De natuur heeft haar rust weer terug

De natuur heeft haar rust weer terug

Beeld: Tessa Huisman

HOOFDDORP – Het is bijzonder rustig als je aan komt lopen bij het Haarlemmermeerse bos op een willekeurige doordeweekse middag. Waar je nog enkele weken geleden door de mensen het bos niet zag en bijna elke parkeerplaats bezet was, heerst nu een en al rust. Zo ook op deze donderdagmiddag, 10 juni. 

Wanneer je het bos in loopt voel je een zuchtje wind tussen de bomen door. De bladeren geven bescherming tegen het zonlicht, dat er af en toe doorheen glipt. Dichtbij en ver weg hoor je de vogels fluiten, allemaal verschillende fluittonen door elkaar heen. Het is de enige vorm van communicatie die te horen is, er zijn geen mensenstemmen die het vredige geluid overstemmen. Eenmaal op het grote wandel en fietspad, dat om het meer heen ligt, heb je alle ruimte. Er zijn maar enkele sporters in het bos: een fietser en een hardloper die je tegemoet komen.  

Het is al rond het middaguur, dus tijd voor de lunch. Terwijl er niet veel mensen op de picknicktafels zitten of op een kleedje aan het water, hebben de restaurants van Papa´s Beach House en La Floria overigens wel een redelijk vol terras. De bediening is daar blij om: “Heerlijk dat we dit zo kunnen doen, met het mooie weer. Ik kan mij niet voorstellen dat we nog dicht zouden zijn!”. De serveerster loopt met een glimlach weg om de gasten te voorzien van koele drankjes. Dat is ook wel nodig, de tempratuur is al opgelopen tot 26 graden. 

Terug het bosgebied is het rustig. Wandelaars en zwemmers zijn er bijna niet. Een enkel groepje meiden ligt wel lekker te zonnen aan het water. Het blijken eindexamenleerlingen te zijn, die afleiding zoeken van de zenuwen voor de examenuitslag later deze dag. “Ik had wel verwacht dat het wat drukker zou zijn met dit mooie weer. Maar ik denk dat de meeste mensen op een terras zitten. Of ze zijn aan het werk, wij zijn natuurlijk al vrij.” Zegt Linda, een van de meiden. Haar vriendin Rosalie vult aan “Maar de terrassen zijn super druk en dat kost veel te veel, doe mij maar dit hoor!”, wijzend naar de blikjes cola en een grote zak chips die de meiden mee hebben genomen. 

De vier meiden zijn niet de enigen wie de rust in het bos opvalt. Ook een wat oudere dame die haar labrador Dex uitlaat, vind het opmerkelijk: “Het is in tijden niet zo rustig geweest. Een paar weken terug met het mooie weer kon je over de hoofden lopen! De jonge mensen vooral. Ze zullen vast nu allemaal andere dingen aan het doen zijn. Alles is natuurlijk weer open, hè.”. Alles wat weer kan door versoepelingen, is niet aan Ans besteed. “Doe mij maar de natuur!”, zegt ze. Ze vervolgt haar weg met haar trouwe viervoeter naast zich, zichtbaar genietend van het groen om zich heen. 

Het lijkt alsof de natuur een grote zucht van verlichting heeft geslaakt. De versoepelingen heeft het bosgebied goed gedaan. Alles wat er leeft kan weer in alle rust groeien en bloeien. Iedereen die er de afgelopen tijd naartoe is gegaan omdat men niks beters te doen had, zijn waarschijnlijk, zoals Ans zei, vrolijk gebruik aan het maken van de versoepelingen.  

 

Over de auteur

Tessa Huisman

Ik ben een fulltime muziekfanaat, enthousiaste student en nieuwsgierig aagje. Ik sta open voor alle kanten van een verhaal en duik graag diep in een onderwerp. Mijn producties maak ik met de grootste aandacht en passie, ik hoop dat je dit ook er in terug hoort!

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *