Wildplakken: vrijheid van meningsuiting of vervuiling van het straatbeeld?

Wildplakken: vrijheid van meningsuiting of vervuiling van het straatbeeld?

Lantarenpalen, prullenbakken en stoplichten: niks in de openbare ruimte lijkt veilig te zijn voor stickers. De zogenaamde wildplakkers zien het als een vorm van vrijheid van meningsuiting, terwijl gemeentes de stickers liever zien verdwijnen uit het straatbeeld.

Je fietst er waarschijnlijk dagelijks langs zonder het op te merken, maar geplakte stickers zijn een vast onderdeel geworden van het straatbeeld van veel steden. Tegenwoordig staat niet alleen reclame op de stickers, maar gebruiken wildplakkers ze  ook om politieke berichten de straat op te krijgen.

Het plakken van stickers is niet zonder risico. De meeste gemeentes hebben het per wet verboden in hun Algemene Plaatselijke Verordening. Een wildplakker riskeert in de meeste gemeentes een boete van tot wel 150 euro. De gemeente Maastricht doet er zelfs een schepje bovenop en stelt ook de organisatie op de sticker aansprakelijk, terwijl ze er misschien niks mee te maken.

Desondanks hebben veel gemeentes moeite om de toestroom van stickers in de openbare ruimte tegen te gaan. Wildplakkers moeten namelijk op heterdaad betrapt worden om een boete op te lopen. Gemeentes bieden plakzuilen aan waar men politieke en culturele uitingen op kwijt kunnen. Toch kunnen veel mensen daar niet hun ei kwijt, mede doordat de plakzuilen worden overwoekert met commerciële affiches.

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.