COLUMN | Aziaten worden fetisj

COLUMN | Aziaten worden fetisj

Twee vrijende koeien gaan met een vaart langs mij, terwijl ik door een raam naar groene weilanden kijk. ‘Ik date alleen met Aziaten omdat mijn baby’s er later schattig uit gaan zien’. Het is veel te vroeg voor dit in de ochtend. Mijn neus loopt terwijl ik mijn mondkapje opheb, gelukkig kan niemand dat zien. Meiden discussiëren, gedurende ik naar buiten blijf staren kijkend naar hoge flats met bloemen graffiti. De een zegt dat het absoluut niet kan om een ras zo te gebruiken. Het andere meisje zegt: ‘Ze moeten blij zijn dat ik ze wil.’ Dit gesprek in de trein laat mij een aantal weken denken en het valt mij op dat ik er vaker last van heb, dan ik door heb.

Racial fetishism is een vorm van positieve discriminatie. Mensen worden geobsedeerd met het idee om een Aziatische partner te hebben of zelf het uiterlijk te krijgen. Waar ik vroeger om werd gepest, bijvoorbeeld mijn ogen, wordt dit nu gezien als iets sexy. Zelfs Ariana Grande ziet er momenteel Koreaans uit. Haar huidskleur is lijkbleek en ook haar ogen en gezicht heeft ze zo omgebouwd dat ze net een replica van een Koreaan is geworden. Ze shapeshift elke keer naar een ander ras dat op dat moment in is. Ik vind het zo apart dat dat als oké wordt gezien.

‘Je bent lekker exotisch.’

Racial fetishism krijg ik veel over mij heen via dating apps en ik vind dit eigenlijk angstaanjagender dan mijn ellendige dates. Op Tinder is het bij mij meestal raak. Mijn dates zijn echt verschrikkelijk. Ik heb veel dates doorstaan, dus ik ben een echte deskundige. Om de haverklap krijg ik te horen ‘Je bent zo leuk, omdat je lekker exotisch bent.’ Ben ik de enige, die allemaal rode hysterisch bewegende vlaggen ziet. Ik vind het misselijkmakend om dit zo vaak te horen. Is dit de nieuwe ‘Deed het pijn toen je uit de hemel viel?’ Verzin alsjeblieft een nieuwe, niet racistische openingszin!

Een van mijn dates wil per se op date met mij, omdat ik half Indisch ben. Nasi, bami en cassave noemt hij mij meerdere keren tijdens de date. ‘Dat ben je toch?’, zegt hij. Nee, ik ben geen eten. Bravo, wel een hele originele vorm van racial fetishism. We gaan eten bij een Indisch restaurant, heel toepasselijk, waarom heb ik ja gezegd? ‘Shannon, je bent wel dun hè, dat is iets Aziatisch toch?’, zegt hij. ‘Dat hoeft toch niet specifiek iets Aziatisch te zijn?’, antwoord ik. ‘Ik eet over het algemeen weinig’, zeg ik. Hij zegt enthousiast: ‘Aziaten zijn echt mijn type, klein en lekker.’ Het idee dat iemand op je geilt om je ras, klikt niet bij mij. Ik hoop dat mensen in gaan zien dat dit niet normaal is. Je wil niet weten hoe snel ik bij ons afscheid op het station weg ben gerend.

Toch blijf ik het elke keer weer proberen op die apps, de perfecte jongen die aan mijn hele verlanglijstje voldoet te vinden. Ik kan natuurlijk niet iemands persoonlijkheid ruiken door een dating app, maar ik ga ervoor zorgen dat mijn volgende slachtoffer beter is dan de geobsedeerde ‘Asian-lovers’ die ik tot nu toe ben tegengekomen. Wens mij succes!

Over de auteur

Shannon Knaap

Shannon Knaap, Haar droom is om in Azië correspondent te worden en dan specifiek Zuid-Korea. Deze fascinatie is ontstaan door de televisie drama's die ze daar maken. Ook is Shannon druk bezig met Koreaans leren. Eerder is ze afgestudeerd aan de theateropleiding, maar heeft meer nieuwsgierigheid ontwikkelt om achter dingen te komen. Voor informatie over theater, Azië en creatieve dingen moet je bij haar wezen. "안녕하세요" - Shannon

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.