‘De Leidsebuurt is mijn thuis, ik zou niet weten waar ik anders naartoe moet’

‘De Leidsebuurt is mijn thuis, ik zou niet weten waar ik anders naartoe moet’

Rob voor zijn huis in de Brouwersstraat Bron: Nick Vink

HAARLEM – Rob Borst woont al zijn hele leven in de Leidsebuurt. Ondanks zijn leeftijd en fysieke klachten is de gepensioneerde hovenier nog lang niet klaar met de oude volksbuurt. Bijna dagelijks is hij actief in het centraal gelegen Badhuis en is hij lid van de wijkraad. Wat geeft hij, als geboren Leidsebuurter, mee aan de nieuwe generatie?

Naast twee modern ogende huizen met roze gekleurde deuren staat het smalle, authentieke huis van de 72- jarige Rob in de Haarlemse Brouwersstraat. Al zijn hele leven woont hij op de 75 vierkante meter in de Leidsebuurt, vertelt hij trots. De Haarlemmer is in het huis geboren, heeft er van alles meegemaakt en woont er nu alleen. ‘Ik weet niet waar ik anders zou moeten wonen dan in de Leidsebuurt,’ vertelt hij, ‘de wijk is eigenlijk mijn thuis.’ De verhalen over zijn verleden gaan dan ook als warme broodjes over de toonbank. Van zijn eerste carnavalsfeesten, waar hij zich verkleedde als Erik de Noorman, tot voetballen met zijn vriendjes op het Leidseplein.

 De oude, karakteristieke huizen van de wijk, zijn hetgeen waar Rob het meest van geniet als hij door de wijk loopt. ‘Ik vind de oude huizen, zoals die van mij en rond het Leidseplein prachtig, maar helaas zijn er daar niet veel meer van over. De huizen en straten zijn er door de jaren heen heel anders uit gaan zien. Vroeger ging ik met mijn vriendjes op straat stoepranden, dat kan tegenwoordig niet meer, je wordt zo voor je sokken gereden.’

‘Nu is het weer zo dat iedereen elkaar helpt, dat is ook weleens anders geweest’

‘Gelukkig helpt iedereen elkaar in de wijk,’ gaat de Leidsebuurter verder, ‘ de nieuwe bewoners worden steeds opener en behulpzaam. Eerst moest ik er even aan wennen, die Amsterdamse en buitenlandse culturen die nieuw in de wijk kwamen, maar nu is het koek en ei. Als je erom vraagt, helpen ze altijd wel even. Dit is alleen niet altijd zo geweest. Er was een periode waarin het ieder voor zich was in de wijk. Bewoners vonden het lastig om zich aan elkaar aan te passen, gelukkig wordt de sfeer weer steeds beter’, vertelt Rob terwijl hij lachend een foto uit de groepsapp van de Brouwersstraat laat zien. Hij vertelt over een nieuwe Braziliaanse familie die in de wijk kwam wonen. ‘Ik kreeg een briefje in de deur of ik een kopje koffie kwam drinken om kennis te maken met de nieuwe bewoners van de straat. Ik dacht: Laat ik de stoute schoenen eens aantrekken en langsgaan. Het koffiezetapparaat was helaas nog niet binnengekomen maar het waren wel heel aardige mensen’, vertelt Rob met een smakelijke lach op zijn gezicht.

 Ook hij is er niet vies van om de bewoners uit de buurt een handje te helpen. Sinds hij zeven jaar geleden met pensioen ging, is Rob vrijwilliger bij het Badhuis en neemt deel in de wijkraad van de Leidsebuurt. ‘Toen ik één dag in de week minder ging werken, liep ik bij het Badhuis naar binnen en werd mij gevraagd of ik tijd over had. Ik zei: ‘Nou, nu heb ik nog niet zo veel tijd, maar over drie jaar ga ik met pensioen dan kan ik 365 dagen komen helpen.’ Sindsdien ben ik daar vrijwilliger. Ik vind het fijn om meer persoonlijk bij de mensen betrokken te zijn in plaats van bij de buurt in het algemeen.’

‘Ik ga hier pas weg als ik tussen zes planken lig’

 Ondanks de fijne mensen in de buurt zou de oude hovenier wel meer groen in de wijk terug willen zien. ‘Iedereen legt zijn tuin vol met tegels, als hier nieuwe bewoners komen wonen zou ik zeggen: ‘Gooi die tegels eruit, en zorg voor een mooie tuin met planten en ander groen!’ Ook nodig ik ze graag uit voor de buurtborrel, elke eerste vrijdag van de maand, de ene maand is er meer opkomst dan de andere, maar dit is dé plek waar je nieuwe mensen uit de wijk ontmoet.’ Tot op de dag van vandaag zou Rob er niet aan moeten denken om zijn vertrouwde wijk te verlaten: ‘Het is de bedoeling dat ik hier blijf tot ik er in zes planken uitga’, eindigt hij. 

Bewoners in de Leidsebuurt zijn gestart met het opzetten van een buurtwandeling. Dit om de geschiedenis van de buurt te vertellen en verbintenis te creëeren tussen de oude en nieuwe generatie Leidsebuurters. Kijk hieronder het interview met één van de initiatiefneemsters Peggy der Kinderen.

Over de auteur

Nick Vink

Nick Vink (19) is een enthousiaste journalist in opleiding. Nick is geïnteresseerd in van alles en nog wat, je kunt van Nick tekst- en audioverslagen op de Mug verwachten, waar Nick en de lezer iets van op zullen steken! 'Ik wil de wereld beter leren kennen en verhalen vertellen'

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.