Christelijke Gereformeerde kerk “De Ark” steunt Culemborgers met dienst van verootmoediging

Christelijke Gereformeerde kerk “De Ark” steunt Culemborgers met dienst van verootmoediging

Kerkzaal van kerk de Ark in Culemborg

De dienst van verootmoediging begint met prachtige orgelmuziek en vijf mannen in soutaine die binnenlopen: de predikant en vier mannen van de kerkenraad. De kerkbanken zijn vooral leeg, met hier en daar een aantal mensen die de steun van de kerk nodig hebben. Het is gek om deze dienst van achter een scherm te volgen.

Kort voordat predikant H.C Bezemer de preekstoel oploopt, zeggen zij een gebed. ‘Onze hulp en enige verwachtingis in de naam van de Heere . Die de hemel en de aarde gemaakt heeft. Die getrouw houdt van geslacht tot geslachten nooit zal Laten varen, de werken van zijn handen. Amen.’ Op deze manier worden de kerkgangers en eventuele gasten via de livestream begroet.

Er worden schriftlezingen, gebeden en prediken gedaan. Gezang weerkaatst van de kerkmuren, met een passie die je door het beeldscherm heen voelt.

‘Geliefde gemeente, gasten, mede Culemborgers of nog weer anders. Deze kerkdienst is er vanavond niet zomaar. De laatste keer dat er zo’n bijzondere landelijke biddag is uitgeschreven was in het jaar 1953, bij de watersnoodramp in Zeeland. De tijd die wij beleven is in veel opzichten uniek.’ Predikant Bezemer spreekt in een serieuze, maar rustige toon. Een toon waar je aandachtig naar wil luisteren.

Hij vervolgt: ‘Niet eerder had een virus de wereld zo op deze manier in de greep als dit virus. Of dat virus nu overschat wordt of onderschat, of alle maatregelen en bezorgdheid nodig is of niet, hoe je het ook went of keert, hoe je er ook tegen aan kijkt en welke last je er wel of niet van hebt, wij zitten er wereldwijd wel mee. De impact van alles is wereldwijd. Honderden miljoenen geregistreerde besmettingen, een aantal miljoenen die aan COVID overleden, voor ons vanaf begin 2020. Vanuit brabant ook al snel in culemborg. Inmiddels zijn er in ons land 20.000 mensen overleden die geregistreerd staan met COVID als doodsoorzaak. Nogmaals, wij kunnen wat vinden van die cijfers. Wij kunnen wat vinden van de aanpak, maar daar gaat het vanavond niet om. Want de impact is nog steeds groot. Op degene die geliefden verloren, degene die ziek werden en met klachten blijven zitten, onbeduidend of toch wel ernstiger. De medewerkers van de zorg, de ziekenhuizen voorop. Maar allen voor wie de last plotseling veel hoger werd, en niet zelden, voor velen ook te hoog.’

De predikant spreekt deze woorden voorzichtig, maar toch zelfverzekerd uit. Uit die woorden blijkt dat dit geen dienst is om COVID te onderschatten, maar een om je een hart onder de riem te steken, je te laten weten dat de Heer je steunt en over je uitkijkt.

Bezemer benoemt ook de jongeren, de studenten die opgesloten zitten in wat de mooiste tijd van hun leven moet zijn. Ook de kinderen, de ouderen, de werklozen die werk zoeken, de mantelzorgers worden niet overgeslagen, ze worden niet vergeten, want iedereen doet er toe. ‘Wij zijn vanavond in de kerk, want wat heeft het ons te zeggen? God spreekt in deze crisis. “Wat moeten we doen?” horen, reageren en bidden’.

‘We prikken en boosteren ons uit de crisis, we investeren ons uit de mogelijke economische crisis, denken we.’ De predikant vertelt over een oude cartoon: eentje over een spoorwegstaking in het jaar 1903 waar een onderschrift bij staat: “gans het radarwerk staat stil uw machtige arm het wil.” Een oproep aan arbeiders om het werk neer te leggen en dan zal de spoorwegmaatschappij niks meer kunnen. ‘Maar merken wij niet dat vandaag ons radarwerk stil komt te staan? Als Gods arm het wil? Een reden om de knieën te buigen, om klein te worden want als dit een dienst is van verootmoediging en gebed. Verootmoediging betekent “klein worden”’.

Er worden pittige vragen gesteld: hoe staan wij tegenover God? Hebben wij hem lief? Hoe staan wij, in het bijzonder, tegenover Jezus Christus? Is hij onze Redder, onze zaligmaker? Hoe staan wij tegenover de zonde? Tegenover dat wat ingaat tegen wie God is? Bezemer vraagt dit aan ons, om deze vragen te laten bezinken. Je merkt dat degenen die in de zaal zitten muisstil zijn en aan de predikant zijn lippen hangen. De manier waarop hij vertelt en voorover leunt op zijn preekstoel en handgebaren maakt om zijn woorden te benadrukken.

De dienst wordt beëindigd met een mooie zegen: ‘De Heere zegene u en hij behoedde u. De Heere doe zijn aangezicht over uw lichten en zij u genadig. De Heere verheffe zijn aangezicht over u en geve u vrede. Amen.’

Daarmee is de dienst ten einde en zie je de zaal leeglopen, eerst predikant H.C Bezemer en de kerkenraadsleden, daarna de mensen die met een vol hart de dienst hebben gevolgd, waaronder ikzelf.

Verslaggeefster Marianne Stelwagen sprak met predikant Bezemer over hoe zijn kerk omgaat met Corona:

Over de auteur

Marianne Stelwagen

Ik ben Marianne (Marnie) Stelwagen, 21 jaar oud en eerstejaars student aan de School voor Journalistiek te Utrecht. Ik ben erg geïnteresseerd in muziek en maatschappelijke problemen, een rolmodel daarin voor mij is Tim Hofman. Ik zal over allerlei onderwerpen schrijven!

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.