Mensen met een beperking zijn ook gewone mensen

Mensen met een beperking zijn ook gewone mensen

Appartement van Daphne

De internationale dag van mensen met een beperking, dat vindt ieder jaar plaats op 3 december. Een belangrijke dag waarbij we meer zouden moeten stil staan. Bij Stichting Wooninitiatief Culemborg wonen mensen met een beperking. Zo ook Daphne Wennekes, zij vertelt over haar leven terwijl we in haar kleurrijke woning zitten.

Op de eerste verdieping van een appartementencomplex woont Daphne Wennekes (29). Bij binnenkomst is er gelijk een warm gevoel in tegenstelling tot het scherpe windje buiten. In de woonkamer valt gelijk het blauwe behang met vogeltjes op. ‘Pip behang’, noemt Daphne het. Op de grijze bank neemt Daphne plaats samen met haar moeder Patricia Wennekes. Patricia is voorzitter bij Stichting Wooninititatief Culemborg en moeder van Daphne. Daphne heeft het downsyndroom en kan niet volledig zelfstandig wonen. Samen met nog zeven andere bewoners kunnen zij begeleid wonen in het complex. Patricia vindt het belangrijk dat mensen met een beperking een plek krijgen in de maatschappij. ‘Zij moeten een volwaardige plek in de maatschappij krijgen. Dat ze kunnen werken, sporten en samen kunnen zijn. Het is belangrijk dat zij in de maatschappij wonen en niet ergens achteraf, wat ze vroeger bijvoorbeeld wel hadden.’ Bij de geboorte van Daphne hebben haar ouders gelijk gezegd: ‘Altijd normaal beginnen en we kunnen dingen aanpassen waar nodig is.’

Daphne merkt niet dat zij anders wordt behandeld. Wel dat ze dingen mist. Hier vult Patricia op aan: ‘Dingen die jij niet kan doen, maar je broer en zussen wel kunnen doen. Zoals bijvoorbeeld scooter en auto leren rijden. Met vervoer ben je vaak altijd aangewezen op een ander en dat kan erg frustrerend zijn.’ Op de vraag of Patricia vaak bij Daphne is, hoor je Daphne stilletjes vanuit de hoek van de bank ‘Nee gelukkig niet, maar ze komt wel eens een bakkie doen.’ Patricia wil mensen meegeven dat ze mensen met een beperking gewoon moeten benaderen als een volwassen individu. ‘Een keer in het ziekenhuis kreeg Daphne een pleister van Mickey Mouse terwijl ze 29 jaar is. Ze wordt vaak behandeld als een klein kind.’ De frustratie in Patricia haar ogen was goed te zien. Mensen hebben vaak oordelen over mensen met een beperking, maar eigenlijk hebben ze geen idee. ‘We kunnen heel veel leren van mensen met een beperking. Daphne oordeelt niet, praat met iedereen en heeft niet gelijk een beeld van iemand. Het is heel verrijkend. Misschien moeten we vaker door de bril van een ander kijken’, aldus Patricia.

Acht jaar geleden is het idee van de Stichting Wooninitiatief Culemborg ontstaan. Dit is tijdens de schoolperiode bedacht. Op het schoolplein werd er gesproken over een initiatief en een ander soort wonen. Samen met andere organisaties werden zij begeleid en hebben ze bewoners en ouders bij elkaar gezocht om dit idee waar te maken. In eerste instantie was het idee een zelfstandig huis, maar dit vond de gemeente geen goed plan aangezien er al meerdere zorg woonvormen waren. Toen kwamen zij uit bij een complex met appartementen iets van het centrum vandaan. Het stuk grond waar zij zich konden vestigen is eigendom van Stichting Het Weeshuis. Dit gebied wordt de zorgdriehoek genoemd, aangezien de gebouwen in de vorm van een driehoek staan. Het complex staat in een nette nieuwbouwwijk. Vanuit het appartement van Daphne kijk je uit op een basisschool en hoor je de kinderen gillen en spelen.

Verslaggeefster Jasmijn Krijgsman voert tijdens het audiobericht een dieper gesprek met Daphne en haar moeder Patricia Wennekes. 

Over de auteur

Emma Matthee

Mijn naam is Emma Matthee en ik ben 20 jaar oud. Sinds jongs af aan schrijf ik al verhalen over van alles en nog wat. Ik wil graag mijn kennis verbreden over de wereld van de journalistiek.

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.