Afghanen in Hotel Raecks voelen zich welkom in Haarlem

Afghanen in Hotel Raecks voelen zich welkom in Haarlem

Foto van hotel de Raecks in Haarlem Rechten: Wikimedia Commons

HAARLEM – Door de gangen van Hotel Raecks in Haarlem rennen drie lachende Afghaanse jongetjes. Voorheen verbleven zij op een schip in het Spaarne. Met 43 Afghanen, waaronder 26 kinderen, is het behoorlijk druk in het hotel. Ondanks dat, zijn de mensen heel tevreden en gaan ze liefdevol met elkaar om.

Twee mannen drinken samen een kopje koffie in de gezamenlijke eetruimte van het hotel. Ze praten elkaar bij over het laatste nieuws uit Afghanistan. Aan een andere tafel spelen kinderen op hun tablet. Normaliter zijn er meer mensen in deze zaal, maar vanwege een corona-uitbraak zitten sommige in quarantaine. Een van de mannen die het nieuws bespreekt, heet Abdul Samad. Hij vertelt dat hij zich zeer welkom voelt in Haarlem. Er wordt goed voor hem gezorgd en hij is heel tevreden. Toch mist hij het leven op het schip een beetje. ‘Het was een oude boot, maar wel sfeervol en gezellig. We mochten zelf koken, wat voor veel mensen heel belangrijk is. Ook was het een stuk groter, waardoor kinderen meer ruimte hadden om te spelen.’ Een vrouw komt binnenlopen, zegt gedag en gaat naast Abdul zitten. Ze neemt een grote slok van haar thee en vertelt dat ze Aliyah heet. Ook zij vond het leven op de boot fijner dan in het hotel. ‘Doordat het hier een stuk kleiner is, kunnen mannen en vrouwen niet altijd los van elkaar leven. Dit vind ik erg belangrijk vanwege onze cultuur. Vrouwen hebben hier niet echt een plekje, omdat er te weinig ruimte is’, aldus Aliyah. Desondanks is ze ontzettend dankbaar voor haar kamer en komt ze niks tekort. ‘De boot was een mooie ervaring in mijn leven, vooral met alle narigheid die er nu in Afghanistan speelt’, zegt Abdul met een glimlach.

Een man komt de zaal binnen en stelt zich voor als meneer Shirzad. Hij schuift aan bij Abdul en Aliyah en vertelt dat hij in augustus met de evacuatie naar Nederland is gekomen. De afgelopen drie weken heeft hij samen met zijn gezin in quarantaine gezeten. Vooral zijn kinderen hadden het er moeilijk mee. ‘Er wordt hier van alles georganiseerd voor kinderen, maar doordat we in quarantaine zaten, was het voor hun heel saai. Gelukkig mogen ze sinds woensdag naar een internationale basisschool.’ Hij wijst naar een van de kinderen die op een tablet aan het spelen is en vertelt dat het zijn zoontje is. Het jongetje sluit zijn game af en loopt naar zijn vader toe. Met een lach op zijn gezicht vertelt hij hoe fijn hij het vindt om naar school te gaan. ‘Ik heb al een paar vrienden op school, waar ik veel mee speel. Dat is altijd heel gezellig. Het is ook leuk dat ik een beetje Nederlands leer.’ Niet alleen op school, maar ook in het hotel heeft hij het naar zijn zin. ‘Ik kan hier lekker met mijn broertjes en vrienden gamen, of we gaan buiten voetballen. Soms ga ik met mijn vader naar het park.’

Achter de bar is een jonge vrouw, genaamd Pascalle Krauss, hard aan het werk om het afwasrooster van de dag gereed te maken. Ze is begeleider en toezichthouder in het hotel en organiseert activiteiten voor de kinderen. Het helpen van de mensen vindt ze erg leuk om te doen. Wel merkt ze dat het soms lastig is om met de Afghanen te communiceren, omdat ze de taal niet spreekt. ‘Met handen en voeten kom ik een heel eind, maar het maakt wel dat ik minder contact heb met de kinderen.’ Ze is volledig Nederlands en merkt dat ze bepaalde dingen daardoor niet helemaal begrijpt. ‘Ik heb moeite om me in te leven in de mensen, omdat ik zelf nooit in zo’n onveilige situatie heb geleefd. Ook merk ik dat er een groot cultuurverschil tussen ons zit. In het begin had ik hier veel moeite mee, maar ik ga de mensen steeds beter begrijpen.’ Volgens Pascalle wordt de groep alsmaar hechter. ‘Iedereen begroet elkaar in het hotel en gaat liefdevol met elkaar om. Mensen zijn heel behulpzaam en er ontstaan echt vriendschappen. Dit vind ik mooi om te zien.’

In de onderstaande audio gaat Zulkaida Isaqzai in gesprek met Diny Hiemstra. Deze buurtbewoonster heeft een actie opgezet om spullen in te zamelen voor de Afghanen.

https://soundcloud.com/user-847405164/inzamelingsactie-diny-hiemstra-voor-afghaanse-evacues-in-haarlem/s-AN2iaidIEC1?si=cfd6f5224fed4c948e3efd63f2995f22&utm_source=clipboard&utm_medium=text&utm_campaign=social_sharing

Over de auteur

Mette Woolthuis

Mette Woolthuis is 17 jaar en zit in het eerste jaar van de opleiding Journalistiek in Utrecht. Haar hele leven woont ze al in Haarlem, maar dit jaar gaat ze onderzoeken wat er nou écht speelt in haar woonplaats. ''Ik ben altijd al nieuwsgierig geweest naar de wereld om me heen.''

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *