Drukte bij de bloeiende bollenvelden 

Drukte bij de bloeiende bollenvelden 

Beeld © Tessa Huisman

BOLLENSTREEK – De felle kleuren strijken lengtes breed uit over het grote vlakke land dat de bollenstreek zo kenmerkend maakt: de bollenvelden staan weer in volle bloei. Dit ontgaat weinig mensen binnen en buiten de omgeving, zij komen er massaal op af om het uitzicht te bewonderen op de zonnige laatste dag van maart.

Veld na veld is een vrolijk uitzicht wanneer je nu door de bollenstreek rijdt. Alle kleuren van de regenboog zijn te zien: geel, rood, roze, paars… in strakke lijnen vormt een groot kleurenpalet een lust voor het oog. Als je even uitstapt om te kijken, ruik je ook meteen de lente. De zoete geur van narcissen en tulpen hangt in de lucht. De zon staat hoog en schijnt warm, het is zo lekker dat je gewoon even kan genieten zonder je jas aan te hebben. Uniek warm voor deze tijd van het jaar.

Het uitzicht bestaat echter niet alleen maar uit bloemen op deze mooie dag. Wanneer je staat te kijken kijk je ook over de hoofden heen. Veel mensen hebben het idee opgevat om de lente te gaan proeven tussen de bollenvelden in Lisse en Noordwijkerhout. Auto’s staan langs de weg, de camera’s zijn uit de rugtas gehaald. Naast het geluid van zingende vogeltjes en zoemende bijen klinkt ook regelmatig een klik van een foto die gemaakt wordt.

Aan het begin van de meeste velden staat een bordje. Op sommige hiervan staat een tekst, zoals ‘verboden toegang’ of ‘niet betreden’. Andere bordjes schetsen slechts een persoon met een rode streep er door. Het is duidelijk: de bollenboer heeft liever geen mensen die het veld in wandelen. Toch staat een enkeling midden in het veld. De mensen aan de kant, die netjes hier blijven staan om zich te verwonderen, kijken toe hoe de waaghalzen foto’s maken tussen de bloemen. Gelach klinkt uit de verte, men heeft plezier van dit mooie Nederlandse fenomeen.

Niet iedereen kan de onderneming van deze mensen waarderen. ‘Wat respectloos, van de kant kun je ook genieten’, zegt een vrouw tegen haar man. Ook een klein jongetje aan de arm van zijn moeder vindt het raar: ‘Maar mama, waarom mag ik niet en zij wel?’. De moeder wijst naar het bordje en benadrukt dat die mensen niet netjes luisteren naar wat de boer van hen vraagt. Het jongetje mag vervolgens wel op afstand van de bloemen op de foto en kijkt tevreden naar het resultaat op zijn moeders telefoon.

De mensen komen en gaan en kijken hun ogen uit over de mooie kleuren die de bollenstreek te bieden heeft. Wel is het nog de vraag voor hoe lang er genoten kan worden van deze velden van dichtbij. Wie goed oplet ziet de hekken en linten voor afzetting al liggen bij de ingangen van enkele wegen. Daar waar de drukte vorig jaar niet meer te hand haven was en de bollenstreek grotendeels werd afgesloten, is er echter nu nog geen hand haver te bekennen. Het is tenslotte een doordeweekse dag en de bezoekers kunnen in deze aantallen nog netjes de anderhalve meter afstand aan houden. Deze zonnige dag is dus nog lang niet ten einde, evenals het seizoen: de weken van een prachtig bloeiende bollenstreek zijn pas net begonnen.

Over de auteur

Tessa Huisman

Ik ben een fulltime muziekfanaat, enthousiaste student en nieuwsgierig aagje. Ik sta open voor alle kanten van een verhaal en duik graag diep in een onderwerp. Mijn producties maak ik met de grootste aandacht en passie, ik hoop dat je dit ook er in terug hoort!

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *