Amper les; hoge kosten

Amper les; hoge kosten

Dagen achter elkaar zit ik in mijn kamer achter mijn laptop. Niemand die ik zie of echt spreek. Een docent op mijn scherm die de lesstof uitlegt, ik kan zien dat hij zijn best doet om de klas te betrekken, maar voor mij zal dit niet werken. Met geluk kan ik één of twee dagen in de week naar school, waar ik eindelijk iedereen kan spreken en een beetje het studentenleven kan beleven. Het eerste uur is een hoorcollege waar we keurig op anderhalve meter van elkaar een interessante les kunnen volgen. Het uur daarna hebben we les in een lokaal, gezellig, maar zodra we de klas betreden blijkt er geen docent aanwezig te zijn, zij staat in het lokaal ernaast les te geven en wij mogen dit volgen op onze laptop. Door de coronamaatregelen krijgen we amper fysiek les. De basisbeurs is ook nog eens afgeschaft voor HBO’s en Universiteiten, maar het collegegeld moeten we gewoon betalen. 

In heel Nederland zijn er allemaal maatregelen getroffen om de verspreiding van het virus zo veel mogelijk te voorkomen. Deze maatregelen veroorzaken problemen bij studenten, zoals; gebrek aan de mogelijkheid om sociale contacten te kunnen maken, eenzaamheid, depressies, werkloosheid, matig onderwijs en nog veel meer. Zelf ben ik hierdoor ook mijn bijbaan verloren en de kans is klein dat ik een nieuwe baan vind, maar het collegegeld moeten we gewoon betalen. 

Het voelt allemaal zo oneerlijk. Waarom krijgen wij niet gewoon de lessen op school die we nodig hebben? We betalen nu voor onderwijs dat we helemaal niet krijgen. Als ik iets online bestel en daar van te voren voor betaal, verwacht ik ook dat het pakketje gewoon binnenkomt. Maar stel je voor dat dat nooit gebeurt, dan wordt je toch boos? Ik raak dan gefrustreerd, bel naar de klantenservice en eis mijn geld terug. Toch betaal ik nu iedere maand collegegeld en krijg ik daar amper iets voor terug. Waarom dien ik daar geen klacht over in? Ik kan wel in mijn eentje zeggen dat het niet eerlijk is, maar dat zal het verschil niet maken. Dus wat kan ik wel doen? Uit frustratie heb ik al drie keer een petitie getekend die voor compensatie van het collegegeld is, in de hoop dat er verandering in gaat komen, maar het collegegeld moeten we gewoon betalen. 

Waar gaat het geld van de studenten eigenlijk naartoe? De docenten werken in deze tijd veel uit huis en maken misschien ook wat minder uren, ik heb namelijk minder les. Natuurlijk moeten de docenten alsnog hun vaste salaris verdienen, maar de aanvulling zou dan toch vanaf de overheid moeten komen en niet van de studenten? Daarnaast kunnen de studenten amper gebruik maken van de campus om te leren of schoolprojecten te doen. De studenten mogen niet eens gewoon in de hal zitten, omdat er dan sprake is van groepsvorming en dat is verboden. Niet kunnen studeren op school is toch gek? Veel fysieke lessen worden vervangen door online lessen. Je krijgt dan wel de informatie, maar de drempel om vragen te stellen ligt voor mij te hoog en ik denk dat meer studenten daar last van hebben. De kans dat hierdoor studievertraging ontstaat neemt toe, maar het collegegeld moeten we gewoon betalen. 

Ik vind het ontzettend jammer dat we niet de gezellige sfeer kunnen beleven en sociale contacten kunnen maken die bij het studentenleven horen. Ik heb niet voor een NCOI cursus gekozen, ik was dan waarschijnlijk wel goedkoper uit geweest. Alle coronamaatregelen treffen ons, als studenten, erg hard. Een tegemoetkoming in het collegegeld lijkt me het minste wat de overheid kan doen. Moeten we het collegegeld nu nog steeds gewoon betalen? 

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *