“Misschien kan de verloedering en ondergang als metafoor worden gezien”

“Misschien kan de verloedering en ondergang als metafoor worden gezien”

Foto: Rosan Bijpost

In het hartje van Nieuw-Vennep staat al jaren een reusachtig gebouw te verloederen. ‘Argo’, kun je nog net lezen. Ooit een drukkerij maar nu staat het er nog maar zielig bij. Ondertussen zijn er nieuwe plannen voor het stuk grond, maar het gebouw lijkt maar niet te verdwijnen. Wat is het verhaal achter deze oude drukkerij? En hoe kijkt de oude eigenaar tegen deze verwaarlozing aan? Hans Glaudemans (77), de oude eigenaar en initiatiefnemer achter het gebouw, vertelt hoe het zit.

U heeft in de jaren tachtig een prominent gebouw ontworpen; Argo. Het is in het centrum van Nieuw-Vennep gebouwd en heeft jarenlang het dorp gesierd. Wat was het idee achter het ontwerp voor dit grafische bedrijf?

“De behoefte aan een groter en vooral moderner eigen gebouw ontstond met name door de ontwikkeling van vele nieuwe geautomatiseerde technieken in de grafische industrie. De gemeente Haarlemmermeer bood na stevige onderhandelingen uiteindelijk grond aan die in het dorp bekend stond als “de paardenwei”. Het gebouw moest strak en modern overkomen en natuurlijk functioneel zijn. Een landelijk goed bekendstaande architect werd uitgenodigd een ontwerp te maken en plaatselijke aannemers realiseerden de nieuwbouw.

Wat voor functie had Argo in het dorp toen?

“Argo als drukkerij met steeds meer nevenactiviteiten had al in de jaren 60 en 70 van de vorige eeuw een grote betekenis in het toen nog kleine Nieuw-Vennep. Voor het postklaar maken van catalogi en folders voor de snel opkomende wereld van bedrijven in de postorder van bloemen en planten, werden regelmatig vele scholieren en studenten tijdelijk ingehuurd. Die gingen dan aan de slag in geïmproviseerde schuren bij boerderijen. De schooljeugd uit die tijd had het dan over dé Argo.”

Jarenlang was Argo het middelpunt van het dorp. Het originele pand is later ook nog uitgebreid met een fotostudio en een ‘toren’ van vijf verdiepingen, bijna het hele dorp zou er kunnen werken. Hoe belangrijk was Argo voor het dorp?

“Inmiddels was Argo één van de grootste werkgevers in Nieuw-Vennep en velen kenden het bedrijf als werkgever of toeleverancier. Het dorp kreeg met het nieuwe pand een fraai en fris aanzicht aan de belangrijke doorgaande weg naar de bollenstreek. Diverse uitbreidingen volgden en in totaal werd er 12000 m2 gerealiseerd.”

Argo zag er altijd tiptop uit. Tot het bedrijf werd verkocht. De nieuwe eigenaar verwaarloosde de buitenboel. Wat deed dat met u?

“Vanaf 2003 kreeg het bedrijf inderdaad andere aandeelhouders. Zij waren helaas minder geïnteresseerd in de activiteiten van de drukkerij en de uitgeverijen. Andere prioriteiten werden ontwikkeld en belangrijke onderdelen te gelde gemaakt. De opkomst van de computer met al zijn digitale technieken betekende een neergang van de grafische industrie en de ondergang voor de bedrijven die niet snel genoeg konden overschakelen. De gebouwen waren niet meer essentieel voor de beperkte bedrijfsvoering en onderhoud werd kennelijk niet meer noodzakelijk gevonden. Een pijnlijke situatie die gelukkig nog enigszins ingevuld werd door nieuwe bezigheden in allerlei vormen waardoor de bedrijfsruimten nog gedeeltelijk werden gebruikt. Maar het grote aanzien was rommelig en zwaar verwaarloosd, erg jammer.”

Nu, bijna twintig jaar na de verkoop, wordt het pand gesloopt om plaats te maken voor nieuwbouw. Wat vindt u daarvan?

“Het is niet meer dan logisch dat de mooie centrale locatie in het grote Nieuw-Vennep gebruikt gaat worden voor de invulling van een grote nieuwe woonwijk. Maar erg jammer dat een relatief jong gebouw met een bloemrijk verleden hiervoor opgeofferd moet worden. Toch zou ik nu, gezien de huidige staat van de gebouwen, zo snel mogelijk tot slopen over gaan.”

Het staat nu al heel lang leeg en er wordt maar niks echt mee gedaan, hoe kijkt u daartegenaan?

“Wellicht dat de verloedering en aanstaande ondergang van het Argo-pand als een metafoor gezien kan worden voor de wereldwijde teloorgang van een prachtige grafische industrie met vele grote en kleine bedrijven waarvan spoedig niets meer rest.”

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *