Mijs Wouterse over haar tijd in Rijnstate: “Als ik eerder had gezegd dat ik hulp nodig heb dan had het nooit zo ver hoeven te komen.”

Mijs Wouterse over haar tijd in Rijnstate: “Als ik eerder had gezegd dat ik hulp nodig heb dan had het nooit zo ver hoeven te komen.”

Mijs in haar periode in het ziekenhuis

ARNHEM- Op een dag naar de huisarts gaan, horen dat je iets met je lymfeklieren hebt en even moet wachten tot de antibiotica aanslaat, om vervolgens vijf dagen later met hartfalen op de medium care te liggen. Het gebeurde Mijs Wouterse. In december 2021 is ze beland in een medisch slagveld. Hoe dit allemaal zo ver heeft kunnen komen, legt ze vandaag aan mij uit.

Op maandag 13 december wordt Mijs ziek; “Het begon bij mijn lymfeklieren die opgezwollen waren. Ik ging toen naar de dokter om het even te checken. Daar werd gezegd dat het een virale infectie was en ik heb hier toen antibiotica voor gekregen. Na een paar dagen uitzieken had ik nog steeds koorts en een enorm dikke keel. Ook was praten en lopen echt heel moeilijk.” Toen ze later weer terugkwam bij de dokter werd er tegen haar gezegd dat ze een keelontsteking had. “Ik vond dit eigenlijk een hele rare diagnose, want er was eerder tegen mij gezegd dat het mijn lymfklieren waren.” De huisarts vertelde haar dat ze verder moest wachten tot de antibiotica aansloeg. Na nog vijf dagen met koorts en pijn was de antibiotica nog steeds niet aangeslagen en voelde ze zich steeds slechter.

Eet maar een broodje met kaas

In de periode voordat Mijs werd opgenomen ging het alsmaar slechter en slechter. “Op een gegeven moment ben ik gevallen omdat mijn benen in shock waren en het gewoon niet meer deden. Dit was echt heel erg heftig. Toen mijn vriend het noodnummer belde van de huisartsenpost hebben ze tegen hem gezegd dat het heel normaal was omdat ik zo lang niks had gegeten. Ze hebben gewoon tegen hem gezegd dat ik bouillon moest drinken en een broodje kaas moest eten en dat het dan wel goed zou komen.” Toen het op een avond weer zo slecht ging heeft ze besloten naar de spoedeisende hulp te gaan.

 

Misschien heb je een scepsis
“Ik werd, voordat ik ging slapen heel benauwd en toen zijn we naar de spoedeisende hulp in ziekenhuis Rijnstate gegaan. Daar hebben ze tegen me gezegd dat ik misschien een scepsis had, dit is een bloedvergiftiging als gevolg van een infectie of parasiet. Ze hebben dit vervolgens niet meer onderzocht, wat ik eigenlijk al heel raar vond. Ze hebben toen wel tegen me gezegd dat ik terug moest komen als ik over moest geven.” De volgende dag moest ze inderdaad overgeven en heeft ze weer naar Rijnstate gebeld. Er is toen tegen haar gezegd dat ze moest blijven wachten tot de antibiotica aan zou slaan. “Ik dacht toen echt: wat gebeurt er? Ze negeerde het advies van een dokter over het overgeven en ze negeerde ook de hele mogelijkheid dat ik een scepsis zou hebben.”

 

Pas serieus genomen worden als corona in het spel komt
“Ik heb uiteindelijk gezegd dat ik misschien wel een hele heftige versie van corona zou kunnen hebben. Toen ik dat zei werd ik wel meteen onderzocht. Ik kreeg een vingerprik en allemaal testen. Uit een van die testen kwam dus ook een ontstekingswaarde van boven de 200”. Uit de testen bleek dat Mijs geen corona had, maar wel een waslijst aan andere medische problemen. “Ik had een infectie en omdat die niet serieus was genomen heb ik dus ook scepsis gekregen. Uiteindelijk heb ik door die scepsis zelfs hartfalen gekregen, vervolgens heb ik door dat hartfalen vocht achter mijn longen en hart gekregen en is mijn hand heel erg opgezwollen. Als ik nu zo aan alles terugdenk denk ik dat als ik eerder hulp had gekregen, het nooit zo ver had hoeven komen.”

 

Een spoedopname in een pandemie
De gevolgen van de corona uitbraak hebben ook een rol gespeeld in de ziekenhuisopname van Mijs. Buiten het feit dat ze laat is geholpen; pas serieus werd genomen wanneer er sprake was van corona, meerdere keren is rondverhuisd in Rijnstate in verband met te volle afdelingen, is er ook slecht met haar gecommuniceerd over de op dat moment actuele coronamaatregelen. “Ze hebben in het begin alles een beetje door de vingers gezien. Pas toen het iets beter met me ging moest ik me aan andere regels gaan houden en mocht ik opeens minder bezoekers dan de dag ervoor. Mijn vriend is zelfs een keer teruggestuurd omdat mijn ouders er al waren.” Mijs vertelt dat deze periode haar ook wel echt aan het denken heeft gezet. “Ik dacht na over alle mensen die hier doodziek lagen in deze tijd, dat vond ik wel echt heel heftig.”

Een sorry vanuit de artsen

“Ik heb kortgeleden nog corona gehad, waardoor ik ook door het hoesten weer last kreeg van mijn oude klachten. Ik ben toen naar een dokter gegaan om dit te laten checken en zij schrok erg van mijn verhaal. Ze vond het echt heel erg voor me en vertelde me dat dit nooit had mogen gebeuren. Toen dacht ik echt: wauw dit is de eerste dokter die ik dit heb horen zeggen.” Haar eigen dokter heeft zich wel verontschuldigd gezegd voor het gedrag van de huisartsenpost. “Ik vond het wel fijn om excuses te krijgen maar ik had liever gewild dat er naar de huisartsen was gecommuniceerd wat ze fout hadden gedaan en zij zich hier bewust van waren. Helaas is dit niet meer gebeurd.”

 

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.