“Twee hele dikke strepen kwamen tevoorschijn”

“Twee hele dikke strepen kwamen tevoorschijn”

(Foto door Ashley)

“Mijn naam is Ashley en ik ben negentien jaar oud. Acht weken geleden werd ik moeder van mijn dochter, Xoëy. Zelf woon ik nog bij mijn moeder. Ik ben al in bezit van een ROC MBO 2 veva diploma. Dat is een diploma in defensie. Als Xoëy vier is wil ik dan ook graag de defensie in. Maar voor nu is er in de zorg altijd werk te vinden en heeft mijn dochter een goed voorbeeld nodig, daarom volg ik nu de opleiding verzorgende individuele gezondheidszorg op het ROC in Nijmegen.  

Mijn zwangerschap was vermoeiend, echt heel zwaar. Ik sliep de laatste maanden nog maar drie of vier uur op een nacht, met geluk. Mijn schoenen paste niet meer en mijn voeten deden altijd pijn.  

Ik ben alleenstaande moeder. De vader van Xoëy wilde niet voor haar en mij zorgen, daarom ben ik bij hem weggegaan. Ik heb geen contact meer met haar vader en daar heb ik ook geen behoefte aan. Hij wilde haar opgeven voor adoptie, het liefst wou hij dat ik abortus pleegde. Zijn ouders denken daar ook zo over. Zij wilde een DNA-test doen omdat ze niet geloofde dat het kind echt van hem was. Toen het was bewezen dat hij echt de vader was, wilde ze dat ik een contract ondertekende waarbij Xoëy hen nooit zou ontmoeten en zijn naam niet genoemd zou worden. Dat contract heb ik absoluut niet ondertekend. Hun eisen zijn absurd, ik wil niks met ze te maken hebben. Het is mijn lichaam en mijn dochter. Als zij geen verantwoordelijkheid willen nemen, teken ik ook niks.  

Als Xoëy later naar haar vader en haar opa en oma vraagt zal ik haar de waarheid vertellen, maar wel pas als ik vind dat ze oud genoeg is. Niemand wilt horen dat je vader en opa en oma je niet willen kennen, dat wordt moeilijk om te vertellen. Maar toch wil ik haar alle waarheden vertellen, daar heeft ze recht op. Ik ben erg teleurgesteld in de vader van Xoëy, we waren twee jaar samen en hij kende mij door en door. Ik dacht dat het wel goed zat ook al ging het moeilijk worden. Ik wilde er alles aan doen om een gezin te vormen maar hij dacht daar helaas anders over. Het interesseert me nu niet meer hoe hij erover denkt. Ik ga het gewoon zelf doen.  

Ondanks dat Xoëy hartstikke welkom voor mij is, was het geen geplande zwangerschap. Ik ben zwanger geraakt door de pil heen. De eerste paar weken had ik veel buik- en hoofdpijn, daarvoor belde ik de huisarts zij vertelde mij dat ik een zwangerschapstest moest doen. Ik ben toch niet zwanger dacht ik bij mijzelf, maar goed test gehaald en gedaan. Twee hele dikke strepen kwamen tevoorschijn. In het begin was ik heel verdrietig. Ik wist niet dat ik zwanger was dus ik heb gewoon gedronken. Ik was bang, bang dat ze iets had en dat dat dan mijn schuld zou zijn. Snel maakte ik een afspraak bij de verloskundige. Eenmaal daar aangekomen was ik zo nerveus dat ik voor de deur begon te huilen van de spanning. Maar haar hartje klopte en het was liefde op het eerste gezicht. Ik heb geen seconde twijfel gehad over of ik Xoëy moest houden.  

Mijn moeder was heel blij voor mij, ze kocht leuke dingen voor Xoëy. Nu helpt ze mij als ik bijvoorbeeld naar school ben, dan zorgt ze voor mijn dochter. Xoëy is haar beste vriendinnetje. Ik heb ook nog een zusje en twee broertjes. Mijn zusje wist het wat later dan mijn moeder: toen ik naar babynamen ging zoeken. Zij was ook erg blij. Ze vroeg mij of ze echt tante werd, “tuurlijk” zei ik. Ze beloofde dat ze zoveel met Xoëy ging spelen als Xoëy zou willen. Mijn broertjes snapte het niet, pas toen mijn buik groot was met 30 weken.  

Eerst wilde ik zeker nog meer kinderen. Ik vind een gezin van twee – drie, misschien zelfs vier kinderen ideaal. Mijn droom was altijd om zo kort mogelijk na elkaar de kinderen te krijgen,dus bijvoorbeeld dat ik het tweede kind krijg wanneer Xoëy een is. Daar denk ik nu heeeel anders over.”

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *