Pakhuis de Zwijger interview Touria Meliani

Pakhuis de Zwijger interview Touria Meliani

Het gebouw van Pakhuis de Zwijger

Touria Meliani is wethouder Kunst en Cultuur en Digitale Stad, Personeel en Organisatie, Dienstverlening, Vastgoed, Archeologie, Monumenten en het stadsdeel Nieuw-West. In het interview gevoerd door Annick van Rinsum, laat zij uitgebreid haar mening en inzichten horen over de staat van de culturele sector en vooral; waarom de sector ‘van onschatbare waarde is’.

De vragen van van Rinsum  in de podcastserie van Pakhuis de Zwijger, nodigen de wethouder vooral uit tot het uitweiden in alle onderwerpen die zij het podium gunt. Het is verre van storend, eerder verfrissend om een wethouder te horen spreken met zo veel passie voor haar disciplines. De interviewster luistert geïnvesteerd maar grijpt zo af en toe subtiel in om het gesprek weer een beetje tussen haar kaders te leiden. Na de vraag waarom Touria Meliani doet wat ze doet, antwoordt ze bedachtzaam: ‘Het zijn vaak de kleine dingen die je leven verrijken, maar zelfs die kleine dingen zijn niet toegankelijk voor iedereen’. Ze vertelt over haar moeder wie zo ontzettend van muziek hield dat zij muziekbandjes uit Marokko had meegenomen en deze met haar leven had beschermd, gekoesterd omdat die bandjes in haar zware huwelijk een uitweg waren. Meliani beschrijft wat kunst voor mensen betekent, niet alleen als plezier, een manier om weer eens te lachen, maar ook om jezelf in te vinden. Wat het ontbrekende nachtleven betekent voor iedereen die de nacht nodig heeft zichzelf te ontwikkelen, om contact te maken of een eerste stap te nemen, te zijn wie ze zijn wanneer ze dat nog niet durven in daglicht.

Ze noemt meermaals het gat in de educatieve cultuur en kunstsector. Hoe iemand wie wel talent heeft maar nog niet ontwikkeld genoeg is voor één van de grotere instituten nu maar opgeeft, gezien er geen middenwegen zijn. Ze wil dat iedereen in en met cultuur kán opgroeien: ‘Via het jongeren cultuurfonds zorgen wij ervoor dat ook (minder bedeelde) gezinnen kun kinderen kunnen laten opgroeien in de cultuursector’.

Het gesprek vervolgt zich maar is voor een goede tijd de rode draad kwijt; de positie van vrouwen, buurtbonden en activisten, het papierwerk voor veranderingen en hoe de meer dan overbodige bureaucratie het proces van vernieuwing vertraagd en hoe de mentaliteit van juist de hulplijnen vanuit de gemeente hardnekkig achterhaald zijn.

Het vergt geen kenner om te horen dat de wethoudster hart heeft voor kunst, misschien nog wel veel meer voor de kunstenaars zelf. Ze vertelt over haar gebroken hart bij het horen van de maatregelen en waar het geen vrouw is om te zitten en toe te kijken lag er de volgende dag bij iedere Amsterdamse kunstenaar een brief op de mat met de belofte: Ik ben er voor jou en ik ga voor je vechten.

Nu nog steeds staat ze met beide voeten op de grond, tussen de kunstenaars, ZZP’ers en alle losse fladders van de kunstgemeenschap, om op te doen hoe het ervoor staat, waar hulp nodig is en hoe ze die hulpvraag vertaalt naar de gemeente. Langzaam komt het gesprek tot een einde maar niet zonder te laten horen hoe blij de wethouder is met haar portefeuille Digitale stad omdat zij van mening is dat daar nog een hele kunstwereld ligt, klaar voor ons om te ontdekken.

https://soundcloud.com/user-358105193/mylene-vermeij-sfeerverslag-podcast-intervieuw-touria-meliani-pakhuis-de-zwijger/s-AJAnt1FF6MW?si=eeff4b08f0c34428aab2f9d3437ca3ab&utm_source=clipboard&utm_medium=text&utm_campaign=social_sharing

Over de auteur

Mylène Vermeij

Student journalistiek aan de Hogeschool Utrecht

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *