Column: De terugblik

Column: De terugblik

Een oranje fan zijn is niet altijd feest

Op de avond van de EK finale gaan we toch nog even terug in de tijd. Zeven jaar duurde het voordat ‘ons’ oranje weer op een groot eindtoernooi te zien was. Het grote eindtoernooi waar iedereen zo lang op gewacht heeft en na precies 2 weken alweer voorbij zou zijn. Maar dat was iets wat we toen nog niet wisten. Zeven jaar geleden wonnen we van Brazilië, in de strijd om het brons. Weet u nog? Goals van Robin van Persie, Georginio Wijnaldum en Daley Blind bezorgde ons het brons. Iets wat we weer hoopte dit EK. Als underdog goede tegenstanders uitschakelen en met de beker naar huis te gaan. Het was mooi geweest voor het verhaal, de realiteit verliep echter anders.

Wat begonnen ‘we’ nog goed aan dit Europees kampioenschap. De nummers 23, 24 en 62 van de wereldranglijst met overtuigende cijfers aan de kant gezet. Ik weet het. Oekraïne, Oostenrijk en Noord-Macedonië zijn geen geweldige tegenstanders, maar na dat gelijkspel tegen Schotland voelde elke overwinning als een finale. En dan bedoel ik niet die van 2010. Robben een op een, nou ja  u kent het wel. Groepswinnaar worden en we zouden onszelf een gunstige loting geven in de 8ste finale. Die gunstige loting kwam er. Tsjechië, de nummer 40 van de wereldranglijst. Ik denk achteraf dat we nog beter 2e hadden kunnen worden in de poule om dan te verliezen van Italië, want dan kunnen we iets doen wat wij Nederlanders heel goed kunnen: excuses bedenken. Maar goed terug naar Tsjechië. Een wedstrijd die we wel even zouden winnen, om ons daarna op te maken voor een duel tegen de winnaar van Denemarken – Wales om via een van die 2 door te stoten naar de halve finale tegen waarschijnlijk de Duitsers of de Engelse. Tsjechië bleek toch wel iets beter dan iedereen dacht. En met een slechte Frenkie de Jong, een nog slechtere Georginio Wijnaldum en de slechtste prestatie van Memphis Depay ooit gingen we er dan ook, zonder ook maar een schot op goal te hebben gehad, met 0-2 vanaf. Einde toernooi. Na 2 weken. Tegen Tsjechië, de nummer 40 van de wereldranglijst

Een maatje vertelde me dat het misschien we goed was dat we er zo vroeg uit lagen. Dan zouden we volgend jaar in Qatar niet zulke hoge verwachtingen hebben tijdens het wereldkampioenschap voetbal. “Als we dat überhaupt halen.” Reageerde ik lacherig. Maar volgend jaar. Als we het WK in Qatar halen. Staan ‘we’ er weer met z’n alle. Dan zal niemand zich dit EK nog herinneren en doen we weer mee om de prijzen. HUP HOLLAND HUP!

Over de auteur

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *