‘als er iets is dan kunnen we vijf minuten hard staan schreeuwen en daarna is het weer goed’

‘als er iets is dan kunnen we vijf minuten hard staan schreeuwen en daarna is het weer goed’

Eigenaar Erik Bouman, Roanne de boer en Esther Boltjes

Hillegom – Het festivalseizoen is na twee coronajaren weer aan de gang en dat kan niet zonder een biertje. Esther Boltjes brouwt nu al twee jaar speciaal bier bij brouwerij klein duimpje in Hillegom. Samen met Roanne de Boer is ze een van de enige vrouwen in Nederland die zich bierbrouwster kan noemen.

Wat sprak je aan in het brouwen?

‘Het product zelf maken. Bier was altijd een favoriet van mij geweest vooral speciaal bier. Er achter komen hoe je dat zelf kan maken en daar zelf in fluctueren is heel leuk en juist omdat ik een van de enige meiden ben in dit vak. Mannen gaan vaak een beetje naar je opkijken, want je bent een vrouw en je weet meer van bier af. Je kan er heel erg je eigen draai aan geven. Ik was begonnen met het meelopen bij Arjan, de vaste brouwer bij Klein Duimpje, mijn eerste keer brouwen was gelijk 1500 liter. Waar een normaal iemand begint met een pannetje op het vuur. Het was pas een half jaar daarna dat ik zelf met een pannetje aan de slag ging, compleet de verkeerde volgorde. Het is ook anders dan anders, je hebt in ieder geval geen kantoorbaan met een standaard praatje.’

Is elke dag dan anders?

‘Ja! We hebben vrijdag als een standaard brouw- en afvuldag. Vrijdag wordt het wort gemaakt en de bieren die rijper zijn worden dan afgevuld door een ploeg. Op die dagen zijn er super veel mensen in de brouwzaal en is er super veel chaos, maar maandag moet die chaos weer opgeruimd worden en de brouwzaal schoon gemaakt worden. Dinsdag moeten we de bieren op orde maken die de vrijdag daarna weer afgevuld worden, kijken of er nog bieren moet worden gedroogd hopt. De volgorde komt overeen, maar de vulling van een specifieke dag kan weer totaal anders zijn. Je zou een lijstje kunnen maken van dit moet er allemaal nog gebeuren en dit moet ik nog doen maar uiteindelijk kom ik daar nooit allemaal aan toe.’

Hiervoor ben je stewardess geweest, waarom heb je gekozen om iets heel anders te gaan doen?

‘Ik vond stewardess zijn ook ontzettend leuk werk. Ik vloog binnen en buiten Europa, maar mede door corona werd dat gewoon ontzettend zwaar. Ik had werkweken van zeventig uur, vier keer per dag veranderde mijn rooster, zes keer per vrije dag wordt je gebeld of je extra kan werken. Ik had geen sociaal leven meer, ik kon nooit ergens bij zijn. De kring om mij heen moest altijd afspraken met mij verzetten en om mij heen draaien vanwege het werk wat ik deed. Dat is vreselijk en kan je niet lang volhouden. Op een gegeven moment ben ik beide parttime gaan doen, dus hier een week in de maand brouwen en dan de rest van de maand vliegen. Dat werd zo zwaar, zeventig uur per week vliegen en dan kwam ik bek af hier aan. In de brouwerij kreeg ik flexibiliteit, een vast contract en een gezonde afwisseling. Ik vond het wel heel moeilijk om mijn baan als stewardess op te zeggen, maar er kwam ook genoeg gedoe met die baan, dagelijkse bedreigingen, mensen hebben echt een kort lontje tegenwoordig. Ik ga lekker bier maken, geen gezeur. Geen gezeur is het zeker in deze mannenwereld, als er iets is dan kunnen we vijf minuten hard staan schreeuwen en daarna is het weer goed en niemand weet het meer.’

Je zei net een mannenwereld, hoe voelt dat voor jou als vrouw zijnde?

‘Heel stoer, bijvoorbeeld op een verjaardag, dan sta ik te vertellen “ik ben brouwster”. Soms geloven mensen je niet eens, dat gebeurt wel vaak. Ik zie er dan wel uit als een blondje… Of mensen zijn echt onwijs geïnteresseerd en gaan dan heel veel vragen, want die weten dan niet hoe het in elkaar zit. Ze kennen dan waarschijnlijke geen brouwer en al helemaal geen vrouw die brouwt. Of als je hier aan het brouwen bent, mensen kunnen door een raam zien waar wij brouwen, dan staan ze echt voor dat raam aapjes te kijken. Ook bij de opleiding die ik samen met Roanne, de andere brouwster, ga volgen. We liepen daar binnen als twee vrouwen tussen zestien mannen en je hoort meteen een opluchting. Ze waren blij dat het niet een volledige mannen klas werd.’

Zitten er ook negatieve aspecten aan vrouw zijn in de bier wereld?

‘Vooral dat je aan het begin niet serieus wordt genomen, dat ze denken ‘Wat moet een vrouw met bier?’ Dat heb ik wel een paar keer mee gemaakt. Dan zijn ze aan het mee lopen bij een rondleiding en aan het kijken wat je aan het doen bent. Ze geloven je niet tot je met kennis over bier jezelf hebt bewezen. Of als mensen gedronken hebben, dan komen er vooral veel opmerkingen.’

Hopen jullie dat meer vrouwen interesse krijgen in het brouwen?

‘Het zou wel leuk zijn. Voor ons is het nu wel een voordeel dat je snel naamsbekendheid kan creëren omdat je een van de enige vrouwen in het vak bent, maar het zou gezellig zijn als er meer vrouwen zijn.’

Over de auteur

Floortje Hoogkamer

Floortje Hoogkamer, beginnende journalist en een spring-in-'t-veld. Vanaf jongs af aan is ze al nieuwsgierig naar wat de wereld haar te bieden heeft. Ze hoopt dat haar verhalen mensen aan het denken gaan zetten. "Het maakt niet uit welke gebeurtenis je beleeft, alleen hoe je er op reageert!"

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *