Kennismarkt Oost organiseert avond over suïcidaliteit

Kennismarkt Oost organiseert avond over suïcidaliteit

De Kennismarkt Oost organiseert voor het online psychiatrie café een livecast over suïcidaliteit. Ze doen dit samen met het Suïcide preventie centrum om te zorgen dat praten over zelfdoding de normaalste zaak van de wereld wordt. Het Suïcide preventie centrum wil praten over zelfmoord normaliseren omdat ze dit ‘het beste medicijn vinden bij de omgang met zelfmoord gedachtes.’

 De kennismarkt is een digitaal platform waar mensen elkaar kunnen vinden en kennis kunnen uitwisselen, dit doen ze door bijvoorbeeld cursussen, workshops en lezingen te organiseren. Het psychiatrie café is een van deze activiteiten. Het Psychiatrie café is een online meeting waar mensen met hun psychische problemen kunnen komen en over deze kunnen praten. Vanavond hebben ze een avond waar suïcidaliteit centraal staat om ervoor te zorgen dat dit onderwerp bespreekbaar wordt gemaakt. Ze hebben hiervoor de oprichter van het Suïcide preventie centrum, Koos de Boed, als gast om over dit onderwerp te spreken.

Vanaf het moment dat je kan inspringen merk je gelijk een vertrouwde sfeer, er wordt gelachen en over andere onderwerpen gepraat. Dit is verrassend aangezien zelfmoord en psychische problemen over het algemeen moeilijk bespreekbare onderwerpen zijn. De avond wordt afgetrapt met een zelfgeschreven gedicht van een van de deelnemers genaamd Corrie over het onderwerp van de avond.

Koos de Boed stelt zichzelf voor en vertelt hoe hij zelf in aanraking is gekomen met suïcidale gedachtes. Hij vertelt dat hij vrij onverwacht in 2014 in aanraking kwam bij de GGZ als cliënt omdat hij suïcidaal gedrag en gedachtes vertoonde. Het gebeurde voor hem onverwachts omdat hij zelf niet doorhad dat hij suïcidaal gedrag vertoonde. ‘Nadat mijn zus mij een keer opeens bij mij voor de deur stond en vertelde ‘Het gaat niet goed met je’ kwam het naar boven wat er eigenlijk met mij aan de hand was. Door mijn zus besefte ik wat ik wou en wat mijn gedachtes waren en dat was dat ik hier niet meer wou zijn. Door mijn zus ben ik in twaalf uur tijd van brave huisvader naar cliënt bij de GGZ op de crisisafdeling gegaan.’

Koos vertelt ook dat hoe hij zelf is begonnen met het Suïcide preventie centrum. Na zijn tweede opname van zes weken vertelt hij dat één van de therapeuten zei dat ze hoopte hem gauw terug te zien. Eerst vond hij dit een rare uitspraak omdat de taak van de mensen die bij een kliniek werken juist proberen te genezen is. Toen legde de therapeut uit dat ze hem als ervaringsdeskundige hoopte terug te zien wat een ‘eyeopener’ was voor Koos om te stoppen met zijn werk en zich in dit vak te verdiepen.

Punten die vaker op worden gebracht door De Boed zijn dat mensen die zelfmoordgedachtes ervaren erover moeten praten en dat de naasten goed moeten kunnen signaleren hoe het gaat met deze problemen. ‘Voor mijn suïcidale gedachtes is het beste medicijn praten over mijn gedachtes maar voor naasten is het vooral belangrijk om mijn signalen te kennen om te kunnen zeggen wanneer het niet goed met mij gaat. Dit kunnen allerlei dingen zijn. Mijn naasten wisten op een gegeven moment bijvoorbeeld dat het slecht ging als ik mijn vaatdoekje niet netjes had opgevouwen.’

Als één van de vrijwilligers enthousiast begint over wat het Preventie team doet voor jongeren wordt aangekaart dat de omgang met zelfmoord weer anders is bij jongeren. Toen Koos en zijn collega’s merkte dat door hun wat oudere leeftijd het moeilijker was om de jongeren te bereiken hebben ze psychologe Daisy Veenstra ingeschakeld. Daisy maakt raps op Tiktok om zo jongeren te bereiken en ze merkte gelijk een groot verschil. De volgers op sociale media groeiden en Daisy en het Preventie team werden gevraagd voor televisie en andere media platformen. Ze merkten dat voor jongeren er een modernere aanpak nodig was.

Als laatste wordt er door vrijwilliger Ernst aangekondigd dat het tijd is voor een vragenronde. Wat opvalt is dat de deelnemers van het café vooral zelf veel inbrengen in plaats van vragen stellen. Deelneemster Petra praat met passie over het willen oprichten van een livegroep voor zelfmoord samen met Koos in Amsterdam omdat deze nog niet bestaat en Ton en Karin geven aan dat er een bijeenkomst is voor mensen die met zelfmoord te maken hebben. Sylvia sluit af met een lovend bedankje voor Koos: ‘Heel erg bedankt voor de avond, echt prachtig gesproken. Ik kan voor ons allemaal spreken dat we met heel veel aandacht en interesse naar je geluisterd hebben, nogmaals bedankt.’

 

 

Over de auteur

Ilias Eldawoudy

Mijn naam is Ilias Eldawoudy en ik ben een 20-jarige student journalistiek op de Hogeschool Utrecht. De reden waarom ik journalistiek zo interessant vind is dat de onderwerpen zo divers zijn en het over alles kan gaan.

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.