‘Een vluchteling die opbloeit, is geweldig om mee te maken’

‘Een vluchteling die opbloeit, is geweldig om mee te maken’

Tijdens de vluchtelingencrisis van 2015 schoten de hulpprogramma’s als paddenstoelen uit de grond. Dat gold ook voor vrijwilligers die wilden helpen. Anna van der Tas (31) is een van hen. Ze werkte vanaf 2015 in verschillende asielzoekerscentra (AZC) in Bulgarije. Sinds drieënhalf jaar werkt Anna als taalcoördinator bij de stichting BOOST: een Amsterdamse organisatie die de meest uiteenlopende activiteiten organiseert voor vluchtelingen.

Anna van der Tas studeerde geschiedenis en verbleef daarvoor tijdens haar studie in verschillende buitenlanden. Ze houdt van uitdagingen in voor haar vreemde landen.

‘Ik heb in 2015, na mijn studie, in verschillende azc’s in Bulgarije vrijwilligerswerk gedaan. Het was een traject van een organisatie die activiteiten organiseerde voor vluchtelingen. Ik gaf er Engels en muziekles aan hoofdzakelijk kinderen. Daarnaast organiseerde ik activiteiten voor de bewoners van het AZC. Het was heel nieuw voor mij en ik had nog nooit zoiets gedaan. Ik ontmoette daar veel mensen en ik heb ook veel van hen geleerd.’

Terug in Amsterdam trof ze na haar studie een stad en een land aan die de deuren wijd openzetten voor vluchtelingen uit Syrië. Ze ging meteen aan de slag bij een initiatief die net was opgericht om deze mensen te helpen. Dat was de stichting BOOST in Amsterdam-Oost.

‘BOOST is een ontmoetingsplek waar anno 2022 verschillende mensen uit verschillende landen/achtergronden bij elkaar komen. Het is een gezellige plek. Ik heb in het begin, toen ik bij BOOST kwam, vrijwilligerswerk gedaan en nu doe ik er drieënhalf jaar betaald werk. Dat vind ik best lang, maar ik vind dit ontzettend leuk werk.’

Van der Tas is geïnteresseerd in het wel en wee van mensen en houdt ervan om actief te communiceren. Daar krijgt ze energie van. ‘De leukste momenten op een dag zijn als ik heel druk ben en iedereen een vraag heeft en ik ren van de ene naar de andere plek.’

Het werk wat Anna van der Tas bij BOOST doet is het regelen van de Nederlandse lessen. Er worden verschillende activiteiten gehouden zoals: fietsles, naailes, koken, maar naar Nederlands is de meeste vraag. Het is dan ook veruit de hoofdmoot van het aanbod bij BOOST.

‘Zodra er nieuwe mensen met Nederlandse les beginnen, zie ik ze enthousiast het gebouw binnenkomen en voor het eerst naar hun les gaan: daar word ik heel blij van. Dat word ik ook als ik merk dat iemands Nederlands sterk vooruitgaat.’

Deze vooruitgang geeft volgens Anna, naast zich thuis gaan voelen in de Nederlandse maatschappij, ook een persoonlijk positief effect op de vluchtelingen.

‘Ze worden er zekerder van, krijgen zelfvertrouwen en bloeien op als mens. Dat is geweldig om te zien en mee te maken.’

Het gezegde dat je wel de vluchteling uit de oorlog kunt halen, maar niet de oorlog uit de vluchteling, is volgens Van der Tas, ook van toepassing bij BOOST.

‘Je probeert iemand zo goed mogelijk te helpen en je hoopt altijd dat iemand hier in Nederland écht stappen kan zetten. Maar tegelijkertijd kun je nooit uitwissen wat iemand heeft meegemaakt en je kunt er nooit voor zorgen dat iemand zijn familie weer kan zien of terug kan naar zijn land. Dat zijn allemaal dingen waar mensen ontzettend veel pijn van hebben en waar je niks aan kunt doen. Vaak voel ik me machteloos. Je doet wat je kan op jouw kleine vlak, maar je kunt natuurlijk niet iemands situatie veranderen. Soms zit je daarmee. Vooral als je iemand goed hebt leren kennen.’

 Anna van der Tas spreekt Russisch en kent het Oostblok goed: ze heeft er gewoond. Ze trekt parallellen tussen de oorlog in Oekraïne en de vluchtelingencrisis in Syrië.

‘Ik vind het moeilijk om ze te vergelijken. Ik denk dat bij elke crisis of oorlog mensen zich zoiets heel erg aantrekken. Ik denk ook dat deze oorlog voor veel Nederlanders dichterbij voelt. Veel mensen willen helpen omdat ze van de ene op de andere dag een oorlog zagen gebeuren. Totaal onverwachts. Mensen willen heel graag helpen als ze zoiets zien. Dat was nu zo en dat was in 2015 tijdens de vluchtelingencrisis ook wel zo. Maar ik denk dat het nu meer effect heeft omdat het in een Europees land, Oekraïne, is. En ook echt een grote oorlog tussen twee landen is. Dat voelt voor veel mensen dichterbij en dreigender.’

Over de auteur

Subhi Almatroud

Ik vind het moeilijk om uit te leggen wie ik ben. Want ik ben een hele- boel tegelijk. Ik ben een vrije geest. Ik ben liefdevol. Ik ben een harde werker. Ik ben een ontdekker. Ik ben een muziekliefhebber. Ik ben sociaal. Maar stiekem ook heel graag alleen. Ik ben brutaal én verlegen. Ik ben een buitenmens. Maar trek me ook graag terug om rustig een boek te lezen. Ik ben een heleboel. Maar bovenal, ben ik journalist.

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.