Punt.

Punt.

De hypocrisie!
Eerst Grapperhaus en nu Ollongren. Voor de tweede keer heeft een fotograaf om zelfzuchtige redenen foto’s met het volk gedeeld wat de kamer in een onwijs lastige hoek drijft. Het volk schiet er niks mee op als ze weten dat Grapperhaus zijn schoonmoeder een knuffel heeft gegeven. Hou dit als fotograaf voor je. Bedenk dat je de strijd tegen het virus alleen maar lastiger maakt door dit te delen. Het veroorzaakt alleen maar wantrouwen en gedoe. Nu moet Grapperhaus zich verontschuldigen voor een overtreding van de coronaregels. Dit excuses biedt hij aan aan mensen die voor de twaalfde keer hun wegwerp mondkapje op hebben. Aan mensen die je toch even passeren op de roltrap omdat ze haast hebben en hiermee maling hebben aan de anderhalve meter regel. En aan mensen die met een snotneus toch even boodschappen zijn gaan doen. Overigens deelt hij dit excuus onder de microfoons van tientallen op elkaar gedrukte journalisten. Blijkbaar gelden de coronaregels ziet voor hypocriete journalisten. Het is volslagen hypocriet dat wij, het volk, Kamerleden – wat geloof het of niet ook mensen zijn – bekritiseren op punten waar miljoenen Nederlanders schijt aan hebben. De meesten houden zich alleen aan de regels als het ze uitkomt.
Maar ik bedenk me net dat die fotograaf natuurlijk geld moet verdienen en dit gewoon zijn baan is. Ik bedenk me dat er ook mensen zijn die zich netjes aan alle regels houden dus voor hun geld die genoemde hypocrisie helemaal niet, en als minister heb je natuurlijk een voorbeeldfunctie en is het heel raar dat je je eigengemaakte regels overtreedt. Ik weet dus niet zo goed hoe ik tot een goed punt moet komen, iedereen in deze kwestie heeft tenslotte een beetje gelijk… dus ik schrap deze column.

Stel je (niet) aan!
Mark Rutte werd door de Kamer en de pers flink aan de tand gevoeld na de ontdekking dat er in de formatiepapieren gesproken zou zijn over de positie van CDA-kamerlid Pieter Omtzigt. In het eerste moment dat Rutte zich hiervoor kon verantwoorden zei hij dat de oud verkenners zijn vervangen en het verder onmogelijk is om dat ontdekte punt toe te lichten. Omdat Pieter Omtzigt Rutte vaker in de weg heeft gezeten kan er door je hoofd heen spoken dat er een poging gedaan wordt om dit kamerlid weg te sluizen om de machtspositie van Rutte te versterken. Rutte zei aan het begin van het dertien uur durende debat vrij overtuigend dat dit niet het geval was. Als ik dat hoor, en mijn empathisch vermogen aan het werk zet, had ik minder dan dertien uur nodig om overtuigd te raken van de woorden van Rutte. Ik ben ervan overtuigd dat Mark ‘op de fiets naar werk’ Rutte, net als elk ander Kamerlid te veel respect heeft voor Nederland en haar bestuurssysteem. Er is niemand die het in zijn hoofd haalt om na tegenwerking van een collega een poging te doen om diezelfde collega weg te werken. Dit is tenslotte China niet.
Maar ik bedenk me net dat het niet de eerste leugen is die de leider van ons land verbergt, en mijn betoog is slechts op een persoonlijk gevoel gebaseerd dus valt het volledig te ontkrachten. Daarnaast is misschien de reden voor ons goede bestuurssysteem deze strenge controle op relatief kleine overtredingen. Controle in een rechtstaat is tenslotte onwijs belangrijk. Ik zou hierom niet tot een punt van deze column kunnen komen, dus ik schrap hem denk ik.

Punt.
Columns moeten enigszins een conclusie hebben. Bij de onderwerpen waar ik mij de laatste weken mee bezighoud is dat helaas te lastig. De enige conclusie die ik kan trekken is dat op sommige problemen gewoon geen antwoorden zijn. Bij sommige problemen moet je vertrouwen hebben op het empathisch vermogen van je medemens, maar dat is natuurlijk eng. Je wilt het liefst dat mensen jouw standpunten begrijpen of in ieder geval tolereren. Ook dit kan gewoon niet altijd. Dus het enige punt wat ik kan maken is dat er geen punt te maken valt. Mensen verschillen, opvattingen kunnen uiteenlopen, vertrouwen kan geschonden worden en het kan per persoon verschillen wat ervoor nodig is om dat vertrouwen weer op te bouwen. Punt.

Over de auteur

Hugo van Walsum

Muziek en sport liefhebber. grote interesse in mens en natuur.

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *