EEN KIJKJE BIJ EEN VERBORGEN PARELTJE IN UTRECHT: NATUURPARK BLOEYENDAEL

EEN KIJKJE BIJ EEN VERBORGEN PARELTJE IN UTRECHT: NATUURPARK BLOEYENDAEL

foto: Vincent Claessens

Aan de rand van Utrecht ligt Bloeyendael, een klein en knus natuurpark geheel onderhouden door vrijwilligers. Toen in 1990 het park dreigde te verdwijnen richtte boze buurtbewoners de stichting Bloeyendael op en gingen de strijd aan met de gemeente. Het park bleef behouden, maar uit frustratie over het slechte onderhoud namen vrijwilligers van de stichting zelf het heft in handen. Resultaat: Enorme biodiversiteit op een plek waar natuur en dieren de vrije hand krijgen. Grada De Vries is één van die vrijwilligers en vertelt tijdens een wandeling door het park vol trots en passie over het voor haar zó belangrijke stukje natuurschoon.

Bij de ingang van park Bloeyendael staat een klein gebouwtje, een mooie uitvalsbasis voor de vrijwilligers die het park onderhouden. Het wordt omgeven door een veldje wilde bloemen en een rijtje bijenkorven. In dit exclusieve tuintje kan men even uitpuffen, koffiedrinken en bijpraten na noeste arbeid. Grada de Vries (…jaar) is één van die bevlogen vrijwilligers die hier wekelijks te vinden zijn. Ze is al een jaar of zeven betrokken bij het park: “Wanneer ik hier wandelde dacht ik altijd al: Hier ga ik ooit werken”, vertelt ze. “Ik houd van bezig blijven dus toen ik met pensioen ging heb ik me bij deze club van ongeveer honderd vrijwilligers aangesloten.”

Terwijl Grada vertelt over het onderhoudswerk wat haar groepje vrijwilligers momenteel bezighoudt strijkt er een oranje bevlekte vlinder gracieus neer op haar hand. “Kijk eens”, zegt Grada zichtbaar enthousiast. “Wat gezellig hè, die komen echt niet zomaar op een mens zitten, ze voelt zich veilig hier.” Het kenmerkt haar waardering voor de kleine dingen in de natuur. Ze vertelt dit soort momenten te koesteren: “Dit is nou een mooi voorbeeld van wat ik zó leuk vind aan het park, de natuur weet je iedere keer weer te verrassen.”

Dat Bloeyendael de vrijwilligers steeds weer verrast komt mede door de grote biodiversiteit. Het bijzondere aan het park is dat de natuur de ruimte krijgt om zich op een natuurlijke manier te ontwikkelen. Echter wel met de nodige hulp van vrijwilligers legt Grada uit. “Wij faciliteren de natuur als het ware, we creëren de voorwaarden zodat er zoveel mogelijk kansen zijn voor allerlei verschillende planten en dieren om te groeien. Zelf zaaien we bijna niks, we laten komen wat er vanuit de natuur komt.”

Wel wordt er hard gewerkt om de paden begaanbaar te houden en invasieve planten en onkruid die de biodiversiteit bedreigen terug te dringen. Grada is aanvoerder van één van de onderhoudsploegen en werkt standaard iedere woensdag een uur of vijf in het park. Maar haar betrokkenheid gaat verder dan dat. Ze is hier namelijk ook op een hoop andere dagen te vinden. Bijvoorbeeld tijdens de hooitijd als er gemaaid moet worden: “Als we gaan hooien komt Dirk met de hooiwagen en werk ik hier zo’n veertien dagen achter elkaar. Ik hark me dan helemaal suf, ze noemen mij ook wel de opharker”, vertelt Grada grappend. Moe wordt ze er niet van, het voelt voor haar niet als werk: “Ik krijg er juist energie van. Het maakt mij helemaal zen als ik hier bezig ben, dan voel ik mij als een natuurproduct. Ik vind het heerlijk om me zo te voelen, onderdeel van en in contact met de natuur.”

Terwijl Grada door het park wandelt en al haar favoriete plekjes aanwijst, trekken van allerlei zaken haar aandacht. Kleine details die aan een doorsnee wandelaar voorbij zouden gaan leiden tot verwondering. Blijdschap straalt van haar gelaat af als ze ergens een nieuwe bloem ontdekt. Ze kent het park en alle planten beter dan haar eigen broekzak. Haar passie voor de natuur deelt ze graag met bezoekers: “Ik word vaak aangesproken met vragen als ik aan het werk ben. Als mensen interesse tonen en geïnteresseerd zijn loop ik graag een stukje met ze rond. Bijvoorbeeld naar een broedhoop voor de ringslangen, dan zijn mensen toch weer verrast over wat er hier allemaal is.”

Voor wie niet het geluk heeft Grada op een werkdag tegen het lijf te lopen heeft ze nog wel wat tips voor een wandeling door het park. “Mijn favoriete plekje is het slingerlaantje. Het is daar zó mooi, romantisch bijna. Daar zou ik absoluut even langslopen.” Verder valt haar op dat mensen hier vaak over heel veel dingen heen kijken. Haar remedie: “Let goed op wat je ziet, kijk goed om je heen. De mooiste dingen zitten soms in de details. Laat je je verrassen, beleef het en geniet!”

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.