Een dag in het leven van een verpleegkundige tijdens een wereldwijde pandemie

Een dag in het leven van een verpleegkundige tijdens een wereldwijde pandemie

GORINCHEM– Sonja Vendelbosch werkt al 25 jaar als verpleegkundige op de kinderafdeling in het Beatrixziekenhuis in Gorinchem. Niet alleen is er in ziekenhuizen voor de patiënten veel veranderd door de coronacrisis maar ook voor de verpleegkundige ziet een dag er heel anders uit. Hoe precies, lees je hieronder.

Meestal begint de werkdag om 7.00 uur. Voor aankomst in het ziekenhuis wordt al een mondkapje opgedaan. De dag begint met overleggen, dit met een maximum van vier personen. Hierna wordt kennisgemaakt met de ouders. Je stelt je niet meer voor door een hand te geven en ook wordt er, daar waar mogelijk, zoveel zorg overgelaten aan de ouders. Na overleggen met artsen, dossier bijwerken en eventueel andere disciplines inschakelen is het tijd voor koffiepauze. Dit gaat in verschillende groepjes van maximaal 3 tot 4 personen.

De mondkapjes die gedragen worden moeten elke drie uur worden vervangen. Het verplichten van de mondkapjes geldt echter pas sinds vier weken. Hiervoor was het niet noodzakelijk, behalve bij kinderen die een besmettingsrisico hadden of in isolatie lagen. Ook heeft iedereen sinds de crisis een eigen werkplek. Deze wordt voor en na elke dienst schoon gemaakt.

De dag gaat verder met het begeleiden van de kinderen en nog meer overleggen. Na een lunch in kleine groepjes wordt er gezorgd voor eventuele extra medicatie, kamers bijvullen en nieuwe opnames. Tot slot is er een overdracht voor de avonddienst.

Voor corona was altijd iedereen welkom, er is momenteel erg weinig bezoek op de afdeling. Nu mag er ook maar maximaal één ouder aanwezig zijn. Als deze gewisseld wil worden mag dat 1 keer in de 24 uur. De reacties van de patiënten en de familie en vrienden van de patiënten zijn wisselend vertelt Sonja. ‘De meeste begrijpen het wel, maar er zijn er ook een paar die echt de grens proberen op te zoeken. De kunst is dan om in gesprek te gaan en tot afspraken te komen’. Aan het begin van de crisis werden de afspraken elke dag wel veranderd wat ook voor verwarring zorgde, gelukkig komt er steeds meer duidelijkheid.

Sonja heeft het nooit vervelend gevonden om tijdens een wereldwijde pandemie in een ziekenhuis te werken. ‘Ik kom normaal ook al veel in aanraking met besmettelijke ziektes’. Hierbij werden vaak ook al extra maatregelen genomen die niet heel anders zijn dan de corona maatregelen. Wel is het, volgens Sonja, gek om door het ziekenhuis te lopen in deze tijd. Normaal was er altijd wel bedrijvigheid en gezelligheid terwijl het nu stil en uitgestorven is. De crisis heeft ook een mooie kant, namelijk de saamhorigheid. Samen iets voor iets staan en samen iets willen betekenen. ‘Met elkaar bewaken we de rust’.

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *