Zelfliefde

Zelfliefde

Foto: Eva Bartels

COLUMN- ‘Kun je mijn puistjes dan nog even fotoshoppen?’ vroeg ik aan een goede vriendin die voor een project foto’s van mij maakte. Ze keek me aan en zei met een sarcastische toon dat het nogal belachelijk was dat ik voor een fotoreportage over nota bene zelfliefde mezelf niet eens liefhad. “Wat wil je er dan eigenlijk mee zeggen? vroeg ze licht geïrriteerd.  

Goeie vraag, want wat wil ik eigenlijk zeggen, dat je van jezelf moet houden? Logisch. Maar waarom is dat in godsnaam zo fucking moeilijk? Jezelf accepteren zoals je bent is tegenwoordig een soort gave die alleen een selectie van zelfingenomen influencers bezit. Maar is dat nou hun schuld? Een paar ribben minder, kussens in bil en borst, een kaars recht neusje en volle pijp lippen, dan ben je pas volmaakt volgens het vrouwelijke ideaalbeeld anno 2020. Daar kunnen die influencers niks aan doen, zij ondergaan enkel de talloze ingrepen in samenwerking met snijwillige plastisch chirurgen.  

Maar fuck dat, waar slaat het op? Lees bovenstaande zin nog maar eens en laat het tot je doordringen. Hoe kan het dat al deze ingrepen iemand pas ‘volmaakt’ maken en we allemaal diep van binnen toch ergens hunkeren naar dat gave huidje, die lippen, taille of tieten? Ik zelf ben vaak onzeker over mijn huiddie zo nu en dan behoorlijk uit zijn plaat kan gaan en mij een gevalletje grindtegel maakt. Maar waarom is dit erg?  

Ben ik dan met puisten minder waard, dan dezelfde ik maar met een glad huidje? Nee, het zit in mijn hoofd en dat moet eruit. Laten we niet vanaf 2021 maar gewoon vanaf nu onze telefoons inclusief ‘perfecte’ wereld loslaten en naar elkaar gaan kijken. Laten we trots zijn op onze oneffenheden, rolletjes en natuurlijk grindtegels.  

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *