Strooizout slecht voor de natuur

Strooizout slecht voor de natuur

Het strooien van strooizout zorgt voor veel negatieve effecten op de natuur rond wegen. Bomenconsulent Annemiek Van Loon vertelde de Volkskrant dat bomen het zoute water opnemen en langzaam vergiftigd worden.Verschillende dieren eten het zout en gaan daar dood aan. Afgelopen seizoen heeft Rijkswaterstaat bijna 128,5 miljoen kilo zout gestrooid om gladheid op de weg te bestrijden. 

Rijkswaterstaat zegt te proberen het milieu zo min mogelijk met zout te belasten door nat te strooienDit is effectiever omdat het zout beter op de juiste plek komt en minder verwaait.”. Tot de eerste 50 á 100 cm naast de rijkswegen treden wisselende zoutconcentraties op in de bodem. Gevoelige planten zoals naaldbomen kunnen slecht tegen het chloride in wegenzout. Door zout in spat- en stuifwater in de weg kunnen de naalden bruin worden en afsterven. Bij rijkswegen staan de bomen verder van de weg af dan bij provinciale- en gemeentelijke wegen, waardoor er bij rijkswegen minder vaak schade aan bomen ontstaat. 

Ook zegt Rijkswaterstaat dat door het wegspoelen van zout het grondwater plaatselijk en tijdelijk verzilt. Dat kan de flora en fauna in bermsloten beïnvloeden omdat niet alle soorten vegetatie tegen brak water kunnen.”. Dit is volgens hen een tijdelijk effect. Verder noemen zij de negatieve effecten beperkt: Dat komt doordat planten en zoutgevoelige bomen als beuken en paardenkastanjes niet in de wintermaanden groeien. Wanneer de bomen weer gaan groeien is het zout grotendeels al weggespoeld door smelt- en regenwater. Ook beschadigt strooizout het wegdek niet.”.  

 Rijkswaterstaat strooit op rijkswegen met wegenzout dat vergelijkbaar is met gewoon keukenzout (NaCl), maar vaak iets minder zuiver is en daardoor niet geschikt voor consumptie. Rijkswaterstaat strooit met nat zout; natriumchloride-pekel of calciumchloride-pekel. Strooizout verlaagt het vriespunt met een aantal graden. Hierdoor wordt de weg minder snel glad en ontdooit bestaande sneeuw of ijzel weer. Deze methode wordt al gebruikt sinds de jaren 40 van de vorige eeuw.  

Volgens Rijkswaterstaat zijn er op dit moment géén alternatieven die op grote schaal toegepast kunnen worden voor een effectieve gladheidsbestrijding op de Nederlandse snelwegen. Split (steentjes) of zand wordt vooral in het buitenland gebruikt om sneeuw- of ijslagen stroef te maken. Om gladheid tegen te gaan moet dan bij elk laagje nieuwe sneeuw opnieuw met zand worden gestrooid. 95% van de Nederlandse snelwegen is voorzien van zeer open asfaltbeton. Middelen als split en zand hebben als nadeel dat dit asfalt dan ernstig wordt vervuild en beschadigd, waardoor de eigenschappen (geluidsreductie en drainage) verloren gaan. Een ander alternatief is zeewater, maar dit bevat nog geen vijfde van de hoeveelheid zout dat in het strooizout van Rijkswaterstaat zit. Het risico is groot dat het zeewater bevriest als het in aanraking komt met de koude ondergrond. 

Rijkswaterstaat meldt de ontwikkelingen van de gladheidbestrijding nauwlettend in de gaten te houden, ook in het kader van duurzaamheid. De provincie Noord-Holland experimenteert met bermgras als gladheidbestrijdingsmiddel. Rijkswaterstaat is niet bij deze proef betrokken, maar zegt met belangstelling naar de uitkomsten hiervan uit te kijken.  

Over de auteur

Douchka Kipping

Student Journalistiek uit Delft. Contact: douchka.kipping@student.hu.nl

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *