Homoseksualiteit en Christendom hoe gaat dat samen?

Homoseksualiteit en Christendom hoe gaat dat samen?

Foto: Renate Rijerkerk

Jeugd

Jarko is groeide op in een Room-Katholiek gezin, met een hele lieve moeder een oudere broer, een oudere zus en een jonger zusje en natuurlijk de vader des huizes.Hij groeide verder op in Vlaanderen in een strek Rooms Katholieke omgeving waar jongens en meisjes gescheiden naar school moesten, dus zat hij altijd op een jongensschool. Zelf al in die tijd dat het onbesproken was wist Jarko dat hij anders was. 

Het viel al snel allemaal op en daarom werd Jarko zijn hele schooltijd al gepest met het welbekende Vlaamse scheldwoord: ‘Janet’ vergelijkbaar met het Nederlandse ‘flikker’. Hoewel hij al snel wist dat hij jongens op viel wist hij niet wat zijn gevoelens waren. Homo’s bestonden immers niet in de heteronormatieve samenleving waarin Jarko opgroeide. Zo dacht Jarko bijvoorbeeld eerst dat hij ‘eigenlijk een meisje had moeten zijn’. Hij begon zich ook wat vrouwelijker te gedragen, waardoor vaak het woord ‘homo’ toch wel genoemd werd, hierdoor wist hij dat het bestond, maar wilde hij het niet zijn, homo’s waren immers vieze mensen. 

Door het stelselmatig pesten kreeg Jarko een zwaar minderwaardigheidsgevoel, psychische klachten en veel spanning. Dit alles omdat het beeld dat van homoseksualiteit zeer negatief was en hij zichzelf er niet in herkende. Toch moest het er eens uit, zo vertelde Jarko op zijn twaalfde aan zijn moeder dat hij op jongens valt met veel angstgevoel. Jarko’s moeder daarentegen reageerde heel supportief en zei dat altijd van hem zal blijven houden hoe hij ook is, maar ook dat het misschien een fase zou zijn. Echter bleef Jarko een langere tijd in de kast voor de anderen, omdat het ‘misschien nog voorbij kon gaan’ en zo ging Jarko de pubertijd in.

Op een leeftijd van vijftien vertelde Jarko aan zijn moeder dat de gevoelens bleven, maar dat hij er eigenlijk niet verder over wilde praten. Zo bleef het lang tussen Jarko en zijn moeder en bleef Jarko zijn hele middelbare school in de kast, hoewel hij nog steeds voor: ‘homo’, ‘Janet’ en ‘mietje’ werd uitgescholden en buitengesloten.

Studie

Toen Jarko ging studeren raakte hij vrienden met verschillende mensen, omdat hij met volwassenere mensen om kon gaan. Toch kon hij wel makkelijker met vrouwen overweg, omdat hij door zijn middelbare school en basisschool een muur voor mannen en jongens gecreëerd. Toch was er in de vriendengroep een hele lieve jongen, die Peter heette. Hij werd verliefd op Peter door de voor hem ongebruikelijke combinatie tussen ‘jongen en aardig’, maar Peter bleek gewoon hetero te zijn. Door het gevoel van een klap raakte Jarko weer ongelukkig en vertelde eerst aan zijn moeder zoals altijd wat er speelde en later ook aan de rest van mijn familie. Beginnend met zijn oudere zus, daarna oudere broer en dan zijn vader die wel echt een macho man was, waar hij ook veel spanning voor voelde. Jarko’s vader reageerde heel onverwachts uiterst positief en zei trots te zijn dat Jarko gewoon eerlijk is over zijn gevoel en dat hij blij is dat Jarko verliefd kan worden of dat nou op een jongen of een meisje is. Het gevoel is universeel. Als laatste vertelde hij het aan zijn jongere zusje, die zes jaar jonger was. Zijn zusje reageerde net als iedereen heel relaxed, opeens was zij dan lesbisch en wilde ze er helemaal bij horen.

Na de cirkel van familie te hebben ingelicht volgde later de vriendengroep er achteraan en was het geen geheim en taboe meer.

Na de studie 

Kort na de studie bezocht Jarko een ‘’LHBTI fuif’’ om over de shock heen te komen. Jarko wist niet wat er voor hem stond hij zag geen ‘homo’s’ naar het feest gaan maar gewoon mensen, waarvan hij dacht dat ze dat onmogelijk konden zijn wat erg opluchting was. Na een tijdje observeren ging hij toch het feest binnen, wat wel overweldigend was als negentienjarige uit een erg conservatieve omgeving. Opeens kwamen de mannen wel op hem af, wat hem wel verzekerde dat hij niet alleen zal blijven. Toch bleek het uitgaansleven niet het beste voor hem te zijn, maar er moest toch iets gebeuren. 

Op het feest werd hij door een andere jongen uitgenodigd om naar Roze Zaterdag in Haarlem te gaan wel ver was. Eenmaal met de bus vanuit Gent kwamen ze aan op het Marktplein in Haarlem waar hij een jongen zag lopen. Eerst dacht hij dat het gewoon een passant, maar volgde hem even en zag dat hij ook naar het optreden ging. Naast Jos was een plekje vrij en Jarko ging naast hem zitten en durfde hem niet aan te spreken, maar Jos had wel aandacht voor hem. Jarko liep even weg naar de hoeken, maar Jos maakte nog steeds oogcontact waardoor hij toch op hem af moest stappen. Na even vijf minuutjes kletsen moest Jos weg naar zijn examenfeestje. Jarko vroeg Jos om zijn adres en schreef hem meteen die dag daarna. Toen vertelde Jarko aan zijn ouders dat hij in Nederland een leuke jongen leerde kennen en Jos mocht blijven logeren. Dan kwam Jarko naar Nederland en dan kwam Jos naar België en zo zijn ze nooit meer uit elkaar gegaan. Na een tijd besloten ze samen te wonen in Dordrecht met hulp van hun ouders en trouwde ze in 2001 toen het eindelijk kon en adopteerde ze in 2005 en 2008 een dochter en een zoon uit Amerika.

Religie en homoseksualiteit

Als kind was Jarko altijd al gelovig, vanuit zowel huis als school. Het leren kennen van God heeft hem altijd veel hulp geboden, omdat De Heer onvoorwaardelijk van hem houdt. Hoewel er vanuit de gelovige Rooms-Katholieke veel negatieve energie kwam over homoseksualiteit. Heeft het zijn liefde voor God nooit aangetast, hij bleef al zijn sinds zijn jeugd een sterke vertrouwelijke band met God onderhouden en legde ook al zijn zorgen en gevoelens bij God neer. Hij bad elke avond tot God en leerde vanuit God in de moeilijke van zijn achtste tot achttiende levensjaar periode veel kracht te halen. 

Hij heeft zich nooit laten kisten door de kerk en het Vaticaan dat is wat mensen zeggen, niet wat God zegt. Wel voelde hij zich onveilig in de kerk, maar nooit voor God zelf, want hij voelde dat God van hem houdt en altijd met hem is.

Toen Jarko Jos leerde kennen was het homo zijn niet het enige, omdat Jos ook Protestant (Gereformeerd) bleek te zijn. Toch was Jos zijn verhaal heel anders. Jos had hele nare ervaringen met zijn oude Gereformeerde gemeenschap en liet vroeg uitschrijven, hij vond het maar een hypocriete bende. Toen bleek dat Jarko nog wekelijks naar de kerk ging riep 

dat vragen op bij Jos zoals: ‘’Waarom blijf je nog naar een kerk gaan die je uitkotst?’’ Zo is religie in hun twintiger jaren op de achtergrond geraakt en ging ook Jarko niet meer naar de kerk, pas vanaf hun dertiger jaren kwam het belang voor geloof terug. 

In 2000 leerde Jarko en Jos een dominee kennen die Jan heette, nadat Jarko en Jos een gesprek over geloof hadden en dat de behoefte er aan bleef. Dominee Jan nodigde hen uit ondanks de drempelvrees om bij hem in de kerk in Gorkum te komen. Dominee Jan speelde ook een belangrijke rol in het huwelijk van Jarko en Jos en zegende hun huwelijk in en gaf een dienst met beide families met alle geloofstradities. Dominee Jan werd later wel opgeroepen om naar een kerk in Friesland te gaan, dus besloten Jarko en Jos een kerk in Dordrecht te zoeken. Dus kwamen zij terecht bij De Grote Kerk een PKN gemeente in Dordrecht en daar deden zij in 2004 belijdenis, daarna is Jos ouderling geworden en is Jarko in de commissie gekomen om met creativiteit meer naar buiten te komen. Ook werden de kinderen in De Grote Kerk gedoopt alleen zagen zij jammerlijk dat de kerk vergrijsde waardoor veel jongeren afhaakte zodra ze van de kindernevendienst naar de tienerdienst gingen en gingen ze opzoek naar een gemeente die dynamischer was die de kinderen meer zou kunnen boeien en zo kwamen ze bij Mozaïek in Veenendaal van Kees Kraayenoord die vroeger gospelzanger was. Hoewel Pinkstergemeenten vaak niet homovriendelijk zijn waren wisten ze dat Kees Kraayenoord een goede makkelijke man was en zij de doop van een homoseksuele jongen op internet zagen worden vermeldt, dus kwamen ze helemaal goed.

Vandaag de dag is Jarko nog steeds erg actief in de Evangelische gemeente Mozaïek, waarin iedereen welkom is. Want samen vormen wij als gebroken stukken één kleurrijk mooi geheel. Jarko beheert met een paar anderen ook de social media van de gemeente en zit in het contact team tijdens de livestream en tolkt van Nederlands naar Engels in de livestream en vanaf september ook weer live. Tenslotte zit Jarko nu ook in het opleidingstraject om regisseur te worden voor de livestream om de gemeente hun bereik te vergroten en mensen laagdrempelig welkom te heten. 

Wat heb je te zeggen voor jongeren in een soortgelijke situatie?

God houdt van je, ook al zeggen mensen van niet. God houdt ontzettend veel van je, want wij zijn allemaal Zijn kinderen en laat je aanraken door zijn liefde. Ook al zeggen mensen dat God niet van je houdt of van groepen waar je bij hoort, want dat is niet zo. God houdt van je en wilt dat jij dat weet, het feit dat mensen negatieve dingen zeggen over God maakt juist dat mensen niks meer met de kerk te maken willen hebben. Jezus richtte zich juist op de onderklassen, de hoeren, de tollenaars, de zieken en heeft nooit iemand verstoten, maar maakte juist plaats voor iedereen, omdat Hij hen wel zag staan. Laat je daarom nooit door mensen vertellen dat God niet van je houdt. 

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *