‘Optreden is iets prachtigs en onbeschrijfelijks ’

‘Optreden is iets prachtigs en onbeschrijfelijks ’

Sooraj Subramaniam, Anuradha Pancham en Indu Panday

De twaalfde editie van het India Dans Festival doet haar intrede. Indu Panday (29) is een klassiek Indiase danseres. Ze beoefent al 23 jaar klassieke Indiase dans en heeft vanaf de eerste editie meegedaan aan het India Dans Festival in het Korzo theater van Den Haag. ‘Er wordt magie gecreëerd.’

Tijdens het India Dans Festival viert het Korzo theater de Indiase dans en cultuur. Korzo presenteert invloedrijke en startende talenten uit binnen- en buitenland. Van klassieke Indiase dans tot moderne dans. Optredens van bekende internationale artiesten worden afgewisseld met tonische, moderne in-house producties. Het klassiek Indiase dansgezelschap Kalpanarts doet ook mee. Dit doen zij al sinds 2011.

Repeteren

Indu Panday is één van de dansers uit het dansgezelschap Kalpanarts. Ze vertelt dat het dansgezelschap ongeveer drie tot vier weken bezig is met repeteren voor het festival. Indu geeft aan dat ze het repeteren als zwaar ervaart. ‘Een voorstelling zal maximaal een uur of anderhalf zijn. Dus op de dag van de voorstelling dans je heel heftig voor een uur. Maar op een repetitiedag ben je zes van de acht uur heel intens bezig. We hebben ook repetitieweken, dus dezelfde inspanning lever je dagen of weken achter elkaar.’

Indu legt uit dat als je een nieuw stuk aan het maken bent, het een tijdje duurt voordat je het in je lichaam kan krijgen. ‘Je lichaam moet nog uitvogelen wat het meest makkelijke is voor jezelf. Het is in het begin nog wat zwaarder voor je lichaam om die logica te vinden, dat maakt het repeteren ook zeker zwaar’, benadrukt ze lachenderwijs.

Kleding

De dansers van Kalpanarts repeteren zes keer per week. Ze beginnen vaak om tien uur s ’ochtends met een individuele warming-up en daarna een warming-up met z’n allen waar de choreograaf de les leidt. Omdat ze nu al opgewarmd zijn, besteden ze de rest van de ochtend aan het maken van nieuwe stukken of het herhalen van oudere stukken die wat intenser zijn. In de namiddag beoefenen ze de stukken voor het festival tijdens een doorloop, waarvoor ze hun traditionele Indiase danskleding aantrekken.

In de kleedkamer, waar twee muren bedekt zijn door een rij van theater spiegels met brandende lampen, doet het dansgezelschap – bestaand uit twee vrouwen en één man – er drie uur over om hun kleding aan te doen. De vrouwen dragen een traditioneel Indiaas danskostuum, waarover Indu vertelt dat die afgeleid is van de sari. ‘De sari bestond uit lange stof die helemaal om je lichaam drapeerde. Dit kostuum hebben ze wat makkelijker proberen te maken door de sari helemaal op te knippen en in verschillende stukken op te delen.’ Ze laat de stof van haar broek zien. ‘Zoals nu, je ziet allemaal haakjes, touwen en knopen zodat het wat makkelijker te dragen is.’

Het moderne danskostuum komt net als de traditionele sari met een bloesje in de bijbehorende kleuren, die in het geval van Indu en haar collega Anuradha Pancham rood zijn. Het kostuum is wel makkelijker te dragen dan de traditionele sari, maar Indu geeft aan dat het erg strak zit en veel tijd kost alles aan te doen. Ook draagt het dansgezelschap juwelen, armbanden en enkelbellen. Tijdens de repetitie ging er af en toe wat mis met de kleding, zoals neusringen die vielen tijdens het dansen.

Mimiek en verhalen

Naast de armbanden en enkelbellen worden gedeelten van de handen en voeten van de dansers rood geverfd. ‘We gebruiken best veel handgebaren in onze dansstijl’, vertelt Indu. De Indiase klassieke dansstijlen die de danseres beoefent dateren tot 200 jaar voor Christus. Vroeger was er niet zoveel licht toen de dansers optraden. ‘Door de handen en voeten rood te verven, kon het publiek de handen en voeten beter zien en de verhalen beter volgen’, legt Indu uit.

‘In de Indiase klassieke dans speelt het vertellen van verhalen namelijk een hele grote rol. Dat wordt gedaan door middel van gezichtsexpressie en mimiek door middel van handgebaren die dus worden gebruikt om een verhaal te vertellen.’ Indu beschrijft de liederen waarop ze danst als poëzie. ‘Je hoeft de oude talen niet per se te beheersen, maar het is prachtig om te merken hoe ze met één woord zoveel kunnen omschrijven.’ Dat wat er wordt bezongen heeft z’n oorsprong in de hindoe filosofie of mythologie.

Indu presenteert dit jaar een nieuwe solo. Het verhaal dat deze dans verbeeldt is haar favoriet. Het gaat over een moeder met een baby. De danseres vertelt dat je in de dans een aantal scenes ziet waar de moeder met haar zoon aan het spelen of dansen is. Dit wordt natuurlijk verbeeld door middel van handgebaren en gezichtsexpressie. ‘Ze spelen verstoppertje, maar de moeder weet door het geluid van de enkelbellen die de baby omheeft waar hij is. Wat er eigenlijk wordt bezongen is de moeder die zegt: ‘’Kijk mijn zoon nou gaan, met de enkelbellen die hij omheeft loopt hij nog heel wankelend’’, hij zet namelijk net zijn eerste stappen.’ Indu vertelt dat de focus van het verhaal ligt op de normale dingen uit het leven verbeelden. ‘Maar, de baby is niemand anders dan één van onze goden, namelijk god Rama. Hij is een kindje met een eigen wil. Het verhaal laat het alledaagse zien maar gelinkt aan een god.’

Helaas nodig

Indu danst vier liveoptredens dit jaar. Optreden voor haar is iets prachtigs en onbeschrijfelijks. ‘Als je er helemaal mentaal en fysiek klaar voor bent, ben je op dat moment gewoon magie aan het creëren’, vertelt ze dromerig met een glimlach. ‘Als je met je mededansers danst, hoef je maar in iemands ogen te kijken en je voelt de connectie. Je voelt ook de connectie met jezelf en het publiek. Er wordt magie gecreëerd.’

Indu vindt het belangrijk dat dit festival bestaat. ‘Of, laat ik het zo zeggen: helaas is het nodig. Het is mooi dat dit festival gecreëerd is maar het zegt ook iets over dat het werk zoals we dat presenteren niet terecht kan in ‘’gewoon theaterland’’. Daar zijn we voor aan het vechten en dat gebeurt hopelijk ooit.’

Bekijk hier de reportage over de voorbereiding op het India Dans Festival:

Over de auteur

Maithili Bansie

Mijn naam is Maithili Bansie. Ik schrijf actueel nieuws voor de Nieuwsooievaar over de regio Den Haag. Het liefst schrijf ik over onderwerpen met betrekking tot de samenleving.

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.