Nu ben ik als de dood voor de dood

Nu ben ik als de dood voor de dood

Beeld: Bart Niewenweg

UTRECHT – Bart Niewenweg is een eerstejaars student aan de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht. De tweeëntwintig jaar oude student studeert Audiovisual Media, een studie die je opleidt tot creatief filmmaker. Samen met twee medestudenten staat Bart op het punt om een fictiefilm te gaan maken over rouw en het ongemak wat daar omheen bestaat. Bart zal zelf de taak als regisseur op zich nemen.

Waar gaat de film over?

In de film volgen we Rijn en Friso die op de boerderij van hun overleden ouders wonen. De boerderij is nu van Friso. De dood achtervolgt de broers. Rijn is zijn vriendin Susanna twee weken geleden verloren tijdens een grote brand. Rijn is al zijn bezittingen verloren. Alleen een oude caravan heeft de brand overleefd. Rijn slaapt nu in de caravan op het terrein van de boerderij, vlak naast de koeienstal. Er is geen ruimte meer in de boerderij zelf, omdat Friso daar woont met zijn vrouw Petra en hun twee kinderen.

Kan je mij iets meer vertellen over de twee hoofdpersonen?

Rijn, onze hoofdpersoon, is vijfentwintig en zit nog midden in het rouwproces. Hij heeft last van woede en schuld, maar vooral verlatingsangst. Als je Rijn niet goed kent, komt hij onsympathiek over. De dood loslaten en accepteren lukt hem nog niet. Hij is alles verloren door een brand en dat doet pijn. Rijn zou het liefst de hele dag willen huilen en schreeuwen, maar daar krijgt hij voor zijn gevoel geen ruimte voor. Er moet gewerkt worden op de boerderij waar Rijn liever niet wil zijn, maar wel is opgegroeid. De twee broers hebben van hun ouders geleerd dat toegeven aan gevoelens of erover praten het werk alleen maar in de weg zit. Toen Rijn’s ouders op jonge leeftijd overleden en hij de keuze kreeg om de boerderij te erven, koos hij voor wat in zijn ogen vrijheid was; reizen met Susanna in hun caravan. Op deze manier liet hij zijn oudere broer achter met de boerderij.

Friso van dertig leidt daarentegen een rustig bestaan. Hij heeft een lopend bedrijf en een gezin dat hij moet onderhouden, waardoor hij een groot verantwoordelijkheidsgevoel heeft. Er vindt weinig verandering plaats, totdat zijn jongere broertje alles verliest door een huisbrand en weer terugkeert naar zijn ouderlijk huis. Friso voelt de verantwoordelijkheid om Rijn op te vangen, maar Rijn moet hem niet te veel voor de voeten gaan lopen. Er is geen slaapplek in de boerderij voor Rijn, dus mag hij met zijn caravan op het terrein van de boerderij verblijven. Friso heeft de boerderij van zijn ouders geërfd toen hij drieëntwintig was. Hij heeft het gevoel dat zijn familie hem toen in de steek heeft gelaten. Friso doet alles zelf in en om de boerderij om het beter te doen dan de rest, maar dat werkt averechts.

Hoe ben je op het idee voor de film gekomen? 

Ik heb tegenwoordig vaker last van paniekaanvallen, maar die zijn meestal niet gerelateerd aan hele concrete situaties. Nu is het idee voor deze film echter wél ontstaan uit een paniekaanval die gerelateerd was aan een hele concrete situatie. Een tijdje geleden kwam ik een vage kennis tegen in een museum, waarvan ik wist dat zijn vriendin twee maanden daarvoor was overleden door een aanrijding met een vrachtwagen. We hadden kort oogcontact met elkaar, vlak naast de garderobe van het museum. In plaats van dat ik hem aansprak, werd mijn keel droog, sloegen mijn hart en hoofd op hol en begon ik gigantisch te transpireren. Toen ben ik het toilet in gevlucht, puur omdat ik niet wist wat ik tegen hem moest zeggen. Moet ik hem condoleren? Zeg ik: “Goh… wat erg wat er is gebeurd” of doe ik alsof ik niet weet wat er is gebeurd? Deze vragen schoten door mijn hoofd. “Vroeger was ik niet bang voor de dood, nu ben ik als de dood voor de dood…”, rapt rapper Sef in zijn nummer ‘Niks Missen’. In deze tekst kan ik mij heel erg vinden; ik ben namelijk als de dood voor de dood. Na die specifieke dag in het museum voelde ik de urgentie om dit onderwerp verder uit te zoeken en het gesprek daarover aan te gaan. Voor mijzelf en de mensen die daar ook moeite mee hebben wil ik juist de drempel opzoeken, toevallig in de vorm van een fictiefilm.

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *