Honderd foto´s die één crisis samenvatten

Honderd foto´s die één crisis samenvatten

Fotografe Sandra Uittenbogaart bij de foto expositie. Beeld: Mina Emad Walliam

Wie denkt aan het Station Spui denkt gelijk aan het centrum of even snel de tram pakken. Maar dat is het niet alleen, het is ook een museum. Er worden veel dingen tentoongesteld, van postzegels tot krantenkoppen. Vanaf eind vorig jaar is er een foto expositie te bezichtigen: ‘Hou Je Haags’ van Sandra Uittenbogaart. In deze foto expositie zien we hoe we als Den Haag zijn omgegaan met Corona en hoeveel er in een korte tijd is veranderd.  

Vanaf half april vorig  jaar is Sandra, in opdracht van het Haagse Historisch museum, op de Haagse straten te zien: “Ik vond het fantastisch, alles wat anders is dan normaal vind ik als fotograaf interessant. Het was ook wel een beetje stout. Tijdens de eerste lockdown stond er overal ‘Blijf thuis’, maar ik had de legitimatie als fotograaf om naar buiten te gaan.” Voor de serie van honderd foto’s is Sandra drie maanden bezig geweest en in die tijd heeft ze ongeveer 5000 foto’s gemaakt. “Ik ben nog niet klaar met foto’s maken, ik blijf doorgaan tot de crisis voorbij is. Ik ga elke mijlpaal vastleggen, denk dan aan de terrassen die opengaan.”  

“In de openbare ruimte had ik geen toestemming nodig, op een gegeven moment wilde ik ook naar binnen toe, want de corona crisis speelde vooral binnen.” Sandra heeft zelfs geprobeerd om in een ziekenhuis te fotograferen “je geduld wordt echt op de proef gesteld. Want daarbinnen zijn ze niet bezig met fotografen te begeleiden.” Uiteindelijk gaf Sandra aan dat het haar zelfs drie keer is gelukt om binnen te komen in een ziekenhuis daar te fotograferen.   

Tijdens onze wandeling langs de honderd foto’s zijn we gestopt bij een foto aan het strand. “Het is absurdistisch. Het gaat volledig over regulering en vooral overregulering. Bij deze trap zijn er zo’n 15 of 16 borden gezet om mensen de goeie richting te laten lopen op een strand trap.” En dan nog gaat het fout, rechtsboven in de foto zien we iemand aan de verkeerde kant loopt.  

Om de verspreiding van corona tegen te gaan is op beide helften van de trap bij strandopgang 9 aan het Zuiderstrand eenrichtingverkeer ingesteld, evenals op het pad naast de trap. Het publiek wordt erop gewezen dat het verplicht is 1,5 meter afstand te houden | Foto: Sandra Uittenbogaart

Verderop komen we te staan bij foto’s van demonstraties. Van branches tot Black Lives Matter. “Het staat los van de corona crisis, maar toch vind ik dit hele bijzondere beelden, want het was ook het jaar van ‘I can’t breathe’. En dan krijg je vervolgens foto’s van mensen met mondkapjes op, dat verhaalde zich mooi met de ademnood waar het toen over ging die vertaalde zich mooi in al die mensen met mondkapjes op daardoor werd de boodschap zoveel sterker werd.”

Eerste Black Lives Matter demonstratie op het Malieveld tegen institutioneel racisme en politiegeweld. De demonstranten houden, om besmetting met corona te voorkomen, 1,5 meter afstand van elkaar en dragen mondkapjes | Foto: Sandra Uittenbogaart

We staan bij een foto die de minder leuke kant laat zien van de corona crisis. “Dit is een bijzondere foto” geeft Sandra aan. “Dit zijn twee dochters waarvan hun vader in een verzorgingshuis zit, die mocht dus geen bezoek ontvangen. Hij had gelukkig wel een kamer op de begane grond waardoor hij samen met zijn dochters koffie kon drinken.” Sandra kreeg later bericht dat meneer overleden is. “Hij is niet overleden aan corona, maar door de nasleep van de eenzaamheid, van alleen zijn in een verzorgingstehuis. Daarom heeft deze foto een bijzondere plek vanbinnen.”  

Ik sta bij één foto heel erg stil: een leeg Centraal Station en mensen met mondkapjes op in de tram. “Ik denk dat als je deze foto twee jaar eerder had laten zien aan mensen dat ze zouden denken: ‘wat is dit?’ Je kan je gewoon niet bedenken wat er allemaal speelt.”  

We lopen richting het einde aan, we komen aan bij de foto’s die in de ziekenhuizen zijn gemaakt. En er valt me gelijk iets op: er was zo weinig beschermingsmateriaal dat de artsen gewoon skibrillen opdeden om zichzelf te beschermen. “Zelf sta je ook helemaal ingepakt als fotograaf, als een verpleegkundige met een netje, handschoenen, mondkapjes en een spatbril.” Bij de eerste keer op de Intensive Care hield Sandra zich bezig met de artsen. “Bij de tweede keer mocht ik ook mensen die op de IC lagen onherkenbaar in beeld brengen, maar die foto’s zijn in een andere collectie te zien.”  

De foto expositie blijft tot medio mei, of er nog een verlenging komt op de expositie is nog niet bekend. De foto’s en het vervolg van de fotoserie ‘Hou je Haags’ is terug te zien bij het Haags gemeentearchief. Op de vraag wat we hierna kunnen verwachten geeft Sandra mij een sneakpeak dat er iets gaat komen: “Er moet nog meer gebeuren, het komt niet alleen in het archief. Ik zeg het ook tegen mijn vrienden, ik ga nog niet iets maken zolang we nog in de crisis zitten. Ik heb tienduizenden foto’s gemaakt, dus ik kan er zeker iets moois van maken.”

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *