<\/em><\/span><\/p>\nToen Rist acht jaar oud was, vertrok zijn moeder, Victoire Ingabire, vanuit Nederland naar haar geboorteland Rwanda om te strijden voor democratie en verzoening. Kort daarna werd ze gearresteerd. Zestien jaar later probeert Rist vanuit Zevenhuizen haar nog altijd vrij te krijgen. Terwijl een nieuwe rechtszaak dichterbij komt, balanceert hij tussen hoop en machteloosheid. Toch blijft hij vastberaden om de strijd van zijn moeder voort te zetten, ook al lijkt de kans op succes klein.<\/p>\n
De documentaire volgt Rist in de aanloop naar een nieuwe rechtszaak tegen zijn moeder, maar ook in zijn dagelijks leven. In de kerk waar hij voor zijn moeder bidt en de houvast aan God hem overeind houdt. In de studio waar hij muziek over zijn moeder maakt, en daarmee aandacht vraagt voor haar situatie. En op het voetbalveld met de vraag of hij door kan gaan, omdat hij moet zorgen voor zijn zieke vader. Wanneer zijn broer uit Zweden en zus uit Suriname tijdelijk terugkeren naar Nederland, wordt voelbaar wat deze jarenlange strijd met het gezin heeft gedaan.<\/p>\n
[\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][et_pb_row admin_label=”Composing My Mind” _builder_version=”4.24.0″ _module_preset=”default” collapsed=”off” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”4.17.3″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_text admin_label=”Composing My Mind” _builder_version=”4.27.5″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n
Mannen van Pleintje<\/h3>\n
Een documentaire van Lotte Tieleman en Daphne van Beek<\/em><\/span><\/p>\n
<\/em><\/span><\/p>\nMannen van Pleintje volgt Julius en Simcha, twee jongeren die opgroeiden met vooroordelen, diagnoses en jeugdzorg. Terwijl leeftijdsgenoten diploma\u2019s behalen, zoeken zij via muziek naar erkenning en een plek in de maatschappij. Samen vormen ze de rapgroep MVP en verwerken ze hun verleden in een nieuw nummer. De documentaire volgt hun muzikale \u00e9n persoonlijke ontwikkeling op een cruciaal kantelpunt in hun leven.<\/p>\n
[\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][et_pb_row admin_label=”Wat Is Het Waard?” _builder_version=”4.24.0″ _module_preset=”default” collapsed=”off” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”4.17.3″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_text admin_label=”Wat Is Het Waard?” _builder_version=”4.27.5″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n
The Rent Hunter<\/h3>\n
Een documentaire van Sophie Manusov en Noa Eggebeen<\/em><\/span><\/p>\n
<\/em><\/span><\/p>\nThe Rent Hunter volgt de bijzondere Shane White, die een hekel heeft aan huisjesmelkers. Al jaren jaagt hij op verhuurders die misbruik maken van huurders. Hij speurt huurders op die soms wel drie keer te veel betalen, gaat undercover bij bezichtigingen en confronteert valse verhuurders. Door zijn eigenzinnige opmerkingen en knullige humor is hij een opvallende verschijning.<\/p>\n
In die dappere missie verdwijnt zijn eigen leven steeds verder naar de achtergrond. Zijn nachten zijn kort, sociale activiteiten zijn zeldzaam en hij komt met dit werk amper rond. Hij beseft dat zijn obsessie niet gezond is, maar waarom lijkt stoppen voor hem geen optie?<\/p>\n
[\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][et_pb_row admin_label=”Mwani Mamas” _builder_version=”4.24.0″ _module_preset=”default” collapsed=”off” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”4.17.3″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_text admin_label=”Mwani Mamas” _builder_version=”4.27.5″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n
Uit de Hoge Hoed<\/h3>\n
Een documentaire van Fien Claassen en Alicia Monsma<\/em><\/span><\/p>\n
<\/em><\/span><\/p>\nDe 11-jarige Gianni droomt ervan om professioneel goochelaar te worden. In zijn colbert en lakschoenen oefent hij iedere dag fanatiek voor een toekomst op het podium. Zijn moeder Roelie is zijn steun en toeverlaat en bewaakt de grens tussen een drukke carri\u00e8re als goochelaar, en het gewone leven van een 11-jarig kind. In \u2018Uit de Hoge Hoed\u2019 werkt Gianni toe naar het grootste optreden van zijn jonge carri\u00e8re. Hij krijgt hierbij de hulp van de 85-jarige Flip Hallema: een legendarische goochelaar die door ouderdom en zijn gezondheidsproblemen langzaam afscheid moet nemen van het vak dat zijn leven bepaalde. Deze film laat zien dat goochelen meer is dan een hobby, hoe passie net begint, en hoe je ermee omgaat als je je passie achter je moet laten.<\/p>\n
[\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][et_pb_row admin_label=”Kind van het Toeslagenschandaal” _builder_version=”4.24.0″ _module_preset=”default” collapsed=”off” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”4.17.3″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_text admin_label=”Kind van het Toeslagenschandaal” _builder_version=”4.27.5″ _module_preset=”default” custom_padding=”||15px|||” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n
We Zullen Doorgaan<\/h3>\n
Een documentaire van Roos Zazai en Mels Kee<\/em><\/span><\/p>\n
<\/em><\/span><\/p>\nToni (72) en Jim (75) uit Deventer protesteren al sinds de jaren zeventig, eerst tegen de kernenergie en kruisraketten en nu tegen de fossiele industrie en de gevolgen daarvan voor het klimaat. Aan een plek achter de geraniums zijn ze voorlopig niet toe. In\u00a0We Zullen Doorgaan\u00a0zien we hoe hun dagelijks leven en hun activisme in elkaar overlopen.<\/p>\n
We zien hoe Jim samen met vrienden een spandoek maakt voor een demonstratie, hoe Toni werkt aan een kunstwerk van haar kleinkind en hoe zij tijdens een protest op de A12 worden opgepakt. Zo wordt voelbaar wat hen drijft om door te gaan en waarom wegkijken geen optie is. We Zullen Doorgaan is een intiem portret over liefde, verantwoordelijkheid en de vraag wat je doorgeeft aan de volgende generaties.<\/p>\n
[\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][et_pb_row admin_label=”Ontmaskerd” _builder_version=”4.24.0″ _module_preset=”default” min_height=”395.2px” custom_margin=”|auto|-339px|auto||” custom_padding=”||0px|||” collapsed=”off” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”4.17.3″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_text content_tablet=”” content_phone=”” content_last_edited=”on|desktop” _builder_version=”4.27.5″ _module_preset=”default” width=”%221024%22″ height=”%22572%22″ custom_margin=”||41px|||” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n
Zij stuurt de Nacht<\/h3>\n
Een documentaire van Yula Bello en Vos Vissers<\/em><\/span><\/p>\n
<\/em><\/span><\/p>\nIn de documentaire Zij stuurt de Nacht<\/em>\u00a0gaan we \u00e9\u00e9n nacht mee met twee vrouwelijke taxichauffeurs: Jeanet Jager, een van de weinige vrouwen op de Coolsingel in Rotterdam, en Ellen van den Brink, die nachtdiensten rijdt in Amsterdam.<\/p>\nIn steden waar de nacht nooit stilstaat, bewegen zij zich door een wereld die grotendeels door mannen wordt gedomineerd. Tijdens hun diensten stappen allerlei passagiers in: verdwaalde toeristen, dronken feestgangers en jonge vrouwen die veilig thuis willen komen. Terwijl zij anderen proberen te beschermen, worden ze zelf geconfronteerd met de risico\u2019s van het nachtwerk.<\/p>\n
Want in de kleine ruimte van een taxi kan de sfeer snel omslaan. Jeanet is in het verleden zwaar mishandeld en Ellen houdt tijdens haar shifts voortdurend contact met haar man voor extra veiligheid. Hoe kunnen zij zorgen voor de veiligheid van andere vrouwen in de nacht, zonder zelf in gevaar te komen?<\/p>\n
[\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][et_pb_row admin_label=”More than a school shooting survivor” _builder_version=”4.24.0″ _module_preset=”default” collapsed=”off” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”4.17.3″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_text admin_label=”More than a school shooting survivor” _builder_version=”4.27.5″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n
Flavors of Life<\/h3>\n
Een documentaire van Beneditte Pedro en Lise van Hal<\/em><\/span><\/p>\n
<\/span><\/p>\nIn een politiek klimaat waarin immigratie steeds vaker wordt neergezet als een bedreiging, biedt deze documentaire een ander verhaal. Gesitueerd in Samenloop, een non-profitrestaurant in Antwerpen, Belgi\u00eb, volgt de film vluchtelingen die in dit restaurant de kans krijgen om te werken, te leren en te integreren in een nieuwe samenleving.<\/span><\/p>\n\n
De documentaire bouwt toe naar de diploma-uitreiking van verschillende deelnemers, waaronder Achmed, en de afscheidsmomenten wanneer zij doorgaan naar de volgende fase van hun leven. Door zowel de structuur van het restaurant als de intimiteit ervan te laten zien, doorbreekt de film stereotypen over asielzoekers. Ze laat zien hoe zinvol werk, gemeenschap en vertrouwen een gevoel van verbondenheid kunnen cre\u00ebren. Tegelijk nodigt de documentaire de samenleving uit om asiel te heroverwegen als iets dat kan slagen, in plaats van iets om te weerstaan of te criminaliseren.<\/p>\n<\/div>\n
[\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][et_pb_row admin_label=”More than a school shooting survivor” _builder_version=”4.24.0″ _module_preset=”default” locked=”off” collapsed=”off” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”4.17.3″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_text admin_label=”More than a school shooting survivor” _builder_version=”4.27.5″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n
Als de Dood ons Scheidt<\/h3>\n
Een documentaire van Suus ten Kate en Stijn Saman<\/em><\/span><\/p>\n
<\/em><\/span><\/p>\nIede Hoorn is uitvaartondernemer. Dag en nacht staat hij klaar voor mensen op het moment dat alles stilvalt. In een wereld waar velen liever omheen lopen, voelt Iede zich juist thuis. In deze documentaire krijgen we een zeldzaam kijkje achter de schermen en volgen we hem tijdens het hele uitvaartproces: van het eerste telefoontje tot het laatste afscheid. Hij begeleidt families, verzorgt overledenen en bereidt diensten voor. Met aandacht, betrokkenheid en een grote liefde voor zijn vak geniet hij van alles wat dit werk te bieden heeft.<\/p>\n
Maar dat vak vraagt veel. Elke uitvaart is anders, elke familie brengt een eigen verhaal mee. De dagen zijn onvoorspelbaar en rust is schaars. In de stilte en de voorbereidingen die voor de buitenwereld vaak verborgen blijven, begint het gewicht van het werk langzaam door te wegen. Toch haalt Iede juist uit deze momenten voldoening en betekenis, die hem drijft om door te gaan.<\/p>\n
Terwijl Iede doorgaat met het begeleiden van uitvaarten, verandert er ook iets binnen het bedrijf. Zijn man Chris stapt erbij in het bedrijf en gaat zich achter de schermen bezighouden met de organisatie. Iede blijft het gezicht van het bedrijf en staat aan de voorgrond bij elke uitvaart, zodat hij zich kan blijven richten op de families en momenten die voor hem het belangrijkst zijn<\/p>\n
[\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][et_pb_row admin_label=”Seeds of Resillience” _builder_version=”4.24.0″ _module_preset=”default” collapsed=”off” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”4.17.3″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_video _builder_version=”4.24.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_video][et_pb_text admin_label=”Seeds of Resillience” _builder_version=”4.27.5″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n
The Temptation to Exist<\/h3>\n
Een documentaire van Sam Bogstedt en Tijmen Snoep<\/em><\/span><\/p>\n
<\/em><\/span><\/p>\nNa een zware periode van drugsgebruik en ruzie thuis belandt Max in Begeleid Wonen Beverwaard. Twee jaar later loopt hij weg, vastbesloten om opnieuw te beginnen. Hij verlangt naar vrijheid, maar vrijheid blijkt minder simpel dan hij dacht. Zoals Max zelf zegt: mijn familie ziet mij als gevallen, en gevallen zal ik blijven. <\/span>Max staat aan het begin van zelfstandigheid. Hij heeft een klein baantje bij Flink en probeert zich aan te melden voor de kunstschool in Rotterdam. Maar hij houdt zijn hoofd nog maar net boven water. Zijn nachten zijn lang en eenzaam. Hij raakt verdwaald in zijn fantasie, en soms ook in zijn depressie. Hij denkt aan kunst, maar ook aan de dood. Voordat Max echt kan doorgroeien, moet hij nog een bittere pil slikken: de confrontatie met zijn moeder.<\/span><\/p>\nNa lange tijd zonder contact zien ze elkaar weer. Moeder Rachel brengt oude kleren langs of gaat met hem boodschappen doen. Maar Max heeft meer nodig. Hij wil dat iemand \u00e9cht naar hem luistert. Dat iemand hem hoort, zonder hem telkens te vertellen wat hij fout doet. Het verleden staat tussen hen in: misverstanden, pijn en half uitgesproken zinnen bepalen hun gesprekken. <\/span>Wanneer Max zijn donkerste gedachten met haar deelt, kan zij dat nauwelijks verdragen en trekt ze zich terug. Toch gaat ze uiteindelijk met hem mee naar een open dag van de kunstschool. Daar kijken ze, voor het eerst in lange tijd, samen vooruit. <\/span>De film is een intiem portret over vrijheid en afhankelijkheid. Over een familie die elkaar opnieuw proberen te verstaan, nadat hun herinneringen bitter zijn geworden.<\/span><\/p>\n[\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][et_pb_row admin_label=”Roze Kaart” _builder_version=”4.27.5″ _module_preset=”default” collapsed=”off” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”4.17.3″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_text admin_label=”Roze Kaart” _builder_version=”4.27.5″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n
Choose Your Language<\/h3>\n
Een documentaire van Sem Vorst en Bram de Graaf<\/em><\/span><\/p>\n
<\/em><\/span><\/p>\n\n
In de media worden meestal drie hoofdproblemen benadrukt die negatieve effecten zouden hebben op jonge gamers. Langdurig gamen zou schadelijk zijn voor de fysieke gezondheid, de sociale interactie met leeftijdsgenoten verminderen, of agressief gedrag stimuleren bij jongeren die 18+ games spelen. Er ontbreekt echter nog grotendeels \u00e9\u00e9n belangrijk aspect in deze discussie, een aspect dat tot nu toe weinig publieke aandacht heeft gekregen: de online gaminggemeenschappen van 18+ schietspellen waar deze jongeren deel van uitmaken.<\/p>\n
Van jongs af aan worden kinderen in deze gemeenschappen blootgesteld aan extremistische taal en grappen. Omdat deze taal als humor wordt gepresenteerd, wordt ze genormaliseerd. Deze normalisering kan bijdragen aan de ontwikkeling van extremistische idee\u00ebn en in sommige gevallen zelfs leiden tot radicalisering.\u00a0<\/p>\n<\/div>\n
[\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][et_pb_row admin_label=”Langs de Waddenzee” _builder_version=”4.24.0″ _module_preset=”default” collapsed=”off” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”4.17.3″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_text admin_label=”Langs de Waddenzee” _builder_version=”4.27.5″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n
Schapen Tellen<\/h3>\n
Een documentaire van Milou Bloemberg en Mente Steenbeek<\/em><\/span><\/p>\n
<\/em><\/span><\/p>\nAart van den\u00a0<\/span><\/span>Brandhof<\/span>\u00a0<\/span>(66 jaar) is al bijna veertig jaar schaapherder op de\u00a0<\/span><\/span>Edese<\/span>\u00a0<\/span>heide. Door de komst van de wolf staat dit eeuwenoude ambacht onder druk; Aart is genoodzaakt om zich aan te passen aan deze natuurlijke vijand.\u00a0<\/span><\/span>Tevens<\/span>\u00a0<\/span>is het tijd om het stokje over te gaan dragen aan de volgende generatie. Hij hoopt zijn kudde \u00e9n zijn kennis met een gerust hart toe te kunnen vertrouwen aan zijn opvolger.<\/span><\/span> <\/span><\/span>\u00a0<\/span>
<\/span><\/p>\n[\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][et_pb_row admin_label=”Ongehoord, ongezien” _builder_version=”4.24.0″ _module_preset=”default” collapsed=”off” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”4.17.3″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_text admin_label=”Ongehoord, ongezien” _builder_version=”4.27.5″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n
Tempus Fugit<\/h3>\n
Een documentaire van Madeleine Bartels<\/span><\/span> en Melina Esajas<\/span><\/span><\/em><\/span><\/p>\n
<\/span><\/span><\/em><\/span><\/p>\nTempus\u00a0Fugit<\/span><\/i>\u00a0is een documentaire over de wereldberoemde muzikant Jordi\u00a0Savall. Op 84-jarige leeftijd blijft\u00a0Savall\u00a0zich met opmerkelijke passie en discipline wijden aan muziek. Door intieme momenten tijdens opnamesessies in\u00a0Cardona, optredens in de\u00a0Philharmonie\u00a0de Paris en rustige reflecties in zijn eigen huis, onderzoekt de film waar hij de motivatie vandaan haalt om binnen de grenzen van de tijd te blijven cre\u00ebren.<\/span>\u00a0<\/span><\/p>\nMet diepgaande interviews met Jordi\u00a0Savall, zijn tourmanager en zijn algemeen co\u00f6rdinator, samen met zeldzaam archiefmateriaal, biedt\u00a0<\/span>Tempus\u00a0Fugit<\/span><\/i>\u00a0een persoonlijk portret van een kunstenaar die terugblikt op een leven gewijd aan muziek. De documentaire is zowel een reflectie op ouder worden en nalatenschap, als een inspirerende ode aan de blijvende kracht van passie en artistieke toewijding.<\/span>\u00a0<\/span><\/p>\n[\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][et_pb_row admin_label=”Ben Je Ongesteld Ofzo?” _builder_version=”4.27.5″ _module_preset=”default” collapsed=”off” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”4.17.3″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_text admin_label=”Ben Je Ongesteld Ofzo?” _builder_version=”4.27.5″ _module_preset=”default” custom_padding=”||0px|||” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n
Uit Volle Borst<\/h3>\n
Een documentaire van Mies Vesseur en Maxime Engelen<\/em><\/span><\/p>\n
<\/em><\/span><\/p>\nOp het kleinste waddeneiland van Nederland bestaat al 36 jaar het Vlielander Zeemanskoor. Dit zeemanskoor bestaat uit ongeveer vijftig mannen onder leiding van Suus, de vrouwelijke dirigent. Wat hen verbindt? Het zingen van zeemansliederen.\u00a0<\/span>De voorzitter van het zeemanskoor is Auke Poppema (74). In\u00a0<\/span>Uit Volle Borst<\/span><\/i>\u00a0staat hij voor een lastige keuze. Door ziekte lukt het hem steeds minder om zijn rol te vervullen zoals hij dat altijd deed. Zelf zegt hij:\u00a0<\/span>\u2018Wat heb je aan een voorzitter die er eigenlijk niet meer is?\u2019\u00a0<\/span><\/i>Ziek zijn verandert hoe je naar dingen kijkt. Keuzes die logisch voelen voor degene die ziek is, zijn niet altijd makkelijk te begrijpen voor de mensen eromheen. Het koor wil niet zonder Auke en Auke wil niet zonder het koor.\u00a0<\/span><\/p>\nIn zijn voorzitterschap wordt Auke al jaren gesteund door Suus Soolsma-de Nijs (73). De dirigente, die officieel geen lid is van deze mannenvereniging, maar wel geldt als het boegbeeld van het koor. Suus en Auke vormen een hecht duo. Ooit zeiden ze tegen elkaar:\u00a0<\/span>\u2018Als ik stop, dan stop jij ook.\u2019<\/span><\/i>\u00a0Nu dat moment dichterbij lijkt te komen, blijken zulke uitspraken minder vanzelfsprekend. Kan Auke het voorzitterschap blijven dragen, of moet hij het stokje overgeven? En wat betekent dat voor een koor dat al jarenlang leunt op zijn aanwezigheid?<\/span>\u00a0<\/span>Kan het koor Auke loslaten, nu hij daar zelf misschien klaar voor is?\u00a0<\/span>Uit Volle Borst<\/span><\/i>\u00a0is een documentaire over twijfel, loslaten en de hechte gemeenschap op Vlieland.<\/span><\/p>\n[\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][et_pb_row admin_label=”De Klank van Thuis” _builder_version=”4.24.0″ _module_preset=”default” collapsed=”off” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”4.17.3″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_text admin_label=”De Klank van Thuis” _builder_version=”4.27.5″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n
Als een Waterval<\/h3>\n
Een documentaire van Frida Hedegaard Lousdal en Luna Yael Salamon<\/em><\/span><\/p>\n
<\/em><\/span><\/p>\n\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
De documentaire \u201cAls Een Waterval\u201d<\/em> vertelt een diep persoonlijk en politiek verhaal over intergenerationeel feminisme, gezien door de band tussen Rosa en haar grootmoeder Rita. Verbonden door familie, idealen en geschiedenis volgt de film twee vrouwen die zich bewegen tussen heden en verleden, en laat zien hoe de strijd voor gelijkheid door de tijd heen weerklinkt.<\/p>\nIn de jaren zeventig was Rita Hendricks een van de oprichters van Dolle Mina, de feministische beweging die Nederland ingrijpend heeft veranderd. Vijfenvijftig jaar later behoort haar kleindochter Rosa Korzec tot een nieuwe generatie, die met andere uitdagingen wordt geconfronteerd in een wereld waarin eerder verworven rechten opnieuw ter discussie staan. Door zelf lid te worden van Dolle Mina zet Rosa een erfenis voort die lang voor haar geboorte is gevormd.<\/p>\n
Via intieme gesprekken tussen grootmoeder en kleindochter onderzoekt de film hoe feminisme zich ontwikkelt, hoe elke generatie haar eigen stem moet vinden en hoe activisme wordt gevormd door de tijd. Dit is niet alleen een politieke reis, maar ook een teder portret van hun relatie \u2013 vol liefde, herinneringen en wederzijds leren.\u00a0<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n
[\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][et_pb_row admin_label=”‘t Eethuisje van Delfshaven” _builder_version=”4.24.0″ _module_preset=”default” collapsed=”off” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”4.17.3″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_text admin_label=”‘t Eethuisje van Delfshaven” _builder_version=”4.27.5″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n
A place to call home<\/h3>\n
Een documentaire van Alma Th\u00f8t Kaplan en Magda Nyhuus Wissum<\/em><\/span><\/p>\n
<\/em><\/span><\/p>\n