Stemmen tellen tot laat in de nacht

Stemmen tellen tot laat in de nacht

“We verzamelen om negen uur”, had er in de mail gestaan. De verkiezingsavond van 2021 is begonnen. Het is kwart voor negen ‘s avonds en volgens Google moet ik op het juiste adres aangekomen zijn: Planetenlaan 17, in Haarlem Noord. Waar is het stembureau? Voor het eerst ga ik stemmen tellen voor de verkiezingen en voel adrenaline door mijn lijf stromen.

De koude lucht waait rondom mijn oren. Het is pikdonker. Vluchtig loop ik rondjes, op zoek naar de sporthal waar straks geteld gaat worden. Een tiental fietsers verenigt zich bij een ontmoetingsplaats even verderop.

Gelukkig komt er een bus aangereden. De bus stopt op vijftig meter afstand, de bestuurder stapt uit en kijkt zoekend rond. Dit moet de bus zijn waarmee de stembussen van 4 stembureaus en de leden uit Haarlem naar de stemlocatie worden gebracht. De inzittenden stappen uit. Ik merk lichte paniek aan de snelheid waarop iedereen zich voortbeweegt. Ik loop inmiddels zelf ook gehaast die richting op. Dertig man danst vluchtig om elkaar heen, allemaal op zoek naar de ingang van de tellocatie. “Is het juiste adres wel doorgeven?”, vraagt de bijrijder uit de bus zich af. “Ik spring wel op de fiets en ga zoeken. Ik kom zo snel mogelijk terug!”, zegt een van de tellers, die met fiets aankwam.  De containers met stembiljetten worden alvast uit de bus, de straat op gereden. Gelukkig zijn we met genoeg mensen om bescherming te bieden, mocht er iets gebeuren, denk ik bij mijzelf.

“Ja kijk! Hier langs het water is een looppad!”, roept een vrouw enthousiast. Fijn, eindelijk de ingang is gevonden. Ik sjees achter de menigte aan. Eenmaal binnen vind ik mijn aangewezen stembureau. Het gebouw heeft twee sportzalen van een oud karakter. De matten en bokken zijn tegen de muren aangeschoven. Identiek aan de gymzaal van een middelbare school. In de zaal is er genoeg desinfectiemiddel te vinden. Ook handschoenen zijn gelukkig geregeld.

We krijgen instructies van voorzitter Thomas. Hij is een jonge man van 25 jaar. Op zijn zeventiende was hij het jongste stembureau lid van Haarlem, vertelt hij trots. Nieuwsgierig vraag ik hem hoe het komt dat hij zo jong al actief was: “Op mijn vijftiende begon ik al met stemmen tellen, al deed ik het toen alleen maar om wat bij te verdienen”.

Het slot wordt ontgrendeld en de volle container met stemmen legen wij symbolisch op de grond. Iedereen luistert aandachtig naar de uitleg van de voorzitter over het telproces. Dat schijnt per voorzitter nogal te verschillen, laat ik mij vertellen door een medeteller. Bij ons gaat het als volgt: ieder pakt een stembrief, vouwt deze uit en legt deze op de tafel met het overeenkomende nummer van de partij. De VVD gaat naar tafel nummer 1, PVV naar 2, CDA naar 3 enzovoorts. Ook wordt er een looproute aangewezen in verband met corona. Vlug begin ik met het openvouwen van het eerste stempapier, en lees VVD. Tafel 1 dus.  Omdat ik voor het eerst tel komt de voorzitter nog even naar mij toe: “Let ook op voor ongeldige of blanco stemmen. Als iemand meerdere hokjes inkleurt, telt de stem namelijk niet”.

.

We missen een stemmenteller voor ons stembureau. Thomas belt de persoon in kwestie op: “Nee, de verkiezingen zijn echt vandaag”. Met een kleine lach op zijn gezicht hangt hij op. “De teller dacht dat hij vrijdag aanwezig pas moest zijn” We giechelen allen een beetje. Misschien is het maar beter dat de persoon thuis blijft vandaag, denk ik zo.

Pas nadat alle stempapieren zijn gesorteerd, begint de echte telling.  Mijn tel-trio begint met een grote stapel PVV stemmen. Per stembiljet lees ik het nummer van de kieslijst op. Twee anderen turven hoeveel stemmen per kandidaat er zijn. Het overgrote deel stemt op nummer één, maar af en toe komt er ook een ander nummer voorbij. Je moet daarom scherp blijven. Het telproces verloopt soepel. Iedereen werkt vlug en gefocust. Ieder checkt de biljetten uitvoerig.

Het aantal stembiljetten moet overeenkomen met de blauwe stempassen die men thuis gestuurd krijgt. Zo wordt duidelijk dat per persoon, er ook maar één stem is uitgebracht. Na de optelsom blijkt dat er een tekort is van drie. Ik kijk op de klok en het is al middernacht. We lopen de kladbladen na en controleren de turflijsten. Geen zichtbare fouten. Dan begint de hertelling. We zijn allen vermoeid merk ik op. Dat neemt niet weg dat we gefocust opnieuw gaan tellen. En ja hoor, het blijkt dat we een paar stemmen te weinig hebben geteld. Nu klopt de eindstand wel. Bij ons stembureau zijn in totaal 900 stemmen uitgebracht.

Het is al na enen als de voorzitter het proces-verbaal in orde heeft gemaakt. We bergen de stembiljetten veilig op. Een doos met officiële enveloppen en stickers is helaas in het stembureau blijven staan. We plakken de dozen daarom dicht met tape, welke worden geparafeerd, wat overigens net zo goed werkt.

Het is half twee in de nacht. Mijn eerste stembus klus zit erop. De koude lucht waait opnieuw rondom mijn oren. Ik wil naar huis.

.

Over de auteur

Anna Bartlema

(She/her) Een uitbundig platen verzamelaar met een liefde voor de 80s.

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *