Terug van weggeweest, maar nu niet meer gewenst: Hoogbouw in de Bijlmer

Terug van weggeweest, maar nu niet meer gewenst: Hoogbouw in de Bijlmer

Oude bouwfoto in de Bijlmer.

Opdrachtgevers en investeerden raken steeds huiveriger om woningbouwprojecten in de Bijlmer aan te nemen. Dit komt omdat omwonende eindeloos procedures bij de gemeente kunnen aanvragen. Dit kost veel partijen, waaronder de gemeente, niet alleen geld maar ook heel veel tijd die in de drukkende woningnood maar in beperkte mate te verliezen valt.

Opdrachtgevers en investeerders durven het steeds vaker niet meer aan om bouwprojecten aan te nemen. Specifiek woningbouw projecten in de Bijlmer worden vaak maanden soms jarenlang tegengehouden door omwonende die zich bij de gemeente Amsterdam beklagen. Soms niet eens met de intentie om het project tegen te houden, maar enkel om tijd te rekken voordat er werkelijk gebouwd kan worden. Langzaam ontwikkeld dit zich tot nog een bijdragende factor in de oververhitte woningmarkt.

Monique van den Heuvel, mede-eigenaar van Echtwaar Maken, ziet het in haar trainingen aan projectteams binnen bouwbedrijven steeds vaker: Opdrachtgevers en bouwbedrijven die met de handen in het haar zitten. ‘Wat moet je dan doen?’, vraagt van den Heuvel, ‘Je hebt duizenden mensen die een huis zoeken, een gemeente die er alles aan wilt doen om die huizen te leveren en investeerders die al miljoenen in zo’n project hebben zitten.’ Van den Heuvel benadrukt dat het niet alleen ‘de grote jongens’ zijn die lijden onder het tijdrekken. ‘Bouwbedrijven waar ik mee samenwerk, zoals G&S, zijn niet de enige die hier effect van hebben, er worden door G&S ook weer onderaannemers ingehuurd voor dingen zoals betonnen vloeren gieten. Dat zijn gewoon kleine ondernemingen die voor de zware kosten die zij moeten maken bij het inkopen van bouwproducten, dit voor langere tijd niet kunnen verrekenen met de winst die ze maken bij het leveren van een klus zoals voor G&S.’

Prijsstijgingen van producten zoals ijzer en hout zorgen bij bouwbedrijven nu al enige tijd voor problemen. Bij inkoop willen bedrijven hierdoor dus spaarzaam omgaan met de hoeveelheden maar het blijft onzeker of je er de waarde voor terugkrijgt wanneer voorraden ijzer soms dus maanden ongebruikt blijven door klussen die uitgesteld blijven worden. Dit resulteert in dat ook deze onderaannemers van grotere bouwbedrijven uitkijken voor projecten waar een grote kans op uitstel is, ook als dit betekent dat dat vooral woningbouwprojecten zijn.

‘Eigenlijk is het heel vreemd’, zegt Mireille Sikkes, van Mibuco Consultancy. Zij heeft haar hele jeugd in de Bijlmer gewoond en ziet nu met verwondering dat de bouwbedrijven waar zij mee samenwerkt, de in haar tijd zo gewilde appartementsgebouwen, nu maar met moeite neerzetten. ‘Toen er voor het eerst in de Bijlmer flats gebouwd werden, waren dit ruime appartementen met eigenlijk een standaard van honderd vierkante meter. Mensen wilde juist flats omdat je zo ook veel leefruimte kon behouden, veel groen op de grond, veiligheid en speelruimte voor kinderen, er zaten alleen maar voordelen aan.’

Veel van deze grote appartementencomplexen werden in de jaren na de bouw langzaam weer afgebroken. De flats werden in het oog van het publiek steeds meer gezien als iets negatiefs omdat door het gebrek aan dagbesteding in de dicht bewoonde gebieden, er een doelloosheid onder de bewoners ontstond. Want waar ooit de ambitie lag om de Bijlmer een moderne metropool te maken, zorgde de slechte bereikbaarheid, weinig werkmogelijkheden, vermaak en dagbestedingen, het een gebied met een slechte reputatie. Dus in een poging om de Bijlmer en haar reputatie in associatie met de hoogbouw terug te draaien, werden de flats weer afgebroken.

‘Wat nu dus opvallend is, dat dat omwonende in de ontwikkelgebieden zich nu verzetten tegen het principe waar de Bijlmer in haar originele vorm voor bedoeld was’, vertelt Sikkes, ‘Niet alleen dat maar dit keer zijn de appartementen kleiner, om minder ruimte op te nemen, maar ook aangenamer om naar te kijken, vaak gepaard met kleine winkels of restaurants, er zijn zelfs complexen waar kantoorruimtes en sportscholen in zitten!’ Toch blijven omwonende van bouwplaatsen zich bij de gemeente beklagen, in een poging om het traject te vertragen of helemaal tot een halt te roepen.

‘Eigenlijk is het vreemd dat het zo kan werken, dat de bouw van nieuwe huizen voor jonge gezinnen niet doorgezet kan worden omdat een aantal buurtbewoners dat zonde vinden van hun uitzicht, bij wijze van spreken’ zegt Sikkes, ‘Er is nu zo veel tegenwerking van omwonende, terwijl er nu eindelijk aan gewerkt wordt om de Bijlmer vorm te geven hoe het bedoeld was. Dan vraag je je wel af hoeveel iemands uitzicht waard mag zijn.’

Over de auteur

Mylène Vermeij

Student journalistiek aan de Hogeschool Utrecht

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.