Hoe kan het dat Afrika nog steeds de zorg niet op orde heeft?

Hoe kan het dat Afrika nog steeds de zorg niet op orde heeft?

Afbeelding - Joost Meily

Afrika is een heel divers continent waar weinig controle over is. Veel hulp van buitenaf is vaak noodzakelijk om economieën op gang te helpen en honger te bestrijden. “In Afrika sterft 40% van de kinderen onder de 5 jaar aan longontsteking, diarree of malaria” (Unicef, 2020 ). Ook vervuiling is een groot probleem in Afrika, drinkwater is schaars en meestal niet goed drinkbaar. Het water veroorzaakt diarree wat in combinatie met uitdroging en ondervoeding vaak tot de dood lijdt. Dit zijn situaties die in het westen ondenkbaar zijn. Hoe kan het dat veel Afrikanen lijden onder deze omstandigheden?

De conferentie van Berlijn en uitbuiting van Afrikaanse landen door het westen is hier de oorzaak van. Landen werden met een liniaal onderling verdeeld door imperialisten. Tot de dag van vandaag zijn de gevolgen van dit besluit zichtbaar in de Afrikaanse samenlevingen. Afrika wordt door vele ernstige gebeurtenissen geteisterd; van rebellen, armoede en corrupte monarchieën tot overstromingen, droogte en ziektes.

Door de vele controverse over Afrika in het nieuws wordt het belangrijkste aspect in een samenleving wel eens vergeten. De gezondheid en welzijn van een mens.

 

De zorg is in Afrika nogal ingewikkeld. Een aantal landen zijn erg opzichzelf en een ander deel is zeer afhankelijk van andere landen en de export van medicijnen. Ook relaties tussen landen verlopen niet geheel soepel. Samen plannen maken voor de zorg in Afrika is een begrip wat nog geen voet aan de aarde krijgt. Nadat de Afrikaanse Unie is opgezet om relaties te verbeteren en contact te versoepelen zou je zeggen dat hier grote stappen in worden gemaakt. Helaas verloopt dit niet altijd naar behoren. Landen worden geschorst vanwege misstanden en niet-rectificeerbare staatsgrepen. Dit bemoeilijkt de continentale zorgverlening.

Afrika lukt het als continent niet in zijn eentje om de crisis rond zorg op te lossen. Een organisatie die de gezondheid van mensen op één heeft staan is de WHO (World Health Organization). “WHO’s primary role is to direct international health within the United Nations’ system and to lead partners in global health responses”. Door de WHO worden westerse landen betrokken bij de opbouw van stelselmatige zorg in Afrika, gefinancierd door een vrijwillige en vastgestelde bijdrage. Op basis van een bepaald schema wordt bepaald hoeveel de vastgestelde bijdrage is. Vanuit een wereldwijde blik kijkt de WHO wie, wat en waar we mensen het best kunnen helpen. Hiervoor zijn geen vaste regels en wetten. Op basis van onderzoek en cijfers worden deze beslissingen gemaakt.

Landen die steun het hardst nodig hebben zijn vaak ook landen waar corruptie een groot probleem is. Geld en steun kan op een eerlijke manier verdeeld worden maar als corruptie de overhand heeft worden problemen niet opgelost. Uit cijfers van de Corruption Perceptions Index blijkt dat Sub-Sahara Afrika het laagst van alle regio’s scoort met 33 waar bij 100 zich geen corruptie voordoet en 0 zeer corrupt is.

Voor veel Afrikaanse landen vraag ik mij af of zorg en welzijn van de burger wel centraal staat in de maatschappij. Vele initiatieven worden ondernomen om gedupeerde landen de steun te geven die nodig is. Maar zolang deze steun via regeringsleiders in de eigen zak wordt gestoken of geïnvesteerd in zaken waar het niet voor bedoeld is vraag ik mij af of de omstandigheden zoals ze nu zijn ooit opgelost gaan worden. We kunnen als het westen meer doen echter is het wantrouwen dat is ontstaan wel op zijn plek. Een corrupt land heeft de prioriteiten niet op de juiste plaats staan, dit gaat ten koste van de economie, welgesteldheid maar vooral de gezondheid van de burger.

 

Over de auteur

Joost Meily

Ik ben een gedreven student die alles wil weten van natuur en wetenschap. Ik maak graag verhalen over de Nederlandse natuur en nieuwe ideeën voor innoverende projecten. Ook geschiedenis en verdiepende research houden mij niet tegen een mooi verhaal te maken. Bij elk verhaal dat ik heb gemaakt wil ik iets nieuws hebben geleerd, gewoonweg opzoeken is voor mij niet voldoende.

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *