pro Persona zegt dat het ambulant mogelijk is. Volgens hen hoeven ze de klanten niet op bed te hebben. De cliëntengroep denkt daar structureel anders over. Van de 560000 mensen die gespecialiseerde GGZ krijgen, zijn er ongeveer 40000 mensen die met verblijf behandeld worden. Ongeveer 5% van de behandelingen zijn dus met klinische opname. De overtuiging hierbij is: je gaat een kliniek in, en zo snel mogelijk weer naar huis. Herstellen doe je thuis, maar bij erg instabiele situaties moet je een tijdje opgenomen worden. De patiënten die ze nu in zorg hebben, daarvoor moeten ze voor een goed vervolg zorgen. Als Pro Persona verandering naar ambulante zorg verantwoord vindt, is het aan hen om die keuze te maken.

In de contracten tussen de verzekeraars en de aanbieders dat jaarlijks wordt gesloten, staat een clausule die iets zegt over voorgenomen sluitingen. Als de zorgaanbieder van plan is om met een bepaald hulpaanbod te stoppen, dan moet je dit eerst met de verzekeraar overleggen. Deze sluiting is dus allemaal al van tevoren dichtgetimmerd. Maar dat is ook goed; als je patiënten hebt, moet je daar continuïteit aan bieden. Dat is je maatschappelijk opdracht. Maar je moet dat wel kostendekkend kunnen doen. En als dat niet kan, wordt het lastig.

Tarieven

Ook is er het probleem dat er met gemiddelde tarieven wordt gewerkt. Als je tussen de 1800 en de 2500 minuten had gewerkt, kreeg je (bij wijze van spreken) 200 euro. Of je nou werkelijk had gewerkt of niet, werd na 2 jaar pas gecontroleerd in de registratie. Dan was het kalf al verdronken en hadden zorgverzekeraars het geld al binnen. Daarnaast zeggen ze bijvoorbeeld in onderhandelingen met zorgverzekeringen: 10% van mijn patiëntengroep is heel duur. Dan zegt de verzekeraar: voor die 10% zal ik een andere prijsafspraak met je maken. Maar dat betekent dat er voor die resterende 90% de prijs naar beneden gaat. Want de zorgverzekeraar wil niet meer geld geven. Daardoor heeft de aanbieder vervolgens voor iedereen een mager bedrag. Daar zit vaak het probleem.

Mede hierdoor is het zorgprestatiemodel vanaf januari 2022 de nieuwe bekostiging voor geestelijke gezondheidszorg. Dit betekent dat de zorgaanbieders de kosten per maand aan de zorgverzekeraar moeten declareren. Hierdoor zag Pro Persona meteen dat de kliniek te duur is. Eerst declareerden ze het pas als de zorg was afgesloten, daar gaan soms maanden overheen. Als iemand was uitbehandeld, telde je dan pas alles bij elkaar op en gingen die grote bedragen de molen in. Nu gebeurt dit dus niet meer. Op korte termijn is het niet fijn; mensen komen er op deze manier snel achter dat iets te duur is.

Corona

Ook corona heeft invloed gehad op de GGZ. De patiënt mocht/durfde niet naar de kliniek te komen en er was minder personeel vanwege ziekte. Er werd dus geen zorg geleverd. Hierdoor had Pro Persona helemaal geen inkomen, er is namelijk vanuit de verzekeraar geen doorbetalingsplicht. Jij levert geen zorg, dus je krijgt niks. Zorgverzekeraars gaven wel genoeg voor de personele kosten, maar wilde dit wel gevuld zien met geleverde rekeningen; de zorg. Als jouw personeel ziek was, betalen ze dat niet. Patiënten die een weekend naar huis gaan, betalen ze ook niet. Dus elk leeg bed, kostte hen geld.

Geen controle

Pro Persona kan op deze manier dus niet meer geld krijgen. Het zijn onderhandelingen tussen de aanbieder en de verzekeraar, dat is waarom de minister haar handen er niet aan wil branden. Zij zegt: in de zorgverzekeringswet is het zo geregeld dat de verzekeraars en de aanbieders dat zelf moet regelen. De zorgverzekeraar zegt tegen Pro Persona: dan moet je maar je bedrijfsvoering aanpassen. Maak het maar goedkoper of zoek het maar uit op een andere manier. Dus eigenlijk heeft Pro Persona geen keuze. De zorg is zo gedecentraliseerd in de wetgeving, dus de minister heeft geen enkel instrument meer om hier iets mee te doen. Ze kan alleen kijken naar de inspectie die toezicht houdt op de zorg. Die inspectie zal moeten ondervinden: is de ambulante zorg kwalitatief voldoende? Of heb je altijd een patiëntengroep die het toch nodig heeft om opgenomen te worden? En moet dat dan in Lunteren of kan dat ook ergens anders? Als de inspectie concludeert dat er altijd een deel van de doelgroep op een bed moet kunnen liggen tijdens de behandeling, zal Pro Persona dat moeten organiseren. Dit kunnen ze zelf doen, of ze stoten het juist volledig af.

Nederlandse Zorgautoriteit

Wat er vaak gebeurt in dit soort situaties is dat de NZA beide partijen bij elkaar roept. Alleen de NZA kan wettelijk ingrijpen. Die ziet toe op de zorgplicht van de zorgverzekeraar; koop jij voldoende in voor een voldoende redelijke prijs? Dan kom je in de kwestie dat de verzekeraar moet uitleggen aan de NZA of ze wel genoeg zorg hebben ingekocht. Die moeten dan komen met de cijfertjes. Dus er wordt wel toezicht op gehouden, maar dat gebeurt vaak pas achteraf. Dan zijn klinieken vaak al gesloten.

 Structuur brengen

Het is vaak niet eens een geldkwestie, er is geld zat, maar waar wordt het aan uitgegeven en wie krijgt het? Dat is binnen de verzekeraars en de aanbieders ook een keuze. Geld is het probleem niet, het probleem is dus dat er met gemiddelde tarieven wordt gewerkt, terwijl je te maken hebt met complexe patiënten. Het is daarnaast helemaal niet zo bijzonder dat dit gebeurt in de ggz in Nederland. Er zijn duizenden locaties in Nederland, hier gaat er 1 van dicht. Ik snap wel dat het lastig is voor mensen met persoonlijkheidsstoornissen. Voor hen zijn de wachtlijsten al lang en zijn er al complexe processen om die mensen goed te begeleiden. Maar het behandelen van die mensen is vooral leren om te gaan met die beperking. Het gaat nooit over, het enige wat je kunt doen is ze in structuur brengen.

Over de auteur

Sterre Kerkdijk

Welkom! U kijkt naar een 19-jarige journalist uit Arnhem. Ik ben geboren in Den-Haag en getogen in Wierden. Nieuwsgierigheid heeft altijd al in me gezeten. Ik vind het daarom erg interessant om me te verdiepen in bepaalde onderwerpen en mensen hierover informatie verschaffen. Ook hou ik ervan om creatief bezig te zijn, naast dansen en tekenen stop ik deze creativiteit ook in mijn nieuwsberichten.

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *