‘Ik wist zeker dat ik soldaat zou worden’ – Interview

‘Ik wist zeker dat ik soldaat zou worden’ – Interview

Halil Çelme (23) is geboren en getogen in Tiel. Momenteel dient hij de Koninklijke Landmacht in de luchtmobiele brigade. Als zoon van Turkse ouders is hij een van de weinigen van zijn soort bij defensie. Zijn achtergrond doet er op de kazerne verder niet toe, bij defensie is iedereen gelijk.

Ik ben zeker tevreden met mijn keuze. Het is erg breed. Vroeger wilde ik al soldaat worden. Ik wilde altijd al iets met actie of avontuur doen. Mijn ouders vinden het geweldig. Zij zagen mij vroeger al spelen met houten wapens of speelgoedgeweren, van die ‘nerf guns’ weet je wel. Ze vinden het alleen maar mooi om te zien dat ik mijn dromen achternaga. Ik wist eigenlijk altijd wel zeker dat ik dit zou gaan doen. Is het anders bij defensie vanwege mijn Turkse achtergrond? Eigenlijk heb ik totaal geen problemen of vreemde blikken ervaren omdat ik Turks ben, helemaal nooit. Er zitten ook wel andere mensen met een buitenlandse achtergrond, maar in de meeste gevallen betreft dat een westerse achtergrond, zo zitten er bijvoorbeeld een aantal mensen met een Belgische achtergrond op de kazerne.

Hoe een dag eruitziet bij defensie? Wij krijgen elke week een weekplanning. Voornamelijk als we op de kazerne zijn, dus niet in het bos, beginnen we meestal met corveeën. Als we net wakker zijn beginnen we gelijk met schoonmaken, dat is om zes uur ’s ochtends. Rond zeven uur eten we en om half acht komt er een inspectie, zij kijken of alles schoon en geordend is. Om acht uur begint onze dag met een ochtendsport, dat duurt meestal tot tien uur. Daarna kan je snel douchen en weer wat eten. Erna is de aanvang van de les. De lessen kunnen variëren van kaartlezen tot wapenhandelingen tot schiethoudingen bijvoorbeeld. De variatie in soorten lessen is erg breed. Dat duurt meestal tot zes uur in de avond, waarna we gaan eten.

Wat ik het zwaarst vind bij defensie maar ook tegelijkertijd het leukste is ‘bivakkeren’. Dat is wanneer we voor een paar weken het bos in gaan. Alles wat wij leren op de kazerne voeren we in het bos in de praktijk uit. Dat is wanneer het voor ons ‘voor het echie’ is, dat is dus het leukste moment.

Mijn advies voor iemand die wil beginnen bij defensie?

Ik zeg zeker doen! Het is een uitdaging, je gaat je echt niet vervelen. Er gaan zware momenten komen dat je aan jezelf gaat twijfelen, maar daar moet je jezelf doorheen zetten. Je begint immers met een opleiding. Erna wordt het alleen maar beter. Je zit met leuke mensen om je heen en je leert elkaar echt goed kennen aangezien je elke dag constant samen bent. Je ziet elkaar veel vaker dan dat je jouw eigen vrienden of familie ziet. Zoiets verbroedert wel.

Bij mij thuis was respect erg belangrijk en voor elkaar zorgen, als een team. Ik ben blij dat ik die waarden heb meegekregen omdat deze waarden bij defensie ook erg van belang zijn. Bij defensie doe je niets individueel maar juist als collectief. Verder is respect voor je bovengeschikten alles bij defensie.

Mijn mooiste prestatie bij defensie was toen wij drie weken in het bos hebben gebivakkeerd. We sliepen per week maar tussen de zes en twaalf uur. We kregen onregelmatig eten, dus af en toe wel en soms niet. We waren helemaal gesloopt, maar we zijn er doorheen gekomen. Als ik daar achteraf op terugkijk besef ik dat het hele mooie momenten waren, waardoor ik dingen meer ben gaan waarderen. Ik denk dat dat ook mijn meest leerzame tijd was.

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *