‘’Ik verdien geen reet met deze projecten”

‘’Ik verdien geen reet met deze projecten”

Hendrik Behnen aan het opnemen in zijn studentenkamer.

Zwolle – Het is rond een uur of twee als ik bij Hendrik Behnen binnenstap in zijn studentenhuis te Zwolle. We kennen elkaar van de opleiding artiest muziek in Leeuwarden waar we beiden afgestudeerd zijn als “volleerd muzikant’’. Voor Hendrik was dit niet genoeg. Momenteel studeert hij Jazz en Pop aan het conservatorium in Zwolle. We nemen plaats in zijn kamer die voor de helft wordt bezet door een bed, iets meer dan één kwart staat vol met muziekapparatuur en de laatste kwart is loop/opslagruimte. Hendrik neemt plaats achter een bureau vol met klavieren van piano’s en synthesizers en begint met opnemen.

Op dit moment speelt Hendrik in meerdere projecten. Duende, een kleinkunstproject waarmee hij samen met zangeres Nederlandstalige covers speelt. Bonna Nikki, een opkomende Indie-popband. Daarnaast heeft hij een eigen improvisatieformatie (jazz/groove) en doet hij opnames voor meerdere muzikanten. Dit alles in combinatie met de studie en het lesgeven aan een muziekschool.

Over het muzikantenleven in coronatijd:

‘Er zijn natuurlijk weinig optredens, maar als ik kijk naar de projecten waar ik momenteel aan werk zijn dat er best veel. Met Bonna Nikki spelen we mee met de popronde, een rondreizend muziekfestival door heel Nederland, en zijn we bezig met een plaat opnemen.

Voor Duende zijn we bezig met een videoserie van tien video’s waarvan net de laatste opnamedag is geweest. Deze video’s plaatsen we online. Ik hoef niet per se te spelen voor een publiek. Het opnemen van muziek en maken van video’s evenals het lesgeven zie ik net zo goed als spelen. Dat hoeft niet altijd op een podium plaats te vinden. Mijn mazzel is dat ik nog op school zit, als ik vorig jaar afgestudeerd zou zijn had dit een kut jaar geweest. Maar door school heb ik nog een financiële back-up. Uiteindelijk probeer ik mezelf in de markt te zetten door het opnemen uit te breiden en op het moment dat ik minder kan optreden mezelf online te laten horen.’

Kan je daar een beetje van rondkomen? 

‘(Lachend) Ik verdien geen reet met deze projecten. Gelukkig geef ik ook nog les. Ik draag mijn kennis over aan mensen die iets minder kennis van muziek hebben. En ik vind dat heel leuk om te doen. Als zzp’er ben ik in dienst bij de muziekschool. Nu heb ik acht leerlingen en werk ik daar elke donderdag. Op het moment verdien ik rond de 300 euro per maand, wat maar een klein gedeelte is van het inkomen wat je uiteindelijk wilt hebben, maar op dit moment kan ik er ook niet meer bij doen vanwege school. Dat heb ik ook aangegeven bij de muziekschool waarop zij besloten hebben een extra piano docent aan te nemen die op een andere dag kan werken.’

Ben je niet bang dat je dan leerlingen kwijtraakt? 

‘Nee daar ben ik niet bang voor. Mijn leerlingenaantal is heel stabiel en ik ben er tevreden mee. Het enige is dat wanneer ik klaar ben met studeren; ik niet gelijk meer dagen kan gaan werken. Wel heb ik een lijntje lopen om band coaching les te gaan geven. En ik kan natuurlijk ook particulier les gaan geven of een andere muziekschool zoeken. Tuurlijk is het lekker het lesgeven uit te breiden, maar ik wil daar niet op inzetten. Veel mensen zeggen: “als het niet lukt als muzikant ga ik wel lesgeven.” Daarmee maken ze de aanname dat lesgeven heel makkelijks is om te doen. Maar lesgeven is niet voor iedereen weggelegd.’

Is het voor jou weggelegd? 

‘Ik doe het al veel en ik weet dat ik het kan. Ik geef al meer dan een jaar les en ik weet dat ik met mijn ervaring makkelijk kan binnenkomen bij andere muziekscholen. Voor mij is dat de simpelste weg. Alleen moet je niet altijd de simpelste weg nemen. Ik ga liever spelen en creëren. ‘

Terwijl Hendrik verder gaat met opnemen schiet ik foto’s. Het leidt hem merkbaar af. Als hij klaar is, wordt er pizza besteld. Na het eten praten we over de moeilijke taak om een plek voor jezelf te creëren op de markt, de onzekerheid die het met zich meebrengt en de overeenkomsten tussen muzikanten en journalisten. Ik mijmer wat over mijn afwegingen om het muzikantenleven op een lager pitje te zetten. Op de achtergrond speelt Steely Dan. Hendrik opent nog een biertje.

Over verdienmodellen:

Dus eigenlijk wil je het liefst geld verdienen met  spelen? 

‘Ja, het spelen, produceren. Het verkopen van de dingen die ik heb gemaakt.’

Dus het leven van streaming inkomsten? 

Als dat mogelijk is zou ik dat de aller vetste manier van leven vinden.

Is dat mogelijk? 

‘Tuurlijk is dat mogelijk. Er zijn genoeg YouTubers die alleen al van de advertenties kunnen leven. Maar als je een goed album hebt, kan dat veel vaker beluisterd worden dan een vlog, die kijk je maar een keer. Een muziekvideo, als die echt vet is, ga je veel vaker streamen. Dus je hebt content die gemaakt is voor replays. Die mensen vaker willen horen.’

We praten verder over hoe vaak je beluisterd moet worden om er een maandinkomen aan over te houden, de manier waarop je meer geld verdient als je beroemder wordt. Ik vraag Hendrik naar zijn doel in de muziek.

‘Kijk, het muziek maken daar houd ik van. Als ik op een punt kom dat ik de muziek kan maken die ik wil, met de mensen die ik wil en hiervan kan rondkomen, dan heb ik mijn doel gehaald. Ik maak me niet druk over de toekomst. Het belangrijkste is om relevant te blijven en dat probeer ik met de output die ik heb. Vorig jaar heb ik een hele tijd gedacht om te stoppen. Ik heb dit niet gedaan omdat ik niet zou weten wat ik anders moet doen. En ergens ben ik er ook van overtuigd dan ik het kan en dat het me gaat lukken. Daarom zet ik ook in op meerdere projecten, er hoeft er immers maar een te slagen.’

En wat nou als ze allemaal niet slagen? 

‘Dan komen er wel weer andere projecten. Ik ga net zo lang door totdat één project slaagt.’

Is dat niet ontmoedigend? 

‘Tuurlijk is dat ontmoedigend. Maar degene die de meester is, is degene die de meeste fouten heeft gemaakt. Ik denk dat je er alleen maar komt als je vaak faalt.’

Over twijfel: 

Twijfel je nooit? 

Ik twijfel elke dag, of ik wel goed genoeg ben als muzikant, of ik wel rond kan komen. Ik twijfel aan zoveel.

Hoe uit die twijfel zich? 

Twijfel komt bij mij voor in de vorm van jaloezie. Dan zie of hoor ik iemand spelen en dan denk ik “fuck man, dat kan ik nog niet” of “dat doet hij heel erg goed en dat wil ik ook”.

Als ik zo iemand zie dan ga ik twijfelen aan mezelf. Dan vraag ik me af of ik ook op die plek kan komen. Kijk je bent altijd onzeker over wat je kan. Zelfs als ik iets uitbreng ben ik nog onzeker over of mensen het wel mooi gaan vinden. Uiteindelijk weet ik dat als ik iets opneem, dat resultaat het beste is wat er op dat moment uit komt. Het is sowieso heel lastig om tevreden te zijn over wat je hebt opgenomen. Je ziet altijd wat er niet goed aan is. Ik ben nu pas op het punt dat ik mijn eerste plaat durf te laten horen aan anderen. Ik was eerst altijd bang dat ze het niets zouden vinden. Dat was een werkelijke angst in mijn hoofd. Maar sinds ik het laat horen krijg ik alleen maar goede reacties.  Nu er tijd tussen zit, is het ook niet meer zo persoonlijk als toen ik het uitbracht.

Niet meer zo persoonlijk? Waar zit die afstand dan?  

De afstand zit in het feit dat je muzikaal gegroeid bent. Ik kijk met trots terug op dat wat ik heb gedaan. Je zal nooit op het beste van je kunnen beginnen en je zal er ook nooit eindigen. Uiteindelijk is het onderweg zijn het belangrijkste.

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *