
De renovatie van het station in Szabadszállás is voltooid maar er stoppen nog geen treinen.
Tekst en foto’s door Cas Wackie Eysten – 12 juni 2026
Vanuit zijn interesse voor de spoorwegen heeft Kovács de afgelopen jaren op de voet gevolgd hoe het spoor en het station in zijn woonplaats een volledige renovatie ondergingen. “De meeste mensen hier zijn er blij mee omdat het makkelijker wordt om naar Boedapest te gaan. Het zal minder dan een uur zijn,” vertelt hij.

Szabadszállás ligt op tachtig kilometer afstand van Boedapest en telt een paar duizend inwoners.
“In Hongarije is het spoor in de afgelopen zestien jaar volledig verwaarloosd,” verzucht Réka*. In de jaren voor de sluiting werkte zij als medewerker op het station in Szabadszállás. Réka is niet de echte naam van deze spoormedewerker. Ze is bang dat het gevolgen voor haar werk kan hebben om te spreken met de media.

In Hongarije zijn lage perrons en onbewaakte spoorovergangen nog doodnormaal, zoals hier in Kiskunfélegyháza.
Ondanks haar liefde voor het spoor heeft Réka veel kritiek op hoe er de laatste tijd met het spoor wordt omgegaan: “In de jaren tachtig waren we veel dichterbij het niveau van Europa dan nu.” Het achterstallig onderhoud koppelt zij aan corruptie en gebrek aan concurrentie: “Het probleem is dat corruptie een kenmerk was van het politieke systeem. Iedereen zag wat ze deden.” Sinds een maand is er een nieuwe regering aan de macht in Hongarije.

Op regionale spoorlijnen in Hongarije wordt oud materieel gebruikt zoals deze locomotief uit 1976.
De EU blokkeerde de laatste jaren sommige subsidies voor Hongarije maar dat speelde nog niet bij het starten van dit spoorproject: “In de tijd dat er akkoord werd gegeven voor dit spoorproject hadden we ook ander geld kunnen gebruiken,” aldus Szunomár, die in 2024 een onderzoek publiceerde over wat deze spoorlijn betekent voor het Hongaarse buitenlandbeleid. Ze beschrijft het project als een voorbeeld van hoe de relatie tussen Hongarije en China fundamenteel is veranderd.
De economische band tussen Hongarije en China bloeide op aan het begin van de eeuw: “Het was een logische beslissing dat de meeste landen in Centraal- en Oost Europa zich open begonnen te stellen voor China aangezien het een belangrijke internationale speler zou worden. Na een tijdje bleek dat de investeringen en grote deals uitbleven en veel landen besloten terug te komen op de erg open houding richting China. Maar Hongarije bleef er mee doorgaan.”
Szunomár heeft de gedachte achter de relatie met China steeds politieker zien worden. “Terwijl de politieke verhouding met de Europese Unie verslechterde, werd de politieke band met China ondertussen versterkt. Als je relaties met China wilt opbouwen dan heb je vaak symbolische gebaren nodig. Daar hoort het uitvoeren bij van projecten die niet per se economisch voordelig voor jou zijn maar wel heel belangrijk voor de Chinezen. Ik zou zeggen dat het de afgelopen zestien jaar meer politiek dan economisch was.” Dat is de periode waarin de regering van Viktor Orbán aan de macht was in Hongarije.
De financiële lening was niet de belangrijkste reden voor China om dit spoorproject te willen uitvoeren. De aanbesteding voor het project kwam voor 50% in handen te liggen van Chinese spoorbedrijven. Toen de eerste plannen rond 2013 werden gemaakt was China druk bezig met het uitbreiden van logistieke verbindingen onder het mom van De Nieuwe Zijderoute. Szunomár: “China wilde Europa binnendringen met De Nieuwe Zijderoute. Hoe meer ze in hun portfolio hebben, hoe beter ze andere Europese landen kunnen laten zien dat ze in staat zijn goede infrastructuur te bouwen, ook in Europa.”
Naar de buitenwereld toe werd de renovatie verkocht als een vlaggenschipproject van De Nieuwe Zijderoute. De spoorlijn zou onderdeel worden van een logistieke route naar China via de Griekse haven van Piraeus: “Het project werd neergezet als een belangrijke kans voor samenwerking die ten goede zou komen aan de Hongaarse economie en aan het volk. Veel mensen neigden het te geloven omdat de Hongaarse overheid het overgrote deel van de media beheersten.”
Het project werd door minister-president Orbán ook aangegrepen om de goede relatie met Servië te benadrukken. Met de renovatie is de reistijd tussen de twee hoofdsteden straks meer dan gehalveerd, tot een ruime drie uur. De verbinding tussen Boedapest en Belgrado belooft internationale reizigers dus een flinke tijdswinst op te leveren. Momenteel duurt de reis nog minimaal zes en een half uur met twee keer overstappen.
Mensen die rondreizen door Europa maken zich ondertussen niet zo druk over de reistijd, blijkt in de stoptrein tussen Szeged (Hongarije) en Subotica (Servië). Momenteel is dit voor reizigers de enige spoorverbinding tussen de twee landen. Op een zaterdagmiddag zit Matias in deze trein. Hij komt uit Helsinki en reist voor vijf weken in zijn eentje naar Oost-Europa toe, samen met een grote zwarte backpack. Hij heeft het traject opgeknipt in meerdere reisdagen: “Ik ben wel in Boedapest geweest en ik wil naar Belgrado, maar ik overnacht ook in Szeged en Subotica.”

“Ik heb ervoor gekozen om ook te overnachten in Szeged en Subotica” – Matias

© OpenStreetMap contributors
Eszterhai blikt terug op de oorsprong van het project om de gemaakte keuzes te begrijpen. China wilde rond 2012 grensoverschrijdende infrastructuurprojecten in de regio ondersteunen. Servië en Hongarije waren toen al aan het praten over het opknappen van de zogenoemde Boedapest-Belgrado spoorlijn, en stapten naar voren. “Het hele project kwam voort uit de opdracht om de spoorlijn 150 op te knappen en niet om een goede hogesnelheidsverbinding te maken.”

Szeged is een stad met 160.000 inwoners in het zuiden van Hongarije maar is niet aangesloten op de gerenoveerde spoorlijn 150.
Toch zijn het op dit moment de goederentreinen die als enige over het spoor rijden. De verdere opening is al een paar keer uitgesteld. Railway Gazette International meldt dat er problemen zijn opgedoken bij het testen van de veiligheidssystemen. Het is voor het eerst dat de Chinese bedrijven het Europese systeem ETCS installeren. De voormalige minister van Transport János Lázár heeft een Duits veiligheidscertificaat als voorwaarde gesteld voor het opstarten van de passagiersdienst.
Zsolt Kovács, de bewoner uit Szabadszállás, vertelt dat de deadline voor de passagiersdiensten meerdere keren uitgesteld is: “Er was ons verteld dat de passagiersdienst zou starten voor de parlementsverkiezingen in april, maar dat is niet gebeurd. Nu we een nieuwe regering hebben is het geen prioriteit meer.” Sindsdien is er geen nieuwe datum meer bekendgemaakt waarop de spoorlijn voor passagiersvervoer zou moeten openen.

Alternatief busvervoer blijft langs de spoorlijn rijden zolang de passagierstreinen nog geen service bieden.
Een kwartier nadat Kovács het groene sein opmerkte, klinkt er door het station van Szabadszállás een automatische omroep. De doorkomst van een passerende trein wordt aangekondigd. Met gematigde snelheid glijdt er een lange containertrein langs. De tekst en symbolen aan de buitenkant laten er geen twijfel over bestaan wat de herkomst is van de containers die hier door Hongarije wordt vervoerd.

De frequentie van het aantal goederentreinen is sinds 27 februari langzaam toegenomen tot ongeveer acht per dag.
In dit verhaal komt een anonieme bron voor die Réka genoemd wordt. De volledige, echte naam van deze bron is bekend bij de redactie. Ook is er geverifieerd dat deze persoon werkzaam is bij het Hongaarse spoorbedrijf MÁV. Deze bron heeft aangegeven dat er sancties staan op het delen van gevoelige informatie met de pers en wil niet met naam genoemd worden.