Rusland, land dat anders wil zijn

Rusland, land dat anders wil zijn

In 1991 zette Gijs Kessler (1969), senior onderzoeker aan het Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis (IISG) in Amsterdam, voor het eerst voet op Russische bodem. Dat is precies een jaar voordat de Sovjet-Unie uiteenviel. Hij vond daar zijn liefde en werkte van 2002 tot 2016 in Moskou. Zijn boek ‘Rusland – land dat anders wil zijn’ is op 18 mei 2022 verschenen. Het boek is een persoonlijke terugblik op de vijfentwintig jaar moderne Russische geschiedenis die hij van zeer nabij meemaakte. Het is een boek wat al heel lang in mijn hooft zit. Het boek gaat over de 25 jaar moderne Russische geschiedenis die ik van nabij heb meegemaakt’

Het Boek

‘Heel veel van de dingen die in het boek zitten, zijn gedachten die in de loop van de jaren dat ik in Rusland woonde en werkte hebben gerijpt. De reden waarom ik dit boek heb geschreven is, omdat mensen in Nederland me tijdens de dertig jaar dat ik in Rusland kom, vragen: wat is het voor een land? Hoe zit de samenleving daar in elkaar? Wat denken mensen daar echt? Ik dacht, ik beschik over een heel groot stuk ervaringskennis over hoe de maatschappij daar in elkaar zit. Opgebouwd in de loop van de 25 jaar dat ik daar heb gewoond, gewerkt en meegedraaid in die samenleving. Daarom dacht ik dat het mooi is om dat te delen met mensen en ik heb het dus in zekere zin geschreven voor iedereen die altijd vroeg, wat is dit nou voor land? Dit verhaal wilde ik vertellen.’

De veranderingen

‘Ik kwam voor het eerst in Rusland in de zomer van 1991, daarna weer in de winter van 1991, en nogmaals in de zomer van 1992. Er zat steeds een half jaar tussen. Dat was toen een hele rare periode omdat dingen daar razendsnel veranderden. Toen ik tijdens de zomer van 1991 daar kwam, was het best wel kalm in Rusland. Niemand dacht toen dat dit de laatste zomer van de Sovjet-Unie zou zijn. Maar toen ik er de tweede keer kwam in 1991 bestond de Sovjet-Unie al niet meer. Dus je ziet hoe ontzettend snel dingen veranderden. Zeker in de zomer van 1992, toen is de economie ingestort, economische hervorming waren gelanceerd, prijzen zijn los gegooid waardoor dingen krankzinnig duur werden. Er was ook een hele hoge inflatie, toen had je echt wel een soort van noodsituatie. Dus je zag het heel snel veranderen en de samenleving veranderde ook heel snel mee.

Politieke steun voor Poetin

‘Rusland is een land waar heel veel dingen niet zijn wat ze in eerste instantie lijken te zijn. Dingen zitten daar net iets anders in elkaar dan op het eerste gezicht lijkt. Een van de dingen bijvoorbeeld, is de politieke steun voor Poetin. Dat wordt heel vaak in de kranten geschreven, Poetin is populair en mensen stemmen op hem. De verkiezingen zijn vervalst, dat weet iedereen. Maar toch zeggen mensen hier: Poetin heeft een bepaalde populariteit daar. Dat was ook vòòr de oorlog en nu ook tijdens deze oorlog wordt gezegd dat een groot deel van de bevolking hem steunt.

En ja, dat is zo aan de ene kant. Maar aan de andere kant is dat een heel andere soort steun of populariteit dan bijvoorbeeld de populariteit van Mark Rutte of andere Nederlandse politici. De mensen in Nederland steunen hem omdat ze geloven in zijn ideeën of omdat ze denken dat hij het beste voor heeft met Nederland.

Dat is in Rusland totaal anders. Mensen hebben daar een universeel wantrouwen tegen politiek. Daar hebben ze ook grotendeels gelijk in. Want dat is op basis van hun ervaringen. Ze gaan ervan uit dat politici in eerste instantie aan zichzelf denken. Als ze aan de macht zijn gaan ze in eerste instantie zichzelf verrijken en misschien ook iets voor het land doen. Maar dat is niet het eerste waar ze mee bezig zijn.

Dus daar is een heel sterk wantrouwen tegen politici. En daarom is de politieke steun voor Poetin niet te vergelijken met bijvoorbeeld de politieke steun hier voor Rutte.’

25 jaar in Rusland

Rusland is in vergelijking met Nederland heel anders. Een van de redeneren waarom ik daar 25 jaar ben gebleven is omdat het anders was. En de vrienden die ik in Rusland heb gemaakt waren ook heel belangrijk voor me en zijn nog steeds mijn beste vrienden. Ze kwamen uit een samenleving die heel anders in elkaar zat, de manier van met elkaar omgaan was heel anders dan wat ik gewend was in Nederland. Maar er was ook iets vertrouwds en dat is denk ik waarom ik terug ben gegaan en hen weer heb opgezocht. Het soort humor waar je om kunt lachen. Muziek was ook heel belangrijk, we luisterden naar dezelfde soort muziek. We waren ook geïnteresseerd in dezelfde dingen.

Over de auteur

Subhi Almatroud

Ik vind het moeilijk om uit te leggen wie ik ben. Want ik ben een hele- boel tegelijk. Ik ben een vrije geest. Ik ben liefdevol. Ik ben een harde werker. Ik ben een ontdekker. Ik ben een muziekliefhebber. Ik ben sociaal. Maar stiekem ook heel graag alleen. Ik ben brutaal én verlegen. Ik ben een buitenmens. Maar trek me ook graag terug om rustig een boek te lezen. Ik ben een heleboel. Maar bovenal, ben ik journalist.

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.