Er komt een dag dat je kind met racisme te maken krijgt, waar je ook vandaan komt

Er komt een dag dat je kind met racisme te maken krijgt, waar je ook vandaan komt

De afschaffing van de slavernij in Suriname wordt ieder jaar op 1 juli gevierd, ook wel bekend als Keti Koti. Hierbij staat ook het herdenken van het slavernijverleden centraal. Op deze dag vindt er jaarlijks een dodenherdenking plaats in Amsterdam om stil te staan bij wat er is gebeurd bij de slavernij.

Hilly Leegstra is van afkomst Surinaamse en heeft van haar familie veel meegekregen van de slavernij. Haar familie heeft het altijd heel belangrijk gevonden om deze dag en het slavernijverleden te herdenken en door te vertellen.

Hoe staat u stil bij het slavernijverleden op deze dag?
Het liefst spendeer ik de dag met familie en hechte vrienden, zij weten wat er in het verleden is gebeurd en dat het voor ons belangrijk is om te herdenken én te vieren. We spreken met elkaar over wat er vroeger is gebeurd, maar ook over wat ons hedendaags nog achterna zit. Onderwerpen als discriminatie, racisme, ongelijkheid komen vaak aan bod. Dit zijn problemen die we als familie allemaal ondergaan helaas.

Om de afschaffing te vieren dragen enkelen van ons traditionele Surinaamse kledij. Natuurlijk is er ook veel eten aanwezig zoals, pindasoep, pandan cake, allerlei zoete drankjes etc. Tussendoor wordt er ook veel muziek geluisterd en gedanst, dat mag echt niet ontbreken!

Hoe is het verleden u bijgebracht?
Hier heeft mijn familie en met name mijn moeder een grote rol in gespeeld. Toen ik nog jonger was werd dit vooral meegegeven wanneer ik ergens dankbaar voor moest zijn. Bijvoorbeeld voor eten, zoals Christenen kort bidden voor het eten, vertelde mijn moeder vaak waarom we dankbaar moesten zijn voor een goede maaltijd. Ze ging daar verder nooit te diep op in toen we nog jonger waren. Toen ik op een leeftijd kwam waarbij ik merkte dat ik wel eens buitengesloten en gepest werd door mijn huidskleur, begon mijn moeder langzamerhand verhaaltjes te vertellen over het slavernijverleden. Daarbij leerde ze mij ook altijd dat ik mijn huidskleur met trots moest dragen, hetzelfde gold voor mijn krullen.

Waarom vond uw moeder het belangrijk om het van jongs af aan mee te geven?
Zelf zegt ze dat het haar ook zo is meegebracht door haar moeder toen ze jong was. Ze vindt het belangrijk dat het al bij kinderen wordt verteld, echter wel stapsgewijs. Kinderen moeten natuurlijk niet schrikken of bang worden van de verhalen die hen wordt vertelt over het slavernijverleden. Vandaar dat mijn moeder begon met vertellen over waar je dagelijks dankbaar en trots op moet zijn.

Natuurlijk wordt het ook meegegeven als een soort voorzorgmaatregel. Er komt een dag dat je kind met racisme te maken krijgt, waar je ook vandaan komt. Dan is het belangrijk dat je kind uiteindelijk weet waarom iemand bijvoorbeeld een racistische opmerking maakt.

Merkt u aan uw moeder dat het onderwerp haar nog steeds aanstaat?
Mijn moeder is nu dementerende en vergeet een heleboel dingen. Vroeger heeft ze nooit door laten schijnen dat ze het er ook wel eens lastig mee had, echter merk ik nu pas dat het haar veel heeft gedaan. Als ik bij haar op bezoek ben in het verpleeghuis merk ik het aan de gesprekken die ze met mij wil aangaan en de liedjes die ze samen wil zingen. Ze zingt graag samen Surinaamse liedjes die we vroeger ook zongen, zo nu en dan schiet ze hierbij vol en moet ze een traan wegpinken.

Over de auteur

Meggy Leegstra

Hallo! Mijn naam is Meggy Leegstra en ben 21 jaar oud. Ik ben opgegroeid in Rijswijk en ben vaak te vinden in Den Haag. Ik heb o.a. op school gezeten in Den Haag en heb City Host mogen zijn voor de mooie hofstad! Momenteel ben ik eerstejaars student aan de School voor Journalistiek in Utrecht, ik maak graag content over maken over onderwerpen als, muziek, theater, samenleving en cultuur. Mijn doel is om een keer een documentaire serie te maken over een van deze onderwerpen!

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.