COLUMN – BN’ers moeten geen muziek carrière uit de grond gaan stampen

COLUMN – BN’ers moeten geen muziek carrière uit de grond gaan stampen

Ik las op NU.nl dat Jan Kooijman van plan is om volgend jaar een eigen muziekcarrière van de grond te krijgen. De danser, presentator en acteur werkt blijkbaar al een tijdje aan liedjes en wil die dus in 2022 uitbrengen. ‘Maar het leven is echt te kort om niet de dingen te doen die je graag doet, toch?’, aldus Kooijman. En hoewel ik het eens ben met deze quote en ik (geloof me ik hou van ‘m) niets heb tegen Jan Kooijman, wil ik hier toch even iets over kwijt.

Het is me meer en meer opgevallen de afgelopen tijd dat veel BN’ers, bekende TikTokkers, vergeten reality-tv-sterren, YouTubers en ga zo maar door, een muziekcarrière willen beginnen. M’n eerste opmerking daarover is dat ze zeggen dat ze dat willen omdat ze er veel plezier aan beleven, maar ik prik door dat argument heen en stel dat de voornaamste reden hun ego is. De mensen die verkondigen een muziekcarrière te gaan beginnen, zijn namelijk vaak mensen die (sorry) aan het afdalen zijn van de bekendheidsladder en dat willen tegenhouden of mensen die hun 15 minutes of fame zo lang mogelijk willen uitrekken. Een voorbeeld van iemand die dat in haar 15 minutes of fame aan het doen is, is bijvoorbeeld FamousMorena. Zij is de afgelopen tijd dé TikTok sensatie en brengt in januari haar eerste single uit. Misschien wel even handig om te vermelden: zang- of raptalent bezit deze lieftallige dame niet.

Want dat is opmerking nummer twee: vaak ontbreekt het aan het muzikale talent waardoor ik denk dat diegene een muziekcarrière verdient. De liedjes die zijn uitgebracht door eerdere ‘wannabe artiesten’ zijn botgezegd het afspeelknopje niet waard. Ik noem bijvoorbeeld een Famke Louise met haar Top-2000-waardiger: VROOM. Je kunt mij niet vertellen dat dat kaliber liedje wordt afgespeeld omdat het van hoogstaande kwaliteit is en niet omdat de makers naamsbekendheid hebben. Hoe frustrerend moet het zijn voor al die muziekmakers die zo veel passie hebben voor muziek en zulke mooie nummers schrijven, om te horen dat slechte liedjes door bekende mensen wel geluisterd worden en niet hun liedjes. Ik moet bij deze opmerking trouwens dan wel weer toegeven dat Jan Kooijman wel kan zingen, zoals bewezen in het programma It Takes 2, maar dat even terzijde.

Dat je het leuk vindt om liedjes te maken kan ik alleen maar voor applaudisseren. Dat applaus stopt echter als je mensen onvrijwillig die liedjes door de strot gaat douwen en de status van een muziekcarrière afdwingt. Want omdat de artiesten (met of zonder talent) in spé zich nog wel op de bekendheidsladder bevinden of in hun 15 minutes of fame, worden die nummers vaak gepromoot via sociale media en televisie of gedraaid op de radio. Hierdoor kruipen die stomme oorwurmen op de één of andere manier toch mijn gehoorgangetjes in. Ik zit daar zeker niet op te wachten en het lijkt me sterk dat ik daarin de enige ben. Bovendien hoeven ze op deze manier niet eens écht hun best te doen om een muziek carrière op te bouwen, het wordt hen immers door hun bekendheid al in de schoot geworpen.

Ik begrijp dat als je het leuk vindt om liedjes te maken, je die maakt, dat je daar trots op bent en deze wil laten horen. Echter, als je er al aan begint met de insteek een muzikale carrière te maken, vraag ik mij af of je liedjes maken écht leuk vindt, of dat je je verzwakte ego wil redden en dat treetje hoger wil op die bekendheidsladder. Lieve Jan, oprecht onwijs leuk dat je zoveel plezier beleeft aan liedjes maken, maar val míj daar niet mee lastig.

Over de auteur

Anna van der Bent

Anna (Katwijk, 2003) studeert journalistiek aan de Hogeschool van Utrecht. Ze luistert graag naar muziek en heeft een passie voor films. Die passie voor films samen met de tv-programma's die ze keek in haar jeugd hebben haar geïnspireerd om journalist te worden. Ze schrijft voor het lokale platform De Mug, hier publiceert zij nieuwsartikelen en audiofragmenten over nieuws uit de regio Haarlem.

1 reactie

  1. Hella van der Wijst

    Als hoofdredacteur van deze website De Mug ben ik trots. Kijk, hoeveel producties ‘mijn aanstaande collega’s’ na amper twaalf weken les in een totaal nieuw vak al maken. Natuurlijk zwerven er nog kromme zinnen over de site, met (foei) hier en daar een spelfout. Misschien vraag je je als lezer soms net als ik af waar het verhaal nu écht over gaat en of het publicatie verdient. Maar tussen de regels door, lees en hoor ik hoe hard ze er aan hebben gewerkt. U hopelijk ook.
    En nu wagen ze zich sinds deze week op eigen initiatief ook op het moeilijke vlak van columns schrijven. Zeker valt er nog volop te leren. Daarvoor studeren ze journalistiek aan de Hogeschool Utrecht. Maar hun moed juich ik van harte toe. Vanuit mijn praktijk als schrijver, columnist en programmamaker hoop ik ze te inspireren. Net zo lang tot ik ooit vol trots de krant open sla, radio aan zet of een videointerview zie en zeg (of roep): Hé dat is Anna, Jorn, Zulkaida, Wafae of welke andere collega van De Mug dan ook!

    Antwoord

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.