What is DIS!?

What is DIS!?

Foto door wikipedia.com

Praten over psychische stoornissen is vaak taboe. Mensen die het hebben schamen zich ervoor en mensen die het niet hebben, willen er eigenlijk niks van weten. Inmiddels wordt het hebben van een depressie of angststoornis al redelijk aanvaard. Maar willen mensen wel iets weten van iemand met psychoses? Of iemand die switcht van persoonlijkheden? “Je kan toch niet zomaar midden in een gesprek een ander persoon worden?” Waar komt dit door? Ik ben ervan overtuigd dat het komt door onbegrip. We weten niks van de stoornissen af en vinden het daarom vreemd, of eng.  

Zodra je meer kennis hebt over een onbekende stoornis, krijg je hier misschien meer begrip voor. Ik wil hierdoor het taboe doorbreken.  

Vandaag gaan we je wat vertellen over Dissociatieve Identiteitsstoornis. (vanaf nu DIS) Vroeger heette dit ook wel: “meervoudige persoonlijkheidsstoornis”, maar veel mensen die DIS hebben, vinden deze term niet meer up-to-date. Dat komt vooral omdat het begrip rondom DIS erg veranderd is. Vroeger was er een theorie die zei dat iemand die DIS heeft, een gespleten persoonlijkheid heeft. Door een nieuwe theorie, die structurele dissociatie heet, is er nu een heel nieuw begrip van DIS.   

We hebben het nu al een tijdje over DIS, maar wat is dat nou eigenlijk. Dat gaan we uitleggen aan de hand van de eerder genoemde theorie, structurele dissociatie. Voordat je acht bent is je persoonlijkheid zich nog erg aan het vormen. Je hebt verschillende gemoedstoestanden die meestal niet veel met elkaar te maken hebben. Denk aan toen je een baby was, het ene moment ben je blij, het andere moment kan dat opeens omslaan in boosheid of verdriet. Naarmate je ouder wordt, leer je meer. Hierdoor komt je personaliteit bij elkaar, integreren heet dat. Maar als je voor je achtste herhaaldelijk trauma hebt opgelopen en je een slechte relatie hebt met je primaire verzorger, heb je de kans dat je DIS ontwikkelt. Hierdoor worden amnestische muren (amnesie betekent “geheugenverlies”) opgesteld tussen je “persoonlijkheden”. Dat zorgt ervoor dat je bepaalde dingen vergeet, meestal is dit het trauma. Als je acht bent kunnen je persoonlijkheden niet integreren omdat die muren daar zijn. Hierdoor heb je “meerdere persoonlijkheden.”  

Op 5 maart is het DIS awareness day. Dissociatieve identiteitsstoornis is een coping-mechanisme. Het is gevormd om een ​​kind te beschermen tegen herhaaldelijk trauma. Op het moment van het oplopen van trauma denkt het kind dat het dood gaat door wat het ervaart.   

DIS is geen ongewone mentale aandoening. Het komt vaker voor dan schizofrenie en net zo vaak als boulimia. (2% van de wereld heeft het)  

Wanneer je brein herkent dat het helpt om amnestische muren opzet en dus alters te creëren, wordt het een coping-mechanisme. Elke keer dat iemand in het systeem een ​​trauma oploopt, kan er een nieuwe alter gevormd worden omdat de hersenen denken dat dit het juiste is om te doen als je trauma oploopt. DIS vormt zich voor je achtste, maar alters kunnen op elke leeftijd gevormd worden. Er is geen “echte of originele persoon”. Elke alter is een “echt persoon”. Als jij een glas op de grond laat vallen, kan jij dan nog het “originele stuk” terugvinden?  

We hebben het over alters, maar wie zijn dat? Alter betekent letterlijk: “een alternatieve staat van bewustzijn”, een alter is een persoon, net als jij en ik. Hij of zij heeft zijn eigen herinneringen, meningen, religie, gender, seksuele oriëntatie etc. Alters zijn gemaakt om trauma bij zich te houden. Een van de alters is de “gastheer”, dit is de persoon die het meest in het lichaam zit en bijna alle dagelijkse taken doet zoals naar school gaan en schoonmaken. Meestal heeft hij of zij geen herinneringen van het trauma. Alle alters samen in een lichaam zijn lid van één systeem. Veel mensen met DIS geven dit systeem een naam. De alters kunnen met elkaar communiceren in de “binnenwereld”. Dit is een onderbewuste omgeving. Het zit dus in het hoofd van het lichaam. Hoe het eruit ziet ligt aan de persoon. Het kan een heel universum zijn met verschillende planeten, maar het kan ook een huis zijn. In de binnenwereld wordt het trauma gehouden, meestal in een kerker, waar maar weinig alters bij kunnen.   

Het wisselen van de ene alter naar de andere alter, heet switchen. Voordat dit gebeurd heb je vaak last van dissociëren. Tijdens het dissociëren wordt je brein als het ware “losgekoppeld” waardoor het beschermd wordt. Je verandert een beetje in een zombie. Dissociëren is geen keuze, je kan het niet tegenhouden al zou je dat willen.  

Zo, nu weet je iets meer over DIS. Als je meer wil weten, kan je een kijkje nemen op het youtubekanaal: @DissociaDID. Veel van de informatie uit dit artikel komt van dit systeem. Het is een Engelse YouTuber die zelf DIS heeft. Ze vertelt over hoe het is om DIS te hebben in het dagelijks leven, ze geeft informatie over wat alles inhoudt. Ze stelt verschillende alters voor en ze maakt entertainment filmpjes zoals: “My alter does my makeup 

Ik hoop, nu je beter geïnformeerd bent over wat DIS is en wat het inhoudt, je meer begrip hebt voor deze psychische stoornis. Ik hoop dat je niet meer bang bent voor deze mensen, of denkt dat ze het faken. 

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *