Jongeren over dagbesteding lockdown: ‘Je moet roeien met de riemen die je hebt’

Jongeren over dagbesteding lockdown: ‘Je moet roeien met de riemen die je hebt’

Pip leidt Tom, Jasmijn, Kim en Luna verder de duinen in

KATWIJK- Vanaf 19 december is er een nieuwe lockdown ingegaan in heel Nederland. De lockdown bestaat onder andere uit de sluiting van scholen, horeca, niet-essentiële winkels en doorstroomlocaties zoals dierentuinen en musea. Jongeren hebben dus een verminderde keuze uit dagbesteding. Hoe ervaren ze dat en hoe spenderen ze dán hun tijd? Vier jongeren vertellen erover tijdens een wandeling.

De Labradoodle genaamd Pip die mee is, rent de met vorst beklede grasheuvels in, achter de staart van een zwarte hond aan. Ze spelen wat met elkaar waarna de zwarte hond teruggefloten wordt door z’n baasje. Het is een redelijk heldere, zonnige dag met hier een daar een wolkje in de lucht. De tal van wandelende mensen, zijn echter dik ingepakt met sjaals, mutsen, handschoenen. Er vliegt een groep ganzen over, vluchtend van het koude Nederland naar het warme zuiden, hun gegakkel wordt zachter terwijl ze steeds verder uit het zicht verdwijnen. Tom van Leeuwen, Luna Potters, Kim Pluimgraaff en Jasmijn Frissen maken een wandeling in de Katwijkse Duinen op deze koude ochtend.

Veel andere dingen om te doen, zijn er voor hen niet echt. ‘Lopen met de hond in duin’, zegt Tom terwijl hij neerdaalt op een houten bankje. Jasmijn vult aan met ‘lezen en Grey’s Anatomy kijken, zolang de dag duurt. Ja, je moet roeien met de riemen die je hebt’. Bij beiden zijn ook games op hun telefoons een grote bezigheid. ‘Omdat je dat wel kan nu, je kan nergens meer naartoe’, zegt Tom. Luna vertelt dat ze met zichzelf bezig is deze lockdown. ‘Ik schrijf dingen op en ik lees. Ik probeer wat meer mijn gedachten op orde te stellen tijdens de lockdown want daar heb ik nu heel veel tijd voor’, zegt ze kalm. Kim heeft een tussenjaar en werkt veel. ‘Voor mij voelt het niet echt als een lockdown omdat ik gewoon nog mijn dagelijkse dingen kan doen. Ik werk gewoon dus voor mij is er niks veranderd, behalve dan het weekend’.

Dat weekend is bij allen een groot gemis. ‘Ik vind het niet kunnen uitgaan het vervelendst aan de lockdown’, vertelt Tom met een teleurgestelde blik. ‘De nieuwe mensen, het praten, dingen ervaren. Ik mis dat’, vervolgt hij. Jasmijn wijst op de balans die het uitgaan meebrengt: ‘een beloning voor het harde werk doordeweeks!’ Kim deelt die mening, ‘dan denk ik, ik heb 5 dagen gewerkt en dan wil ik in het weekend gewoon lekker feesten en het gezellig hebben.’ Volgens haar helpt het doen van leuke dingen zoals uitgaan ook met de motivatie om door te gaan. ‘Als je wat leuks hebt gedaan dan denk je ik ga er morgen tegenaan, dan heb je een beetje energie weer.’

Ze vervolgen de wandeling. Ze passeren allerlei soorten mensen: hardlopers, wandelaars, hondenbaasjes, een drietal moeders met kinderwagens, een tiener met oortjes in, twee mannen met camera’s en ga zo maar door. Elke voetstap die ze zetten op het schelpenpad veroorzaakt een krakend geluid. De plassen bevroren water vermijden ze tactisch om niet uit te glijden. Pip loopt voorop als ze afslaan naar een off-road paadje dat ze steeds verder het winterse landschap inbrengt. ‘Ik moet nog zoveel doen voor school’ zegt Tom lachend tegen Jasmijn.

Jasmijn, Tom en Luna studeren en hebben door de lockdown online les. ‘School? Nouja, daar doe ik weinig aan, nul! Online les zorgt voor minder concentratie. Ik ben verplicht om de online lessen te volgen en ik volg ze wel, anders doe ik al helemaal niks’, vertelt Tom. Luna doet ook niet veel aan school. ‘Aan school doe ik heel weinig omdat voor mijn gevoel, is school heel ver in het vooruitzicht’. Jasmijn beaamt dat, ‘Je doet weinig aan school omdat je denkt ik doe het morgen wel, want morgen en de dag daarna heb je ook de hele dag vrij en zo doe je dus uiteindelijk niks’.

‘Een toets kun je herkansen, het leven niet.’

Jasmijn vindt het lastig om met school om te gaan tijdens deze pandemie. ‘Het gaat heel slecht met school. Ik loop acht weken achter. Dat komt vooral omdat ik school op een wat lager pitje heb gezet. Ik vind het belangrijker om aan mijn mentale gezondheid te werken dan aan school‘. Ze vertelt vervolgens ook iets over hoe ze dan aan haar mentale gezondheid werkt: ‘Gewoon lekker dingen doen die ik leuk vind, die me blij maken, die me afleiden.’ Ze sluit het relativerend af: ‘Het komt wel weer goed. Halen we het net dan halen we het niet. Een toets kan je herkansen, het leven niet’.

Op de vraag of er ook nog positieve dingen zijn aan deze nieuwste lockdown verschillen de antwoorden. Luna en Jasmijn zien nog een sprankeltje positiviteit. ‘Ik hoef niet meer elke dag naar Utrecht te reizen’, zegt Jasmijn lachend. ‘Ik vind het niet prettig maar ik vind het ook niet heel erg’, vervolgt Luna. Tom ziet het leuke ervan niet meer in: ‘Ik ben er klaar mee. De eerste lockdown vond ik leuk maar ik ben er nu echt klaar mee. Ik verveel me, heel veel’. Jasmijn herkent zich ook in de verveling die Tom ervaart. ‘Ik heb wel dingen om te doen zoals school, dus ik hoef me niet te vervelen maar ik verveel me nog liever dan dat ik aan school ga’, vertelt ze.

Het wordt het viertal daarna te koud in de Katwijkse duinen. ‘Zullen we warme chocolademelk gaan halen?’, vraagt Kim. ‘erg goed plan’, antwoorden Luna en Jasmijn waarna ze de vorstige duinheuvels achter zich laten.

Over de auteur

Anna van der Bent

Anna (Katwijk, 2003) studeert journalistiek aan de Hogeschool van Utrecht. Ze luistert graag naar muziek en heeft een passie voor films. Die passie voor films samen met de tv-programma's die ze keek in haar jeugd hebben haar geïnspireerd om journalist te worden. Ze schrijft voor het lokale platform De Mug, hier publiceert zij nieuwsartikelen en audiofragmenten over nieuws uit de regio Haarlem.

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *